นายสิบตำรวจ สายอำนวยการ: กฎหมายที่ประชาชนควรรู้ ชุดที่ 1

ตามประมวลกฎหมายอาญา กฎหมายห้ามมิให้นำโทษประหารชีวิตและโทษจำคุกตลอดชีวิตมาใช้บังคับแก่ผู้กระทำความผิดในขณะที่มีอายุตามเกณฑ์ใด

• ก. มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ✓
• ข. มีอายุต่ำกว่า 25 ปี
• ค. มีอายุต่ำกว่า 15 ปี
• ง. มีอายุต่ำกว่า 20 ปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีอายุต่ำกว่า 18 ปี" ตามมาตรา 18 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติชัดเจนว่าโทษประหารชีวิตและโทษจำคุกตลอดชีวิตมิให้นำมาใช้บังคับแก่ผู้ซึ่งกระทำความผิดในขณะที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี โดยหากเป็นความผิดที่มีระวางโทษดังกล่าว ให้เปลี่ยนเป็นระวางโทษจำคุก 50 ปีแทน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีอายุต่ำกว่า 25 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์อายุไว้ที่ต่ำกว่า 18 ปี ไม่ใช่ต่ำกว่า 25 ปี • "มีอายุต่ำกว่า 15 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์อายุไว้ที่ต่ำกว่า 18 ปี ไม่ใช่ต่ำกว่า 15 ปี • "มีอายุต่ำกว่า 20 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์อายุไว้ที่ต่ำกว่า 18 ปี ไม่ใช่ต่ำกว่า 20 ปี อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18: “โทษประหารชีวิตและโทษจำคุกตลอดชีวิตมิให้นำมาใช้บังคับแก่ผู้ซึ่ง” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18: “กระทำความผิดในขณะที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปี”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 18: “โทษประหารชีวิตและโทษจำคุกตลอดชีวิตมิให้นำมาใช้บังคับแก่ผู้ซึ่ง”

ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำความผิดในข้อใดมีระวางโทษประหารชีวิตเพียงสถานเดียว?

• ก. การฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาทั่วไป
• ข. การฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ✓
• ค. การทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย
• ง. การทำร้ายบุพการีจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน" ตามมาตรา 289 (4) บัญญัติให้การฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนต้องระวางโทษประหารชีวิตเพียงสถานเดียว ซึ่งแตกต่างจากการฆ่าผู้อื่นทั่วไปตามมาตรา 288 ที่กฎหมายกำหนดทางเลือกโทษไว้สามสถาน ได้แก่ ประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 15 ปีถึง 20 ปี ส่วนการกระทำความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตายไม่มีระวางโทษประหารชีวิต ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาทั่วไป" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 15 ปีถึง 20 ปี มิใช่ประหารชีวิตเพียงสถานเดียว • "การทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย" ผิด: เป็นการทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย มีระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปีถึง 15 ปี ไม่ใช่โทษประหารชีวิต • "การทำร้ายบุพการีจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย" ผิด: เป็นการทำร้ายบุพการีจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย มีระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปีถึง 20 ปี ไม่ใช่โทษประหารชีวิต อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289: “(4) ฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289: “ต้องระวางโทษประหารชีวิต” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288: “มาตรา 288 ผู้ใดฆ่าผู้อื่น ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีถึงยี่สิบปี”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289: “(4) ฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน”

นายกล้าข่มขู่แม่ค้าว่า หากไม่ยอมมอบเงินสดจำนวน 1,000 บาทให้ จะจุดไฟเผาร้านค้าให้เสียหาย แม่ค้าเกิดความกลัวจึงยอมส่งมอบเงินให้นายกล้าทันที ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำของนายกล้าเป็นความผิดฐานใด

• ก. ความผิดฐานรีดเอาทรัพย์
• ข. ไม่เป็นความผิดอาญา
• ค. ความผิดฐานกรรโชก ✓
• ง. ความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ความผิดฐานกรรโชก" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 337 การข่มขืนใจผู้อื่นให้ยอมให้ประโยชน์ในลักษณะที่เป็นทรัพย์สิน โดยขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สิน หรือขู่ว่าจะทำให้เกิดเพลิงไหม้แก่ทรัพย์ จนผู้ถูกข่มขืนใจยอมมอบทรัพย์ให้ เป็นความผิดฐานกรรโชก ดังนั้น การที่นายกล้าขู่เผาร้านจนแม่ค้ายอมจ่ายเงินจึงเป็นความผิดฐานกรรโชก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ความผิดฐานรีดเอาทรัพย์" ผิด: รีดเอาทรัพย์เป็นการขู่เข็ญว่าจะเปิดเผยความลับ มิใช่การขู่ว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สิน • "ไม่เป็นความผิดอาญา" ผิด: การข่มขู่จนผู้ถูกขู่เข็ญยอมมอบทรัพย์สินให้ เป็นความผิดอาญาฐานกรรโชกสำเร็จแล้ว • "ความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์" ผิด: วิ่งราวทรัพย์เป็นการลักทรัพย์โดยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า มิใช่การข่มขู่เพื่อให้ผู้เสียหายยอมมอบทรัพย์ให้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 337: “จนผู้ถูกข่มขืนใจยอมเช่นว่านั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานกรรโชก” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 337: “หรือขู่ว่าจะทำให้เกิดเพลิงไหม้แก่ทรัพย์ของผู้ถูกข่มขืนใจหรือผู้อื่น”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 337: “จนผู้ถูกข่มขืนใจยอมเช่นว่านั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานกรรโชก”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ใดส่งเสียง ทำให้เกิดเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดยไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. ระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท
• ข. ระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท
• ค. ระวางโทษปรับไม่เกิน 2,000 บาท
• ง. ระวางโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ระวางโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท" ตามมาตรา 370 ผู้ใดส่งเสียง ทำให้เกิดเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดยไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท ความผิดลหุโทษฐานนี้มีเพียงโทษปรับสถานเดียวไม่เกิน 1,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 5,000 บาท • "ระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 500 บาท • "ระวางโทษปรับไม่เกิน 2,000 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 2,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 370: “ผู้ใดส่งเสียง ทำให้เกิดเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดย ไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่ง พันบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 370: “ผู้ใดส่งเสียง ทำให้เกิดเสียงหรือกระทำความอื้ออึงโดย ไม่มีเหตุอันสมควร จนทำให้ประชาชนตกใจหรือเดือดร้อน ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่ง พันบาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ความผิดลหุโทษฐานทำให้ผู้อื่นเกิดความกลัวหรือความตกใจ กฎหมายกำหนดลักษณะการกระทำไว้อย่างไร

• ก. กระทำโดยการขู่เข็ญ ✓
• ข. กระทำโดยการใช้กำลังทำร้าย
• ค. กระทำโดยการป่าวร้องโฆษณา
• ง. กระทำโดยการดูหมิ่นซึ่งหน้า

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กระทำโดยการขู่เข็ญ" ตามมาตรา 392 กำหนดว่า ผู้ใดทำให้ผู้อื่นเกิดความกลัวหรือความตกใจ โดยการขู่เข็ญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ การทำให้ผู้อื่นกลัวหรือตกใจในฐานนี้จึงต้องกระทำโดยการขู่เข็ญ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กระทำโดยการใช้กำลังทำร้าย" ผิด: การใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจ เป็นความผิดตามมาตรา 391 • "กระทำโดยการป่าวร้องโฆษณา" ผิด: การกระทำด้วยการโฆษณา เป็นลักษณะความผิดตามมาตรา 393 • "กระทำโดยการดูหมิ่นซึ่งหน้า" ผิด: การดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า เป็นลักษณะความผิดตามมาตรา 393 อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392: “มาตรา 392 ผู้ใดทำให้ผู้อื่นเกิดความกลัวหรือความตกใจ โดยการ ขู่เข็ญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้ง ปรับ” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391: “มาตรา 391 ผู้ใดใช้กำลังทำร้ายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิด อันตรายแก่กายหรือจิตใจ” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393: “มาตรา 393 ผู้ใดดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้าหรือด้วยการโฆษณา”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392: “มาตรา 392 ผู้ใดทำให้ผู้อื่นเกิดความกลัวหรือความตกใจ โดยการ ขู่เข็ญ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้ง ปรับ”

นายเอกโพสต์ข้อความลงในสื่อสังคมออนไลน์ประกาศชักชวนให้บุคคลทั่วไปร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่น ซึ่งเป็นความผิดที่มีกำหนดโทษจำคุกไม่ต่ำกว่า 6 เดือน แต่ปรากฏว่ายังไม่มีผู้ใดไปลงมือกระทำความผิดตามที่ประกาศชักชวน ตามประมวลกฎหมายอาญา นายเอกต้องรับโทษอย่างไร

• ก. ต้องระวางโทษเสมือนเป็นตัวการในการกระทำความผิดนั้น
• ข. ต้องระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น ✓
• ค. ต้องระวางโทษหนึ่งในสามของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น
• ง. ไม่ต้องรับโทษทางอาญาเพราะยังไม่มีผู้ใดกระทำความผิดนั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 85 วรรคแรก กำหนดว่า ผู้ใดโฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กระทำความผิด และความผิดนั้นมีกำหนดโทษไม่ต่ำกว่า 6 เดือน ผู้นั้นต้องระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น แม้จะยังไม่มีผู้ใดกระทำตามประกาศก็ตาม ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องระวางโทษเสมือนเป็นตัวการในการกระทำความผิดนั้น" ผิด: กฎหมายกำหนดให้รับโทษเสมือนเป็นตัวการก็ต่อเมื่อได้มีการกระทำความผิดเกิดขึ้นเพราะเหตุที่ได้โฆษณาหรือประกาศนั้นแล้ว • "ต้องระวางโทษหนึ่งในสามของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น" ผิด: การรับโทษหนึ่งในสามเป็นกรณีของผู้ใช้ให้กระทำความผิดทั่วๆ ไปที่ความผิดยังมิได้กระทำลงตามมาตรา 84 ไม่ใช่การโฆษณาแก่บุคคลทั่วไป • "ไม่ต้องรับโทษทางอาญาเพราะยังไม่มีผู้ใดกระทำความผิดนั้น" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษสำหรับผู้โฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปไว้ทันที แม้ยังไม่มีผู้ใดลงมือกระทำความผิดก็ตาม หากความผิดนั้นมีโทษไม่ต่ำกว่า 6 เดือน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 85: “ผู้ใดโฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กระทำความผิด และความผิดนั้นมีกำหนดโทษไม่ต่ำกว่าหกเดือน ผู้นั้นต้องระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่ กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 85: “ถ้าได้มีการกระทำความผิด เพราะเหตุที่ได้มีการโฆษณาหรือประกาศตาม ความในวรรคแรก ผู้โฆษณาหรือประกาศต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 85: “ผู้ใดโฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กระทำความผิด และความผิดนั้นมีกำหนดโทษไม่ต่ำกว่าหกเดือน ผู้นั้นต้องระวางโทษกึ่งหนึ่งของโทษที่ กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น”

ตามประมวลกฎหมายอาญา กรณีคู่ความหรือทนายความของคู่ความได้แสดงความคิดเห็นหรือข้อความในกระบวนพิจารณาคดีในศาลเพื่อประโยชน์แก่คดีของตน จะมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. มีความผิดแต่ศาลรอการลงโทษไว้
• ข. มีความผิดแต่ได้รับการยกเว้นโทษ
• ค. ไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท ✓
• ง. มีความผิดแต่ให้ลดโทษลงกึ่งหนึ่ง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 331 บัญญัติว่า คู่ความ หรือทนายความของคู่ความ ซึ่งแสดงความคิดเห็นหรือข้อความในกระบวนพิจารณาคดีในศาล เพื่อประโยชน์แก่คดีของตน ย่อมไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท จึงไม่ถือเป็นความผิดอาญาตั้งแต่แรก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีความผิดแต่ศาลรอการลงโทษไว้" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท จึงไม่ต้องมีการรอการลงโทษ • "มีความผิดแต่ได้รับการยกเว้นโทษ" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท ไม่ใช่มีความผิดแต่ได้รับการยกเว้นโทษ • "มีความผิดแต่ให้ลดโทษลงกึ่งหนึ่ง" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท จึงไม่มีการลงโทษหรือลดโทษ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 331: “คู่ความ หรือทนายความของคู่ความ ซึ่งแสดงความคิดเห็น หรือข้อความในกระบวนพิจารณาคดีในศาล เพื่อประโยชน์แก่คดีของตน ไม่มีความผิดฐาน หมิ่นประมาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 331: “คู่ความ หรือทนายความของคู่ความ ซึ่งแสดงความคิดเห็น หรือข้อความในกระบวนพิจารณาคดีในศาล เพื่อประโยชน์แก่คดีของตน ไม่มีความผิดฐาน หมิ่นประมาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำความผิดฐานยักยอกทรัพย์จะมีโทษหนักขึ้นเป็นจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หากผู้กระทำความผิดได้กระทำในฐานะใด

• ก. ผู้รับมอบหมายให้ช่วยดูแลรักษาทรัพย์สินของเพื่อนบ้านเป็นการชั่วคราว
• ข. ผู้เก็บได้ซึ่งสังหาริมทรัพย์อันมีค่าที่ถูกซ่อนหรือฝังไว้โดยไม่มีเจ้าของ
• ค. ผู้ร่วมเช่าหรือผู้ร่วมอาศัยใช้สอยทรัพย์สินในครัวเรือนของเจ้าของทรัพย์
• ง. ผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาลหรือตามพินัยกรรม ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาลหรือตามพินัยกรรม" ตามมาตรา 354 แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติให้การยักยอกทรัพย์มีโทษหนักขึ้น หากผู้กระทำความผิดได้กระทำในฐานเป็นผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาล หรือตามพินัยกรรม หรือในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จึงต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้รับมอบหมายให้ช่วยดูแลรักษาทรัพย์สินของเพื่อนบ้านเป็นการชั่วคราว" ผิด: การรับฝากหรือช่วยดูแลทรัพย์สินทั่วไปของเพื่อนบ้านชั่วคราว ไม่ใช่ฐานะพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องรับโทษหนักขึ้น • "ผู้เก็บได้ซึ่งสังหาริมทรัพย์อันมีค่าที่ถูกซ่อนหรือฝังไว้โดยไม่มีเจ้าของ" ผิด: การเก็บสังหาริมทรัพย์มีค่าที่ซ่อนหรือฝังไว้แล้วเบียดบังไป มีระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท ไม่ใช่เหตุเพิ่มโทษของการยักยอก • "ผู้ร่วมเช่าหรือผู้ร่วมอาศัยใช้สอยทรัพย์สินในครัวเรือนของเจ้าของทรัพย์" ผิด: การเป็นเพียงผู้ร่วมเช่าหรือร่วมอาศัย ไม่เข้าข่ายฐานะผู้จัดการทรัพย์สินหรือผู้มีวิชาชีพอันเป็นที่ไว้วางใจตามที่กฎหมายกำหนดโทษหนักขึ้น อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354: “ได้กระทำในฐานที่ผู้กระทำความผิดเป็นผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาล” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354: “ประชาชน ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้ง”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354: “ได้กระทำในฐานที่ผู้กระทำความผิดเป็นผู้จัดการทรัพย์สินของผู้อื่นตามคำสั่งของศาล”

ตามประมวลกฎหมายอาญา นายสมชายได้รับอนุญาตจากทางราชการให้ขุดร่องน้ำบนทางสาธารณะเพื่อวางท่อระบายน้ำ แต่นายสมชายละเลยไม่จัดให้มีสัญญาณเตือนหรือไฟเตือนตามสมควรเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ การกระทำของนายสมชายมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท ✓
• ข. มีความผิด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท
• ค. ไม่มีความผิด เพราะได้รับอนุญาตให้ขุดโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว
• ง. ไม่มีความผิด หากยังไม่มีบุคคลอื่นหรือยานพาหนะประสบอุบัติเหตุตกลงไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แม้จะได้รับอนุญาตให้ขุดหลุมหรือรางในทางสาธารณะได้โดยชอบด้วยกฎหมาย แต่หากละเลยไม่แสดงสัญญาณตามสมควรเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ ย่อมมีความผิดทางอาญา โดยมีโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท และไม่มีโทษจำคุก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีความผิด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาทเท่านั้น ไม่ได้มีโทษจำคุก • "ไม่มีความผิด เพราะได้รับอนุญาตให้ขุดโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว" ผิด: กฎหมายกำหนดว่าแม้จะทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย แต่ถ้าละเลยไม่แสดงสัญญาณตามสมควรก็ยังคงเป็นความผิด • "ไม่มีความผิด หากยังไม่มีบุคคลอื่นหรือยานพาหนะประสบอุบัติเหตุตกลงไป" ผิด: ความผิดสำเร็จทันทีที่ละเลยไม่แสดงสัญญาณเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ โดยไม่จำเป็นต้องรอให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นจริง อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386: “หรือทำได้โดยชอบด้วย กฎหมาย แต่ละเลยไม่แสดงสัญญาณตามสมควร เพื่อป้องกันอุปัทวเหตุ ต้องระวางโทษ ปรับไม่เกินห้าพันบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386: “หรือทำได้โดยชอบด้วย กฎหมาย แต่ละเลยไม่แสดงสัญญาณตามสมควร เพื่อป้องกันอุปัทวเหตุ ต้องระวางโทษ ปรับไม่เกินห้าพันบาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ในความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ที่ระบุไว้ เช่น ความผิดฐานลักทรัพย์หรือฉ้อโกง หากเป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริยากระทำต่อสามี กฎหมายกำหนดผลไว้อย่างไร

• ก. เป็นความผิดอันยอมความได้และศาลลดโทษได้
• ข. ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ ✓
• ค. ต้องรับโทษกึ่งหนึ่งของที่กฎหมายกำหนด
• ง. ไม่ถือเป็นความผิดทางอาญา

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ" ตามมาตรา 71 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า ความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ตามที่ระบุไว้ เช่น ลักทรัพย์หรือฉ้อโกง หากเป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริยากระทำต่อสามี ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ จึงเป็นเหตุยกเว้นโทษตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เป็นความผิดอันยอมความได้และศาลลดโทษได้" ผิด: การเป็นความผิดอันยอมความได้และศาลจะลงโทษน้อยเพียงใดก็ได้ เป็นกรณีการกระทำระหว่างบุพการี ผู้สืบสันดาน หรือพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ตามมาตรา 71 วรรคสอง • "ต้องรับโทษกึ่งหนึ่งของที่กฎหมายกำหนด" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องรับโทษกึ่งหนึ่ง แต่ให้ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษเลย • "ไม่ถือเป็นความผิดทางอาญา" ผิด: กฎหมายบัญญัติให้ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษเท่านั้น แต่การกระทำยังคงเป็นความผิด อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 71: “ถ้าเป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริยากระทำต่อสามี ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 71: “ผู้บุพการีกระทำต่อผู้สืบสันดาน ผู้สืบสันดานกระทำต่อผู้บุพการี หรือพี่หรือน้องร่วมบิดามารดาเดียวกันกระทำต่อกัน แม้กฎหมายมิได้บัญญัติให้เป็นความผิดอันยอมความได้ ก็ให้เป็นความผิดอันยอมความได้”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 71: “ถ้าเป็นการกระทำที่สามีกระทำต่อภริยา หรือภริยากระทำต่อสามี ผู้กระทำไม่ต้องรับโทษ”

ตามประมวลกฎหมายอาญา กรณีใดต่อไปนี้เป็นเหตุให้ผู้กระทำความผิดฐานข่มขืนใจผู้อื่นต้องระวางโทษหนักขึ้น เป็นจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

• ก. กระทำโดยใช้ยานพาหนะ หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป
• ข. กระทำต่อหน้าธารกำนัล หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป
• ค. กระทำโดยมีอาวุธ หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป ✓
• ง. กระทำในเวลากลางคืน หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กระทำโดยมีอาวุธ หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309 วรรคสอง บัญญัติเหตุฉกรรจ์ที่ทำให้ความผิดฐานข่มขืนใจผู้อื่นต้องรับโทษหนักขึ้น (จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ) ได้แก่ การกระทำโดยมีอาวุธ หรือร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป หรือกระทำเพื่อให้ทำ ถอน ทำให้เสียหาย หรือทำลายเอกสารสิทธิ ดังนั้นกรณีมีอาวุธหรือร่วมกันตั้งแต่ 5 คนขึ้นไปจึงเป็นคำตอบที่ถูกต้อง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กระทำโดยใช้ยานพาหนะ หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้การใช้ยานพาหนะหรือร่วมกันตั้งแต่ 4 คนขึ้นไปเป็นเหตุฉกรรจ์สำหรับความผิดฐานนี้ • "กระทำต่อหน้าธารกำนัล หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้การกระทำต่อหน้าธารกำนัลหรือร่วมกันตั้งแต่ 3 คนขึ้นไปเป็นเหตุฉกรรจ์สำหรับความผิดฐานนี้ • "กระทำในเวลากลางคืน หรือร่วมกันกระทำความผิดตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้การกระทำในเวลากลางคืนหรือร่วมกันตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปเป็นเหตุฉกรรจ์สำหรับความผิดฐานนี้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309: “ถ้าความผิดตามวรรคแรกได้กระทำโดยมีอาวุธ หรือโดยร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309: “ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309: “ถ้าความผิดตามวรรคแรกได้กระทำโดยมีอาวุธ หรือโดยร่วมกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป”

นายดำรู้ว่านายขาวเป็นผู้มีจิตอ่อนแอและไม่สามารถเข้าใจสาระสำคัญแห่งการกระทำของตน จึงชักจูงให้นายขาวนำแหวนทองคำแท้มาขายให้แก่ตนในราคาเพียง 100 บาท จนกระทั่งนายขาวยอมจำหน่ายแหวนดังกล่าวให้ตามที่ถูกชักจูง การกระทำของนายดำต้องระวางโทษอย่างไรตามประมวลกฎหมายอาญา

• ก. จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 346 ผู้ใดเพื่อเอาทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นของตน ชักจูงผู้มีจิตอ่อนแอและไม่สามารถเข้าใจสาระสำคัญแห่งการกระทำของตนให้จำหน่ายทรัพย์สินโดยเสียเปรียบ จนผู้นั้นจำหน่ายทรัพย์สินให้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ การกระทำของนายดำจึงเข้าองค์ประกอบความผิดนี้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: อัตราโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท เป็นโทษฐานชักดาบค่าอาหารหรือค่าโรงแรม ไม่ใช่โทษตามกรณีนี้ • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: อัตราโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท เป็นโทษฐานเอาประกันวินาศภัยแล้วแกล้งทำให้ทรัพย์สินเสียหาย • "จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายมิได้กำหนดระวางโทษสำหรับความผิดฐานนี้ไว้ที่จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 346: “การกระทำของตน จนผู้ถูกชักจูงจำหน่ายซึ่งทรัพย์สินนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 346: “หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 346: “การกระทำของตน จนผู้ถูกชักจูงจำหน่ายซึ่งทรัพย์สินนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ใดทำให้เกิดปฏิกูลแก่น้ำในบ่อ สระ หรือที่ขังน้ำอันมีไว้สำหรับประชาชนใช้สอย ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ข. จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 10 วัน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 380 บัญญัติว่า ผู้ใดทำให้เกิดปฏิกูลแก่น้ำในบ่อ สระหรือที่ขังน้ำอันมีไว้สำหรับประชาชนใช้สอย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ดังนั้น โทษที่ถูกต้องคือจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกสูงสุดไม่เกิน 1 เดือน ไม่ใช่จำคุกไม่เกิน 3 เดือน • "จำคุกไม่เกิน 10 วัน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 10 วัน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท ซึ่งเป็นโทษของความผิดอื่น • "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับสูงสุดไม่เกิน 10,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 5,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 380: “สำหรับประชาชนใช้สอย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่น”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 380: “สำหรับประชาชนใช้สอย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่น”

ตามประมวลกฎหมายอาญา หากผู้กระทำความผิดมีจิตบกพร่อง โรคจิต หรือจิตฟั่นเฟือน แต่ในขณะกระทำความผิดนั้นยังสามารถรู้ผิดชอบอยู่บ้าง หรือยังสามารถบังคับตนเองได้บ้าง กฎหมายกำหนดผลทางอาญาไว้อย่างไร

• ก. ต้องรับโทษตามอัตราโทษปกติโดยศาลไม่อาจใช้ดุลพินิจลดโทษให้ได้
• ข. ต้องรับโทษ แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้เพียงใดก็ได้ ✓
• ค. ถือว่าการกระทำนั้นไม่เป็นความผิดอาญาตามที่กฎหมายบัญญัติ
• ง. ได้รับการยกเว้นโทษโดยไม่ต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้นแต่อย่างใด

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องรับโทษ แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้เพียงใดก็ได้" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65 วรรคสอง บัญญัติว่าหากผู้กระทำความผิดยังสามารถรู้ผิดชอบอยู่บ้าง หรือยังสามารถบังคับตนเองได้บ้าง ผู้นั้นยังคงต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องรับโทษตามอัตราโทษปกติโดยศาลไม่อาจใช้ดุลพินิจลดโทษให้ได้" ผิด: กฎหมายให้อำนาจศาลที่จะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้ • "ถือว่าการกระทำนั้นไม่เป็นความผิดอาญาตามที่กฎหมายบัญญัติ" ผิด: การกระทำยังคงเป็นความผิดทางอาญา มิใช่การกระทำที่ไม่เป็นความผิด • "ได้รับการยกเว้นโทษโดยไม่ต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้นแต่อย่างใด" ผิด: การไม่ต้องรับโทษจะใช้เฉพาะกรณีที่ไม่สามารถรู้ผิดชอบหรือไม่สามารถบังคับตนเองได้เลยเท่านั้น อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65: “สามารถบังคับตนเองได้เพราะมีจิตบกพร่อง โรคจิตหรือจิตฟั่นเฟือน ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65: “ตนเองได้บ้าง ผู้นั้นต้องรับโทษสำหรับความผิดนั้น แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมาย”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 65: “สามารถบังคับตนเองได้เพราะมีจิตบกพร่อง โรคจิตหรือจิตฟั่นเฟือน ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ”

ตามประมวลกฎหมายอาญา นายเอกดูแลมารดาชราซึ่งช่วยเหลือตนเองไม่ได้และต้องพึ่งพานายเอกในการดำรงชีพ แต่นายเอกกลับปฏิบัติอันทารุณทั้งทุบตีและอดอาหาร เพื่อกดดันให้มารดาฆ่าตนเอง จนกระทั่งมารดาได้พยายามกินยาเพื่อฆ่าตนเองแต่มีเพื่อนบ้านช่วยส่งโรงพยาบาลได้ทัน นายเอกต้องระวางโทษตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 200,000 บาท
• ค. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท ✓
• ง. ไม่ต้องรับโทษทางอาญา เนื่องจากผู้ถูกกระทำยังไม่ถึงแก่ความตาย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 292 ผู้ใดกระทำด้วยการปฏิบัติอันทารุณแก่บุคคลซึ่งต้องพึ่งตนในการดำรงชีพเพื่อให้บุคคลนั้นฆ่าตนเอง หากได้มีการพยายามฆ่าตนเองเกิดขึ้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี และปรับไม่เกิน 140,000 บาท ดังนั้นแม้มารดาจะรอดชีวิต นายเอกก็ต้องรับโทษตามบทบัญญัตินี้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: อัตราโทษนี้เป็นความผิดฐานช่วยหรือยุยงเด็กหรือผู้ไม่รู้สึกผิดชอบให้ฆ่าตนเอง • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 200,000 บาท" ผิด: อัตราโทษนี้เป็นความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย • "ไม่ต้องรับโทษทางอาญา เนื่องจากผู้ถูกกระทำยังไม่ถึงแก่ความตาย" ผิด: กฎหมายกำหนดให้มีความผิดและต้องรับโทษทันทีแม้เป็นเพียงขั้นที่มีการพยายามฆ่าตนเอง อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 292: “ถ้าการฆ่าตนเองนั้นได้เกิดขึ้นหรือได้มีการพยายามฆ่าตนเอง ต้องระวางโทษจำคุก” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 292: “ไม่เกินเจ็ดปี และปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 292: “ถ้าการฆ่าตนเองนั้นได้เกิดขึ้นหรือได้มีการพยายามฆ่าตนเอง ต้องระวางโทษจำคุก”

ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ จะต้องเป็นการร่วมกันชิงทรัพย์ตั้งแต่กี่คนขึ้นไป

• ก. ตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป
• ข. ตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป
• ค. ตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป
• ง. ตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป" ตามมาตรา 340 บัญญัติว่า ผู้ใดชิงทรัพย์โดยร่วมกันกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่สามคนขึ้นไป ผู้นั้นกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ ดังนั้น การปล้นทรัพย์จึงต้องมีผู้ร่วมกระทำความผิดตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตั้งแต่ 4 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์เริ่มต้นของการปล้นทรัพย์ไว้ที่ตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ไม่ใช่ 4 คน • "ตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์เริ่มต้นของการปล้นทรัพย์ไว้ที่ตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ไม่ใช่ 5 คน • "ตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์การปล้นทรัพย์ไว้ว่าต้องร่วมกันชิงทรัพย์ตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ไม่ใช่ 2 คน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340: “ผู้ใดชิงทรัพย์โดยร่วมกันกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340: “สามคนขึ้นไป ผู้นั้นกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340: “ผู้ใดชิงทรัพย์โดยร่วมกันกระทำความผิดด้วยกันตั้งแต่”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับความรับผิดของผู้ควบคุมดูแลบุคคลวิกลจริต

• ก. มีความผิดและต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท เมื่อปล่อยปละละเลยให้ออกเที่ยวไปโดยลำพัง ✓
• ข. มีความผิดก็ต่อเมื่อบุคคลวิกลจริตนั้นไปก่อความเดือดร้อนรำคาญหรือก่อเหตุร้ายในทางสาธารณะ
• ค. มีความผิดและต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท เมื่อปล่อยปละละเลยให้ออกเที่ยวไปโดยลำพัง
• ง. ไม่มีความผิดทางอาญาเพราะการปล่อยปละละเลยถือเป็นเรื่องทางแพ่งที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายเท่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีความผิดและต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท เมื่อปล่อยปละละเลยให้ออกเที่ยวไปโดยลำพัง" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 373 ผู้ใดควบคุมดูแลบุคคลวิกลจริต แล้วปล่อยปละละเลยให้บุคคลวิกลจริตนั้นออกเที่ยวไปโดยลำพัง ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท โดยความผิดสำเร็จทันทีที่ปล่อยปละละเลย ไม่จำต้องรอให้เกิดความเสียหายขึ้นก่อน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีความผิดก็ต่อเมื่อบุคคลวิกลจริตนั้นไปก่อความเดือดร้อนรำคาญหรือก่อเหตุร้ายในทางสาธารณะ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดว่าต้องไปก่อความเดือดร้อนรำคาญ เพียงปล่อยปละละเลยให้ออกเที่ยวไปโดยลำพังก็เป็นความผิดแล้ว • "มีความผิดและต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท เมื่อปล่อยปละละเลยให้ออกเที่ยวไปโดยลำพัง" ผิด: กฎหมายกำหนดระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 10,000 บาท • "ไม่มีความผิดทางอาญาเพราะการปล่อยปละละเลยถือเป็นเรื่องทางแพ่งที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายเท่านั้น" ผิด: กฎหมายบัญญัติให้การกระทำดังกล่าวเป็นความผิดอาญาที่มีโทษปรับ ไม่ใช่เพียงความรับผิดทางแพ่ง อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 373: “ผู้ใดควบคุมดูแลบุคคลวิกลจริต ปล่อยปละละเลยให้” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 373: “บุคคลวิกลจริตนั้นออกเที่ยวไปโดยลำพัง ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 373: “ผู้ใดควบคุมดูแลบุคคลวิกลจริต ปล่อยปละละเลยให้”

นายเดชาเลี้ยงฝูงวัวไว้ แต่ปล่อยปละละเลยจนฝูงวัวหลุดเข้าไปในไร่ข้าวโพดของเพื่อนบ้านที่มีผลิตผลพร้อมเก็บเกี่ยวอยู่ ตามประมวลกฎหมายอาญา นายเดชาต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. ปรับไม่เกิน 10,000 บาท
• ข. ปรับไม่เกิน 5,000 บาท ✓
• ค. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ปรับไม่เกิน 5,000 บาท" ตามมาตรา 395 ผู้ใดควบคุมสัตว์ใดๆ แล้วปล่อยปละละเลยให้สัตว์นั้นเข้าไปในสวน ไร่ หรือนาของผู้อื่นที่มีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท ซึ่งไม่มีโทษจำคุก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปรับไม่เกิน 10,000 บาท" ผิด: โทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทไม่ใช่โทษตามฐานความผิดนี้ • "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: ความผิดฐานปล่อยปละละเลยสัตว์ตามมาตรานี้มีเพียงโทษปรับ ไม่มีการกำหนดโทษจำคุก • "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: โทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ เป็นโทษตามมาตรา 394 สำหรับการไล่หรือต้อนสัตว์เข้าไป ไม่ใช่กรณีปล่อยปละละเลย อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 395: “มาตรา 395 ผู้ใดควบคุมสัตว์ใด ๆ ปล่อยปละละเลยให้สัตว์นั้นเข้าใน สวน ไร่หรือนาของผู้อื่นที่ได้แต่งดินไว้ เพาะพันธุ์ไว้ หรือมีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้อง ระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 394: “มาตรา 394 ผู้ใดไล่ ต้อนหรือทำให้สัตว์ใด ๆ เข้าในสวน ไร่หรือนา ของผู้อื่นที่ได้แต่งดินไว้ เพาะพันธุ์ไว้ หรือมีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่ เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 395: “มาตรา 395 ผู้ใดควบคุมสัตว์ใด ๆ ปล่อยปละละเลยให้สัตว์นั้นเข้าใน สวน ไร่หรือนาของผู้อื่นที่ได้แต่งดินไว้ เพาะพันธุ์ไว้ หรือมีพืชพันธุ์หรือผลิตผลอยู่ ต้อง ระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ที่กระทำความผิดฐานปลอมเอกสาร ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ง. จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 264 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ผู้ใดทำเอกสารปลอมขึ้นทั้งฉบับหรือส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือลงลายมือชื่อปลอม เพื่อให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ผู้นั้นมีความผิดฐานปลอมเอกสาร กฎหมายกำหนดระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่จำคุกไม่เกิน 2 ปี • "จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่จำคุกไม่เกิน 1 ปี • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่จำคุกไม่เกิน 5 ปี อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264: “มาตรา 264 ผู้ใดทำเอกสารปลอมขึ้นทั้งฉบับหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264: “ผิดฐานปลอมเอกสาร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264: “มาตรา 264 ผู้ใดทำเอกสารปลอมขึ้นทั้งฉบับหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใด”

ตามประมวลกฎหมายอาญา หากบุคคลใดเอาทรัพย์ที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต จะมีความรับผิดตามกฎหมายอย่างไร

• ก. มีความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 20,000 บาทถึง 100,000 บาท
• ข. ไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานใดเลย แต่ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งให้แก่เจ้าของร่วมเท่านั้น
• ค. ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เนื่องจากตนเองมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของร่วมในทรัพย์สินนั้นอยู่ด้วย
• ง. มีความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ แม้จะเป็นเจ้าของร่วมแต่เมื่อเอาไปโดยทุจริตก็เป็นความผิดอาญาสำเร็จ โดยต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 1 ปีถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 20,000 บาทถึง 100,000 บาท" ผิด: กฎหมายระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท มิใช่จำคุกตั้งแต่ 1 ปีถึง 5 ปี • "ไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานใดเลย แต่ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายทางแพ่งให้แก่เจ้าของร่วมเท่านั้น" ผิด: การกระทำดังกล่าวมีความผิดทางอาญาฐานลักทรัพย์อย่างชัดเจน มิใช่เพียงความรับผิดทางแพ่ง • "ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เนื่องจากตนเองมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของร่วมในทรัพย์สินนั้นอยู่ด้วย" ผิด: กฎหมายบัญญัติชัดเจนว่าการเอาทรัพย์ที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ถือเป็นความผิดฐานลักทรัพย์ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334: “ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334: “ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334: “และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334: “ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ในขณะที่เจ้าพนักงานตำรวจกำลังปฏิบัติการตามกฎหมายและได้สอบถามชื่อหรือที่อยู่ของนายสมชาย แต่นายสมชายแกล้งบอกชื่อและที่อยู่อันเป็นเท็จ นายสมชายต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. ระวางโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ✓
• ข. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 วัน
• ค. ระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท
• ง. ระวางโทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ระวางโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 367 บัญญัติว่าเมื่อเจ้าพนักงานถามชื่อหรือที่อยู่เพื่อปฏิบัติการตามกฎหมาย หากผู้ใดไม่ยอมบอกหรือแกล้งบอกชื่อหรือที่อยู่อันเป็นเท็จ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท ดังนั้น การกระทำของนายสมชายจึงมีโทษปรับไม่เกิน 1,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษสำหรับความผิดฐานนี้ไว้เพียงโทษปรับ ไม่ได้กำหนดโทษจำคุก • "ระวางโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดอัตราโทษปรับไว้ไม่เกิน 1,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 5,000 บาท • "ระวางโทษปรับไม่เกิน 10,000 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดอัตราโทษปรับไว้ไม่เกิน 1,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกิน 10,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 367: “มาตรา 367 ผู้ใดเมื่อเจ้าพนักงานถามชื่อหรือที่อยู่เพื่อปฏิบัติการ ตามกฎหมาย ไม่ยอมบอกหรือแกล้งบอกชื่อหรือที่อยู่อันเป็นเท็จ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน หนึ่งพันบาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 367: “มาตรา 367 ผู้ใดเมื่อเจ้าพนักงานถามชื่อหรือที่อยู่เพื่อปฏิบัติการ ตามกฎหมาย ไม่ยอมบอกหรือแกล้งบอกชื่อหรือที่อยู่อันเป็นเท็จ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน หนึ่งพันบาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ที่กระทำด้วยประการใด ๆ ให้ของแข็งตกลง ณ ที่ใด ๆ ในลักษณะที่น่าจะเป็นอันตรายหรือเดือดร้อนรำคาญแก่บุคคล หรือแกล้งทำให้ของโสโครกเป็นที่เดือดร้อนรำคาญ ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ค. จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 389 แห่งประมวลกฎหมายอาญา บัญญัติให้การทำให้ของแข็งตกลงจนน่าจะเป็นอันตรายหรือเดือดร้อนรำคาญ หรือการทำให้ของโสโครกเปรอะเปื้อนหรือเดือดร้อนรำคาญ เป็นความผิดลหุโทษ ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท มิใช่จำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท • "จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกสูงสุดไว้ไม่เกินหนึ่งเดือน มิใช่ไม่เกินสามเดือน • "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับสูงสุดไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท มิใช่ไม่เกินห้าพันบาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 389: “ต้องระวางโทษจำคุก ไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 389: “ต้องระวางโทษจำคุก ไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามประมวลกฎหมายอาญา หากเด็กอายุกว่า 12 ปีแต่ยังไม่เกิน 15 ปี กระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด กฎหมายกำหนดผลในการรับโทษและการดำเนินการต่อเด็กไว้อย่างไร

• ก. ต้องรับโทษตามกฎหมาย แต่ศาลจะสั่งเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นการคุมขังในสถานฝึกและอบรมแทนการเข้าเรือนจำ
• ข. ต้องรับโทษตามกฎหมาย แต่ศาลจะลดมาตราส่วนโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดลงกึ่งหนึ่งเสมอ
• ค. ไม่ต้องรับโทษ แต่ศาลมีอำนาจดำเนินการตามกฎหมาย เช่น ตักเตือน หรือส่งตัวไปสถานฝึกและอบรม ✓
• ง. ไม่ต้องรับโทษ โดยให้พนักงานสอบสวนส่งตัวเด็กไปคุ้มครองสวัสดิภาพตามกฎหมายทันทีโดยไม่ผ่านศาล

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่ต้องรับโทษ แต่ศาลมีอำนาจดำเนินการตามกฎหมาย เช่น ตักเตือน หรือส่งตัวไปสถานฝึกและอบรม" ตามมาตรา 74 เด็กอายุกว่า 12 ปีแต่ยังไม่เกิน 15 ปี กระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด เด็กนั้นไม่ต้องรับโทษ แต่กฎหมายให้ศาลมีอำนาจดำเนินการตามมาตรการที่กำหนด เช่น ว่ากล่าวตักเตือน หรือส่งตัวไปยังสถานฝึกและอบรมได้จนอายุครบ 18 ปี จึงไม่ใช่การลงโทษทางอาญา ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องรับโทษตามกฎหมาย แต่ศาลจะสั่งเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นการคุมขังในสถานฝึกและอบรมแทนการเข้าเรือนจำ" ผิด: เด็กวัยนี้ไม่ต้องรับโทษทางอาญา และการส่งตัวไปสถานฝึกและอบรมเป็นมาตรการของศาลมิใช่การรับโทษจำคุก • "ต้องรับโทษตามกฎหมาย แต่ศาลจะลดมาตราส่วนโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดลงกึ่งหนึ่งเสมอ" ผิด: กฎหมายบัญญัติให้เด็กวัยนี้ไม่ต้องรับโทษ จึงไม่มีการสั่งลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่ง • "ไม่ต้องรับโทษ โดยให้พนักงานสอบสวนส่งตัวเด็กไปคุ้มครองสวัสดิภาพตามกฎหมายทันทีโดยไม่ผ่านศาล" ผิด: การให้พนักงานสอบสวนส่งตัวไปคุ้มครองสวัสดิภาพโดยตรงเป็นกรณีของเด็กอายุยังไม่เกิน 12 ปี อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74: “มาตรา 74 เด็กอายุกว่าสิบสองปีแต่ยังไม่เกินสิบห้าปี กระทำการอัน” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74: “กฎหมายบัญญัติเป็นความผิด เด็กนั้นไม่ต้องรับโทษ แต่ให้ศาลมีอำนาจที่จะดำเนินการ ดัง” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74: “(3) ส่งตัวเด็กนั้นไปยังสถานศึกษา หรือสถานฝึกและอบรม หรือสถาน”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74: “มาตรา 74 เด็กอายุกว่าสิบสองปีแต่ยังไม่เกินสิบห้าปี กระทำการอัน”

นายหนึ่งพูดใส่ความนายสองซึ่งถึงแก่ความตายไปแล้วต่อนายสาม โดยข้อความนั้นมีลักษณะที่ทำให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำของนายหนึ่งจะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทผู้ตาย ก็ต่อเมื่อน่าจะเป็นเหตุให้บุคคลใดเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง

• ก. ปู่ ย่า ตา ยาย หรือพี่น้อง
• ข. ลุง ป้า น้า อา หรือคนสนิท
• ค. ผู้จัดการมรดก หรือญาติสนิท
• ง. บิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตร ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "บิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตร" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327 บัญญัติให้การใส่ความผู้ตายต่อบุคคลที่สามเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท เมื่อการใส่ความนั้นน่าจะเป็นเหตุให้ บิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตรของผู้ตาย เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง กฎหมายจึงจำกัดเฉพาะบุคคล 4 กลุ่มนี้เท่านั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปู่ ย่า ตา ยาย หรือพี่น้อง" ผิด: กฎหมายจำกัดเฉพาะ บิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตรของผู้ตายเท่านั้น ไม่รวมถึงปู่ ย่า ตา ยาย หรือพี่น้อง • "ลุง ป้า น้า อา หรือคนสนิท" ผิด: กฎหมายจำกัดเฉพาะ บิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตรของผู้ตายเท่านั้น ไม่คุ้มครองไปถึงลุง ป้า น้า อา หรือคนสนิท • "ผู้จัดการมรดก หรือญาติสนิท" ผิด: กฎหมายระบุเฉพาะความเสียหายต่อบิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตรของผู้ตาย ไม่รวมถึงผู้จัดการมรดกหรือญาติสนิทอื่น อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327: “ผู้ใดใส่ความผู้ตายต่อบุคคลที่สามและการใส่ความนั้นน่า จะเป็นเหตุให้ บิดา มารดา คู่สมรสหรือบุตรของผู้ตายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียด ชัง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327: “ผู้ใดใส่ความผู้ตายต่อบุคคลที่สามและการใส่ความนั้นน่า จะเป็นเหตุให้ บิดา มารดา คู่สมรสหรือบุตรของผู้ตายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียด ชัง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ใดเพื่อมิให้เจ้าหนี้ของตนได้รับชำระหนี้ ซึ่งเจ้าหนี้ได้ใช้หรือจะใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลให้ชำระหนี้ ได้ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนทรัพย์สินไปให้แก่ผู้อื่น ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ข. จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350 การกระทำผิดฐานโกงเจ้าหนี้ เพื่อมิให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้จากการใช้หรือจะใช้สิทธิทางศาล โดยย้าย ซ่อนเร้น โอนทรัพย์ หรือแกล้งเป็นหนี้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท ไม่ใช่จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท ไม่ใช่จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท • "จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท ไม่ใช่จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้ง ปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้ง ปรับ”

ตามประมวลกฎหมายอาญา เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้หรือสาธารณภัยอื่น การไม่ให้ความช่วยเหลือจะถือเป็นความผิดทางอาญาเมื่อเข้าเงื่อนไขในข้อใด

• ก. เจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ แม้ผู้นั้นไม่อยู่ในวิสัยที่จะช่วยได้ก็ตาม
• ข. เจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ และผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ยอมช่วย ✓
• ค. มีเหตุเกิดขึ้นตรงหน้าตนเอง แม้เจ้าพนักงานยังไม่ได้เรียกให้ช่วยก็ตาม
• ง. เจ้าของทรัพย์สินร้องขอให้ช่วย และผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ยอมช่วย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ และผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ยอมช่วย" ตามมาตรา 383 ความผิดฐานไม่ช่วยระงับสาธารณภัยจะเกิดขึ้นเมื่อมีองค์ประกอบครบถ้วน คือ เกิดเพลิงไหม้หรือสาธารณภัยอื่น เจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ และผู้นั้นอยู่ในวิสัยที่สามารถช่วยได้แต่ไม่ยอมช่วย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ แม้ผู้นั้นไม่อยู่ในวิสัยที่จะช่วยได้ก็ตาม" ผิด: กฎหมายเอาผิดเฉพาะกรณีที่ผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ช่วย หากไม่อยู่ในวิสัยที่สามารถช่วยได้ย่อมไม่มีความผิด • "มีเหตุเกิดขึ้นตรงหน้าตนเอง แม้เจ้าพนักงานยังไม่ได้เรียกให้ช่วยก็ตาม" ผิด: หากเจ้าพนักงานยังไม่ได้ออกปากเรียกให้ช่วยระงับ ย่อมไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายในข้อนี้ • "เจ้าของทรัพย์สินร้องขอให้ช่วย และผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ยอมช่วย" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ต้องเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้เรียกให้ช่วยระงับ ไม่ใช่บุคคลทั่วไปหรือเจ้าของทรัพย์สิน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 383: “ผู้ใดเมื่อเกิดเพลิงไหม้หรือสาธารณภัยอื่น และเจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ ถ้าผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ช่วย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 383: “ผู้ใดเมื่อเกิดเพลิงไหม้หรือสาธารณภัยอื่น และเจ้าพนักงานเรียกให้ช่วยระงับ ถ้าผู้นั้นสามารถช่วยได้แต่ไม่ช่วย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

นายเอกเห็นคนร้ายกำลังใช้มีดไล่แทงนายโทซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน นายเอกจึงหยิบท่อนไม้แถวนั้นฟาดไปที่แขนของคนร้ายจนมีดหลุดมือเพื่อช่วยเหลือนายโทให้พ้นจากภยันตรายที่ใกล้จะถึง โดยการกระทำนั้นพอสมควรแก่เหตุ ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำของนายเอกมีผลอย่างไร

• ก. เป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ แต่ศาลจะไม่ลงโทษนายเอกเพราะตกใจ
• ข. เป็นการกระทำความผิดอาญา แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนด
• ค. เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย นายเอกจึงไม่มีความผิด ✓
• ง. เป็นการกระทำด้วยความจำเป็น นายเอกจึงไม่ต้องรับโทษ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย นายเอกจึงไม่มีความผิด" ตามมาตรา 68 การกระทำเพื่อป้องกันสิทธิของตนเองหรือของผู้อื่นให้พ้นจากภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายและใกล้จะถึง หากกระทำพอสมควรแก่เหตุ ถือเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายและผู้นั้นไม่มีความผิด นายเอกทำเพื่อช่วยเหลือนายโทและพอสมควรแก่เหตุ จึงไม่มีความผิด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ แต่ศาลจะไม่ลงโทษนายเอกเพราะตกใจ" ผิด: ข้อเท็จจริงระบุชัดเจนว่าเป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ จึงไม่ใช่การกระทำเกินสมควรแก่เหตุตามมาตรา 69 • "เป็นการกระทำความผิดอาญา แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนด" ผิด: การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายมีผลให้ผู้กระทำไม่มีความผิดเลย จึงไม่ใช่เรื่องการกระทำความผิดที่ศาลจะลดโทษให้ • "เป็นการกระทำด้วยความจำเป็น นายเอกจึงไม่ต้องรับโทษ" ผิด: การกระทำด้วยความจำเป็นตามมาตรา 67 มีผลคือกฎหมายยกเว้นโทษให้ (ไม่ต้องรับโทษ) ไม่ใช่การป้องกันที่มีผลคือไม่มีความผิด อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68: “ถ้าได้กระทำพอสมควรแก่เหตุ การกระทำนั้นเป็นการป้องกันโดยชอบด้วย กฎหมาย ผู้นั้นไม่มีความผิด” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 67: “ถ้าการกระทำนั้นไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุแล้ว ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68: “ถ้าได้กระทำพอสมควรแก่เหตุ การกระทำนั้นเป็นการป้องกันโดยชอบด้วย กฎหมาย ผู้นั้นไม่มีความผิด”

ตามประมวลกฎหมายอาญา ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ เป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกาย กฎหมายกำหนดระวางโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่ไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท • "จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่ไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 40,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ มิใช่ไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295: “ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กาย หรือจิตใจของผู้อื่นนั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295: “ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กาย หรือจิตใจของผู้อื่นนั้น ผู้นั้นกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามประมวลกฎหมายอาญา การกระทำในข้อใดถือเป็นความผิดฐานฉ้อโกงประชาชน?

• ก. การหลอกลวงโดยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จต่อประชาชน หรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งแก่ประชาชน ✓
• ข. การหลอกลวงผู้อื่นโดยแสดงตนเป็นคนอื่น เพื่อให้ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้ถูกหลอกลวงหรือบุคคลที่สาม
• ค. การหลอกลวงผู้อื่นโดยอาศัยความเบาปัญญาของเด็ก หรืออาศัยความอ่อนแอแห่งจิตของผู้ถูกหลอกลวง
• ง. การหลอกลวงบุคคลตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปให้ประกอบการงาน โดยเจตนาไม่จ่ายค่าแรงงานหรือค่าจ้างให้แก่บุคคลเหล่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การหลอกลวงโดยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จต่อประชาชน หรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งแก่ประชาชน" ตามมาตรา 343 การกระทำความผิดฐานฉ้อโกงประชาชน ต้องเป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จต่อประชาชน หรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งแก่ประชาชน ส่วนการหลอกลวงบุคคลตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปให้ทำงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างเป็นความผิดตามมาตรา 344 และการแสดงตนเป็นคนอื่นหรืออาศัยความเบาปัญญาของเด็กเป็นเหตุฉกรรจ์ตามมาตรา 342 ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การหลอกลวงผู้อื่นโดยแสดงตนเป็นคนอื่น เพื่อให้ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้ถูกหลอกลวงหรือบุคคลที่สาม" ผิด: เป็นเหตุฉกรรจ์ของความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 342 (1) มิใช่ฉ้อโกงประชาชน • "การหลอกลวงผู้อื่นโดยอาศัยความเบาปัญญาของเด็ก หรืออาศัยความอ่อนแอแห่งจิตของผู้ถูกหลอกลวง" ผิด: เป็นเหตุฉกรรจ์ของความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 342 (2) มิใช่ฉ้อโกงประชาชน • "การหลอกลวงบุคคลตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปให้ประกอบการงาน โดยเจตนาไม่จ่ายค่าแรงงานหรือค่าจ้างให้แก่บุคคลเหล่านั้น" ผิด: เป็นความผิดฐานหลอกลวงแรงงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 344 มิใช่ความผิดฐานฉ้อโกงประชาชน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343: “การแสดงข้อความอันเป็นเท็จต่อประชาชน หรือด้วยการปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 342: “(2) อาศัยความเบาปัญญาของผู้ถูกหลอกลวงซึ่งเป็นเด็ก หรืออาศัยความ” ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 344: “ประกอบการงานอย่างใด ๆ ให้แก่ตนหรือให้แก่บุคคลที่สาม โดยจะไม่ใช้ค่าแรงงานหรือค่า”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343: “การแสดงข้อความอันเป็นเท็จต่อประชาชน หรือด้วยการปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้”

นายสมชายดื่มสุราฉลองเทศกาลปีใหม่ในหมู่บ้าน เกิดความคึกคะนองจึงนำปืนซึ่งใช้ดินระเบิดออกมายิงขึ้นฟ้าโดยไม่มีเหตุอันควร ตามประมวลกฎหมายอาญา นายสมชายต้องระวางโทษอย่างไร

• ก. จำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ค. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 376 ผู้ใดยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในเมือง หมู่บ้าน หรือที่ชุมนุมชน มีความผิดลหุโทษ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 วัน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท ไม่ใช่ปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท • "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 10 วัน ไม่ใช่จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน • "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: เป็นอัตราโทษในความผิดฐานปล่อยปละละเลยสัตว์ดุหรือสัตว์ร้ายตามมาตราอื่น ไม่ใช่อัตราโทษฐานยิงปืนโดยใช่เหตุ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 376: “ผู้ใดยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในเมือง หมู่บ้าน หรือที่ชุมนุมชน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 376: “ผู้ใดยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในเมือง หมู่บ้าน หรือที่ชุมนุมชน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบวัน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ สภาพบุคคลของมนุษย์ย่อมเริ่มต้นขึ้นเมื่อใด

• ก. เมื่อปฏิสนธิขึ้นในครรภ์มารดา
• ข. เมื่อทารกมีอายุครบสามสิบวันบริบูรณ์
• ค. เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก ✓
• ง. เมื่อบิดามารดาแจ้งเกิดต่อนายทะเบียน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก" ตามมาตรา 15 บัญญัติว่าสภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารกและสิ้นสุดลงเมื่อตาย บุคคลจึงเริ่มมีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายได้ทันทีที่คลอดและมีชีวิตรอดเป็นทารก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เมื่อปฏิสนธิขึ้นในครรภ์มารดา" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้เริ่มเมื่อปฏิสนธิ โดยทารกในครรภ์จะมีสิทธิต่าง ๆ ได้ก็ต่อเมื่อภายหลังคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก • "เมื่อทารกมีอายุครบสามสิบวันบริบูรณ์" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดเงื่อนไขเรื่องอายุครบ 30 วัน สภาพบุคคลเกิดขึ้นทันทีที่คลอดแล้วมีชีวิตรอด • "เมื่อบิดามารดาแจ้งเกิดต่อนายทะเบียน" ผิด: การแจ้งเกิดเป็นเพียงขั้นตอนทางทะเบียนราษฎร ไม่ใช่เงื่อนไขในการเริ่มต้นสภาพบุคคลตามกฎหมาย อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 15: “สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 15: “สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ข้อใดระบุผลเกี่ยวกับโมฆะกรรมได้ถูกต้อง

• ก. เฉพาะคู่สัญญาฝ่ายที่สุจริตเท่านั้นที่จะยกความเสียเปล่าขึ้นกล่าวอ้างได้
• ข. การคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรมให้นำบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องละเมิดมาบังคับ
• ค. โมฆะกรรมนั้นคู่สัญญาสามารถให้สัตยาบันเพื่อให้กลับมาสมบูรณ์ได้
• ง. ผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมขึ้นอ้างก็ได้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมขึ้นอ้างก็ได้" ตามมาตรา 172 บัญญัติว่าโมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้ และผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าขึ้นกล่าวอ้างก็ได้ ส่วนการคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรมให้นำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เฉพาะคู่สัญญาฝ่ายที่สุจริตเท่านั้นที่จะยกความเสียเปล่าขึ้นกล่าวอ้างได้" ผิด: กฎหมายให้สิทธิแก่ผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใด ไม่ได้จำกัดเฉพาะคู่สัญญาฝ่ายที่สุจริต • "การคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรมให้นำบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องละเมิดมาบังคับ" ผิด: การคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรมให้นำเรื่องลาภมิควรได้มาใช้บังคับ มิใช่เรื่องละเมิด • "โมฆะกรรมนั้นคู่สัญญาสามารถให้สัตยาบันเพื่อให้กลับมาสมบูรณ์ได้" ผิด: กฎหมายกำหนดชัดเจนว่าโมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172: “โมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้ และผู้มีส่วนได้ เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมขึ้นกล่าวอ้างก็ได้” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172: “ถ้าจะต้องคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรม ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยลาภ มิควรได้แห่งประมวลกฎหมายนี้มาใช้บังคับ”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172: “โมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้ และผู้มีส่วนได้ เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมขึ้นกล่าวอ้างก็ได้”

นายสมศักดิ์เช่าที่ดินพร้อมบ้านของนายมานพเพื่อเปิดร้านค้า ต่อมานายสมศักดิ์ต้องการเงินทุนหมุนเวียน จึงประสงค์จะนำที่ดินพร้อมบ้านดังกล่าวไปจดทะเบียนจำนองเป็นประกันหนี้เงินกู้กับธนาคาร ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ นายสมศักดิ์สามารถนำทรัพย์สินดังกล่าวไปจำนองได้หรือไม่

• ก. ทำไม่ได้ เพราะนอกจากผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้นแล้ว บุคคลอื่นจะจำนองไม่ได้ ✓
• ข. ทำได้ หากได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้จัดการสาขาของธนาคารผู้รับจำนอง
• ค. ทำได้ หากนายสมศักดิ์เป็นผู้ครอบครองและใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินนั้นจริง
• ง. ทำได้ หากสัญญาเช่าได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ทำไม่ได้ เพราะนอกจากผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้นแล้ว บุคคลอื่นจะจำนองไม่ได้" ตามมาตรา 705 การจำนองทรัพย์สินนั้น นอกจากบุคคลผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้นแล้ว บุคคลอื่นจะนำทรัพย์สินไปจำนองไม่ได้ นายสมศักดิ์เป็นเพียงผู้เช่า ไม่ใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์ในขณะนั้น จึงไม่มีสิทธินำที่ดินและบ้านดังกล่าวไปจำนอง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ทำได้ หากได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้จัดการสาขาของธนาคารผู้รับจำนอง" ผิด: ความยินยอมของธนาคารผู้รับจำนองไม่สามารถลบล้างหลักกฎหมายที่ระบุว่านอกจากผู้เป็นเจ้าของแล้วผู้อื่นจะจำนองทรัพย์สินไม่ได้ • "ทำได้ หากนายสมศักดิ์เป็นผู้ครอบครองและใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินนั้นจริง" ผิด: การครอบครองหรือใช้ประโยชน์ไม่ได้ทำให้มีสิทธินำทรัพย์สินของผู้อื่นไปจำนองได้ เพราะกฎหมายกำหนดให้เฉพาะผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้นเท่านั้นที่มีสิทธิจำนอง • "ทำได้ หากสัญญาเช่าได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่" ผิด: แม้การเช่าจะจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย ผู้เช่าก็ยังไม่ใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์ จึงไม่สามารถนำทรัพย์สินนั้นไปจำนองได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 705: “การจำนองทรัพย์สินนั้น นอกจากผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้น แล้ว ท่านว่าใครอื่นจะจำนองหาได้ไม่”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 705: “การจำนองทรัพย์สินนั้น นอกจากผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้น แล้ว ท่านว่าใครอื่นจะจำนองหาได้ไม่”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หากมีเหตุจำเป็น การให้ความยินยอมให้ทำการสมรสด้วยวาจา จะต้องกระทำต่อหน้าพยานอย่างน้อยกี่คน

• ก. 4 คน
• ข. 2 คน ✓
• ค. 3 คน
• ง. 1 คน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "2 คน" ตามมาตรา 1455 กำหนดว่าการให้ความยินยอมให้ทำการสมรส หากมีเหตุจำเป็นจะให้ความยินยอมด้วยวาจาต่อหน้าพยานอย่างน้อย 2 คนก็ได้ ดังนั้นจึงต้องมีพยานไม่น้อยกว่า 2 คน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "4 คน" ผิด: กฎหมายกำหนดจำนวนขั้นต่ำไว้เพียงอย่างน้อย 2 คน • "3 คน" ผิด: กฎหมายกำหนดจำนวนขั้นต่ำไว้เพียงอย่างน้อย 2 คน • "1 คน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ต้องมีพยานอย่างน้อย 2 คน ไม่ใช่ 1 คน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1455: “(3) ถ้ามีเหตุจำเป็น จะให้ความยินยอมด้วยวาจาต่อหน้าพยานอย่างน้อย สองคนก็ได้”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1455: “(3) ถ้ามีเหตุจำเป็น จะให้ความยินยอมด้วยวาจาต่อหน้าพยานอย่างน้อย สองคนก็ได้”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการแบ่งทรัพย์มรดกของผู้ตาย หากผู้ตายมีทายาทชั้นบุตรซึ่งยังมีชีวิตอยู่ คู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่จะมีสิทธิได้รับมรดกตามข้อใด

• ก. ได้รับส่วนแบ่งมรดกกึ่งหนึ่งของทรัพย์มรดกทั้งหมด
• ข. ได้รับส่วนแบ่งมรดกสองส่วนในสามของทรัพย์มรดกทั้งหมด
• ค. ได้รับส่วนแบ่งมรดกเสมือนหนึ่งว่าเป็นทายาทชั้นบุตร ✓
• ง. ได้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดของผู้ตายแต่เพียงผู้เดียว

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ได้รับส่วนแบ่งมรดกเสมือนหนึ่งว่าเป็นทายาทชั้นบุตร" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1635 (1) บัญญัติว่าหากมีทายาทชั้นบุตรหรือผู้สืบสันดานยังมีชีวิตอยู่ คู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นมีสิทธิได้ส่วนแบ่งเสมือนหนึ่งว่าตนเป็นทายาทชั้นบุตร จึงได้รับส่วนแบ่งมรดกในสัดส่วนเท่ากับบุตรคนหนึ่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ได้รับส่วนแบ่งมรดกกึ่งหนึ่งของทรัพย์มรดกทั้งหมด" ผิด: คู่สมรสจะมีสิทธิได้รับมรดกกึ่งหนึ่งเมื่อมีทายาทชั้นบิดามารดาหรือพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ไม่ใช่กรณีที่มีทายาทชั้นบุตร • "ได้รับส่วนแบ่งมรดกสองส่วนในสามของทรัพย์มรดกทั้งหมด" ผิด: คู่สมรสจะมีสิทธิได้รับมรดกสองส่วนในสามเมื่อมีทายาทชั้นพี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดา ปู่ย่าตายาย หรือลุงป้าน้าอา • "ได้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดของผู้ตายแต่เพียงผู้เดียว" ผิด: คู่สมรสจะมีสิทธิได้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดก็ต่อเมื่อไม่มีทายาทโดยธรรมที่เป็นญาติเลยเท่านั้น อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1635: “มาตรา 1635 ลำดับและส่วนแบ่งของคู่สมรสทียังมีชีวิตอยู่ในการรับ มรดกของผู้ตายนั้น ให้เป็นไปดังต่อไปนี้” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1635: “(1) ถ้ามีทายาทตามมาตรา 1629 (1) ซึงยังมีชีวิตอยู่หรือมีผู้รับมรดก แทนที่ แล้วแต่กรณี คู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่นั้น มีสิทธิได้ส่วนแบ่งเสมือนหนึ่งว่าตนเป็นทายาท ชั้นบุตร”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1635: “มาตรา 1635 ลำดับและส่วนแบ่งของคู่สมรสทียังมีชีวิตอยู่ในการรับ มรดกของผู้ตายนั้น ให้เป็นไปดังต่อไปนี้”

นายเอกตกลงซื้อบ้านจากนายโท โดยนายเอกตั้งใจจะซื้อบ้านหลังนี้อยู่แล้ว แต่นายโทใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงจนทำให้นายเอกยอมตกลงซื้อในราคาที่สูงกว่าที่ควรจะยอมรับตามปกติ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในกรณีนี้มีผลทางกฎหมายอย่างไร

• ก. สัญญาตกเป็นโมฆะมาตั้งแต่เริ่มแรก และคู่กรณีต้องคืนทรัพย์สิน
• ข. นายเอกมีสิทธิบอกล้างสัญญาได้ทันที เพราะนิติกรรมเป็นโมฆียะ
• ค. นิติกรรมมีผลสมบูรณ์ทุกประการ และนายเอกไม่มีสิทธิเรียกร้องใดๆ
• ง. นายเอกบอกล้างสัญญาไม่ได้ แต่มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนได้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นายเอกบอกล้างสัญญาไม่ได้ แต่มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนได้" ตามมาตรา 161 หากกลฉ้อฉลเป็นเพียงเหตุจูงใจให้ยอมรับข้อกำหนดอันหนักยิ่งกว่าที่จะยอมรับโดยปกติ ผู้ถูกหลอกจะบอกล้างการนั้นไม่ได้ แต่มีสิทธิเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายได้ นายเอกจึงไม่สามารถบอกล้างสัญญาได้ แต่เรียกค่าเสียหายได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "สัญญาตกเป็นโมฆะมาตั้งแต่เริ่มแรก และคู่กรณีต้องคืนทรัพย์สิน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้สัญญาเป็นโมฆะ แต่เป็นกรณีที่บอกล้างไม่ได้และเรียกค่าสินไหมทดแทนได้ • "นายเอกมีสิทธิบอกล้างสัญญาได้ทันที เพราะนิติกรรมเป็นโมฆียะ" ผิด: กลฉ้อฉลเพื่อเหตุที่ทำให้ยอมรับข้อกำหนดอันหนักยิ่งกว่าปกตินั้น กฎหมายห้ามมิให้บอกล้าง • "นิติกรรมมีผลสมบูรณ์ทุกประการ และนายเอกไม่มีสิทธิเรียกร้องใดๆ" ผิด: แม้จะบอกล้างสัญญาไม่ได้ แต่นายเอกยังชอบที่จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161: “มาตรา 161 ถ้ากลฉ้อฉลเป็นแต่เพียงเหตุจูงใจให้คู่กรณีฝ่ายหนึ่งยอมรับ” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161: “นั้นหาได้ไม่ แต่ชอบที่จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายอันเกิดจากกลฉ้อฉล”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161: “มาตรา 161 ถ้ากลฉ้อฉลเป็นแต่เพียงเหตุจูงใจให้คู่กรณีฝ่ายหนึ่งยอมรับ”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในสัญญาเช่าซื้อ ผู้เช่ามีสิทธิบอกเลิกสัญญาได้ด้วยวิธีใด

• ก. ส่งมอบทรัพย์สินกลับคืนให้แก่เจ้าของในเวลาใดก็ได้ โดยตนเองเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย ✓
• ข. ส่งมอบทรัพย์สินกลับคืนได้เฉพาะเมื่อได้ชำระเงินค่างวดมาแล้วไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่ง
• ค. ต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของทรัพย์สินก่อน จึงมีสิทธิส่งคืนทรัพย์สินได้
• ง. แจ้งเป็นหนังสือล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วัน แล้วให้เจ้าของมารับทรัพย์สินกลับคืนไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ส่งมอบทรัพย์สินกลับคืนให้แก่เจ้าของในเวลาใดก็ได้ โดยตนเองเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 573 ผู้เช่ามีสิทธิบอกเลิกสัญญาในเวลาใดเวลาหนึ่งก็ได้ ด้วยการส่งมอบทรัพย์สินกลับคืนให้แก่เจ้าของโดยเสียค่าใช้จ่ายของตนเอง โดยกฎหมายไม่ได้กำหนดว่าต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของทรัพย์สิน หรือต้องผ่อนชำระถึงจำนวนหนึ่งก่อนแต่อย่างใด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ส่งมอบทรัพย์สินกลับคืนได้เฉพาะเมื่อได้ชำระเงินค่างวดมาแล้วไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่ง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดเงื่อนไขว่าต้องผ่อนชำระค่างวดมาแล้วไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งจึงจะมีสิทธิบอกเลิกสัญญา • "ต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของทรัพย์สินก่อน จึงมีสิทธิส่งคืนทรัพย์สินได้" ผิด: กฎหมายให้สิทธิผู้เช่าบอกเลิกสัญญาได้เองโดยส่งมอบทรัพย์สินคืน ไม่จำต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของ • "แจ้งเป็นหนังสือล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วัน แล้วให้เจ้าของมารับทรัพย์สินกลับคืนไป" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องแจ้งล่วงหน้า 30 วัน แต่ผู้เช่าสามารถส่งมอบทรัพย์สินคืนในเวลาใดก็ได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 573: “ผู้เช่าจะบอกเลิกสัญญาในเวลาใดเวลาหนึ่งก็ได้” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 573: “มอบทรัพย์สินกลับคืนให้แก่เจ้าของโดยเสียค่าใช้จ่ายของตนเอง”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 573: “ผู้เช่าจะบอกเลิกสัญญาในเวลาใดเวลาหนึ่งก็ได้”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในกรณีที่มีเหตุสำคัญเกิดขึ้นแก่ผู้รับหมั้นจนทำให้ผู้หมั้นไม่สมควรที่จะสมรสด้วย จะมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ แต่ผู้รับหมั้นไม่ต้องคืนของหมั้นแก่ผู้หมั้น
• ข. ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ และผู้รับหมั้นต้องคืนของหมั้นแก่ผู้หมั้น ✓
• ค. สัญญาหมั้นสิ้นสุดลงทันทีโดยอัตโนมัติ และให้คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายแบ่งของหมั้นคนละครึ่ง
• ง. ผู้รับหมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ และมิต้องส่งของหมั้นคืนแก่ฝ่ายผู้หมั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ และผู้รับหมั้นต้องคืนของหมั้นแก่ผู้หมั้น" ตามมาตรา 1442 หากมีเหตุสำคัญอันเกิดแก่ฝ่ายผู้รับหมั้นจนทำให้ผู้หมั้นไม่สมควรสมรสด้วย กฎหมายให้สิทธิฝ่ายผู้หมั้นบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ และกำหนดให้ผู้รับหมั้นต้องคืนของหมั้นให้แก่ผู้หมั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ แต่ผู้รับหมั้นไม่ต้องคืนของหมั้นแก่ผู้หมั้น" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ผู้รับหมั้นต้องคืนของหมั้นแก่ผู้หมั้น มิใช่ไม่ต้องคืน • "สัญญาหมั้นสิ้นสุดลงทันทีโดยอัตโนมัติ และให้คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายแบ่งของหมั้นคนละครึ่ง" ผิด: สัญญาหมั้นไม่ได้ระงับโดยอัตโนมัติหรือแบ่งของหมั้นคนละครึ่ง แต่เป็นสิทธิของผู้หมั้นในการบอกเลิกสัญญาและเรียกของหมั้นคืน • "ผู้รับหมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้ และมิต้องส่งของหมั้นคืนแก่ฝ่ายผู้หมั้น" ผิด: เป็นสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นของฝ่ายผู้หมั้น และผู้รับหมั้นต้องคืนของหมั้น ไม่ใช่สิทธิของผู้รับหมั้น อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1442: “ในกรณีมีเหตุสำคัญอันเกิดแก่ผู้รับหมั้นทำให้ผู้หมั้นไม่ สมควรสมรสกับผู้รับหมั้นนั้น ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้และให้ผู้รับหมั้นคืนของ หมั้นแก่ผู้หมั้น”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1442: “ในกรณีมีเหตุสำคัญอันเกิดแก่ผู้รับหมั้นทำให้ผู้หมั้นไม่ สมควรสมรสกับผู้รับหมั้นนั้น ผู้หมั้นมีสิทธิบอกเลิกสัญญาหมั้นได้และให้ผู้รับหมั้นคืนของ หมั้นแก่ผู้หมั้น”

นายสมหมายหายตัวไปจากภูมิลำเนาจนศาลมีคำสั่งให้เป็นคนสาบสูญ ซึ่งตามกฎหมายให้ถือว่าถึงแก่ความตาย ในกรณีเช่นนี้ ทรัพย์มรดกของนายสมหมายจะเป็นอย่างไรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

• ก. ยังไม่สามารถตกทอดได้จนกว่าจะพบหลักฐานการเสียชีวิต
• ข. ตกเป็นของแผ่นดินทันทีโดยไม่มีการแบ่งปัน
• ค. ตกทอดแก่ทายาทของนายสมหมาย ✓
• ง. ตกเป็นของเจ้าหนี้ทั้งหมดจนกว่าจะชำระหนี้สิ้นเชิง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตกทอดแก่ทายาทของนายสมหมาย" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1602 กำหนดว่าเมื่อบุคคลใดต้องถือว่าถึงแก่ความตายตามคำสั่งศาลที่ให้เป็นคนสาบสูญ มรดกของบุคคลนั้นย่อมตกทอดแก่ทายาท ดังนั้น ทรัพย์มรดกของนายสมหมายจึงตกทอดแก่ทายาทได้ทันที ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ยังไม่สามารถตกทอดได้จนกว่าจะพบหลักฐานการเสียชีวิต" ผิด: เมื่อศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญและถือว่าถึงแก่ความตายแล้ว มรดกย่อมตกทอดแก่ทายาทได้ทันทีโดยไม่ต้องรอหลักฐานการเสียชีวิตจริง • "ตกเป็นของแผ่นดินทันทีโดยไม่มีการแบ่งปัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้มรดกตกทอดแก่ทายาท มิได้ตกเป็นของแผ่นดินทันที • "ตกเป็นของเจ้าหนี้ทั้งหมดจนกว่าจะชำระหนี้สิ้นเชิง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ทรัพย์สินตกเป็นของเจ้าหนี้ทั้งหมด แต่มรดกย่อมตกทอดแก่ทายาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1602: “เมื่อบุคคลใดต้องถือว่าถึงแก่ความตายตามความใน มาตรา 62 แห่งประมวลกฎหมายนี้ มรดกของบุคคลนั้นตกทอดแก่ทายาท”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1602: “เมื่อบุคคลใดต้องถือว่าถึงแก่ความตายตามความใน มาตรา 62 แห่งประมวลกฎหมายนี้ มรดกของบุคคลนั้นตกทอดแก่ทายาท”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การใดมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย หรือเป็นการพ้นวิสัย การนั้นมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. มีผลสมบูรณ์
• ข. เป็นโมฆียะ
• ค. ไม่เป็นโมฆะ
• ง. เป็นโมฆะ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เป็นโมฆะ" ตามมาตรา 150 การใดมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย เป็นการพ้นวิสัย หรือเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน การนั้นย่อมตกเป็นโมฆะ ไม่มีผลผูกพันบังคับใช้ได้ตามกฎหมายตั้งแต่ต้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีผลสมบูรณ์" ผิด: การกระทำที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามชัดแจ้งหรือพ้นวิสัยไม่มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย แต่เป็นโมฆะ • "เป็นโมฆียะ" ผิด: กฎหมายมิได้กำหนดให้การกระทำดังกล่าวเป็นโมฆียะ แต่บัญญัติให้ตกเป็นโมฆะ • "ไม่เป็นโมฆะ" ผิด: กฎหมายบัญญัติอย่างชัดเจนว่าการกระทำที่มีลักษณะดังกล่าวตกเป็นโมฆะ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 150: “มาตรา 150 การใดมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย เป็นการพ้นวิสัยหรือเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน การ นั้นเป็นโมฆะ”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 150: “มาตรา 150 การใดมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย เป็นการพ้นวิสัยหรือเป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน การ นั้นเป็นโมฆะ”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการทำสัญญาขายฝากที่ดิน หากคู่สัญญาตกลงกำหนดเวลาไถ่ทรัพย์สินไว้ 15 ปี ผลทางกฎหมายเกี่ยวกับกำหนดเวลาไถ่จะเป็นอย่างไร

• ก. ลดเวลาไถ่ลงมาเหลือ 10 ปีตามประเภทอสังหาริมทรัพย์ ✓
• ข. ตกเป็นโมฆะทั้งฉบับเนื่องจากกำหนดเวลาขัดต่อกฎหมาย
• ค. บังคับตามกำหนดเวลา 15 ปีได้ตามเจตนาของคู่สัญญา
• ง. ลดเวลาไถ่ลงมาเหลือ 3 ปีตามประเภทสังหาริมทรัพย์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ลดเวลาไถ่ลงมาเหลือ 10 ปีตามประเภทอสังหาริมทรัพย์" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 495 กำหนดว่าถ้าในสัญญามีกำหนดเวลาไถ่เกินไปกว่าที่กฎหมายกำหนด ให้ลดลงมาเป็นสิบปีและสามปีตามประเภททรัพย์ เมื่อที่ดินเป็นอสังหาริมทรัพย์ซึ่งตามมาตรา 494 กำหนดเวลาไถ่ได้ไม่เกิน 10 ปี กำหนดเวลาไถ่ในสัญญาที่ตกลงไว้ 15 ปีจึงต้องลดลงมาเหลือ 10 ปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตกเป็นโมฆะทั้งฉบับเนื่องจากกำหนดเวลาขัดต่อกฎหมาย" ผิด: กฎหมายไม่ได้ทำให้สัญญาตกเป็นโมฆะ แต่ให้ลดกำหนดเวลาไถ่ลงมาตามกรอบเวลาสูงสุดที่กฎหมายกำหนด • "บังคับตามกำหนดเวลา 15 ปีได้ตามเจตนาของคู่สัญญา" ผิด: กฎหมายไม่อนุญาตให้ไถ่อสังหาริมทรัพย์เกินกว่า 10 ปี จึงไม่สามารถบังคับตามกำหนด 15 ปีได้ • "ลดเวลาไถ่ลงมาเหลือ 3 ปีตามประเภทสังหาริมทรัพย์" ผิด: กำหนดเวลา 3 ปี เป็นกำหนดเวลาสูงสุดสำหรับสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ที่ดินซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 495: “ถ้าในสัญญามีกำหนดเวลาไถ่เกินไปกว่านั้น ท่านให้ลดลงมา” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 494: “(1) ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ กำหนดสิบปีนับแต่เวลาซื้อขาย”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 495: “ถ้าในสัญญามีกำหนดเวลาไถ่เกินไปกว่านั้น ท่านให้ลดลงมา”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในกรณีที่มีการเพิกถอนการสมรส กฎหมายกำหนดให้นำบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องใดมาใช้บังคับแก่ผลของการเพิกถอนการสมรสโดยอนุโลม

• ก. ผลของการหย่าโดยความยินยอม
• ข. ผลของการหย่าโดยคำพิพากษา ✓
• ค. ผลของการที่การสมรสตกเป็นโมฆะ
• ง. ผลของการบอกเลิกสัญญาหมั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผลของการหย่าโดยคำพิพากษา" ตามมาตรา 1512 บัญญัติไว้ชัดเจนว่า ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยผลของการหย่าโดยคำพิพากษามาใช้บังคับแก่ผลของการเพิกถอนการสมรสโดยอนุโลม จึงต้องนำผลของการหย่าโดยคำพิพากษามาปรับใช้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผลของการหย่าโดยความยินยอม" ผิด: กฎหมายไม่ได้ให้นำผลของการหย่าโดยความยินยอมมาใช้ แต่ให้นำผลของการหย่าโดยคำพิพากษามาใช้บังคับโดยอนุโลม • "ผลของการที่การสมรสตกเป็นโมฆะ" ผิด: กฎหมายไม่ได้ให้นำผลของการสมรสที่เป็นโมฆะมาใช้ แต่ให้นำผลของการหย่าโดยคำพิพากษามาใช้บังคับโดยอนุโลม • "ผลของการบอกเลิกสัญญาหมั้น" ผิด: กฎหมายไม่ได้ให้นำผลของการบอกเลิกสัญญาหมั้นมาใช้ แต่ให้นำผลของการหย่าโดยคำพิพากษามาใช้บังคับโดยอนุโลม อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1512: “ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยผลของการหย่าโดยคำพิพากษา”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1512: “ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยผลของการหย่าโดยคำพิพากษา”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บุคคลอาจพ้นจากภาวะผู้เยาว์และบรรลุนิติภาวะก่อนอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ได้ด้วยกรณีใด

• ก. การที่บิดามารดาจดทะเบียนปล่อยให้เป็นอิสระ
• ข. การมีอาชีพและรายได้เพียงพอเลี้ยงดูตนเอง
• ค. การทำการสมรสตามบทบัญญัติของกฎหมาย ✓
• ง. การได้รับความยินยอมจากศาลให้เป็นผู้ใหญ่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การทำการสมรสตามบทบัญญัติของกฎหมาย" ตามมาตรา 20 บัญญัติให้ผู้เยาว์ย่อมบรรลุนิติภาวะเมื่อทำการสมรสตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย แม้จะยังมีอายุไม่ครบ 20 ปีบริบูรณ์ก็ตาม จึงทำให้พ้นจากภาวะผู้เยาว์ได้ ส่วนกรณีอื่นกฎหมายไม่ได้กำหนดให้เป็นเหตุแห่งการบรรลุนิติภาวะ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การที่บิดามารดาจดทะเบียนปล่อยให้เป็นอิสระ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้การจดทะเบียนปล่อยให้เป็นอิสระเป็นเหตุให้บรรลุนิติภาวะ • "การมีอาชีพและรายได้เพียงพอเลี้ยงดูตนเอง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้การมีรายได้เลี้ยงดูตนเองเป็นเหตุให้ผู้เยาว์บรรลุนิติภาวะ • "การได้รับความยินยอมจากศาลให้เป็นผู้ใหญ่" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้การขอความยินยอมจากศาลเป็นเหตุให้ผู้เยาว์บรรลุนิติภาวะ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 20: “ผู้เยาว์ย่อมบรรลุนิติภาวะเมื่อทำการสมรส หากการสมรสนั้น”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 20: “ผู้เยาว์ย่อมบรรลุนิติภาวะเมื่อทำการสมรส หากการสมรสนั้น”

นายเอกชัยค้างชำระเงินค่าภาษีอากรต่อหน่วยงานของรัฐ โดยไม่มีกฎหมายอื่นกำหนดเรื่องอายุความไว้เป็นการเฉพาะ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ สิทธิเรียกร้องของรัฐที่จะเรียกเอาหนี้ค่าภาษีอากรดังกล่าวมีกำหนดอายุความกี่ปี

• ก. มีกำหนดอายุความ 1 ปี
• ข. มีกำหนดอายุความ 2 ปี
• ค. มีกำหนดอายุความ 5 ปี
• ง. มีกำหนดอายุความ 10 ปี ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีกำหนดอายุความ 10 ปี" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/31 บัญญัติให้สิทธิเรียกร้องของรัฐที่จะเรียกเอาค่าภาษีอากรมีกำหนดอายุความสิบปี ดังนั้น รัฐจึงสามารถใช้สิทธิเรียกร้องเรียกเอาค่าภาษีอากรที่ค้างชำระจากนายเอกชัยได้ภายในกำหนด 10 ปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีกำหนดอายุความ 1 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้อายุความเรียกร้องค่าภาษีอากรของรัฐมีกำหนดสิบปี ไม่ใช่หนึ่งปี • "มีกำหนดอายุความ 2 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้อายุความเรียกร้องค่าภาษีอากรของรัฐมีกำหนดสิบปี ไม่ใช่สองปี • "มีกำหนดอายุความ 5 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้อายุความเรียกร้องค่าภาษีอากรของรัฐมีกำหนดสิบปี ไม่ใช่ห้าปี อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/31: “มาตรา 193/31 สิทธิเรียกร้องของรัฐที่จะเรียกเอาค่าภาษีอากรให้มี” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/31: “กำหนดอายุความสิบปี ส่วนสิทธิเรียกร้องของรัฐที่จะเรียกเอาหนี้อย่างอื่นให้บังคับตาม”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/31: “มาตรา 193/31 สิทธิเรียกร้องของรัฐที่จะเรียกเอาค่าภาษีอากรให้มี”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หากคู่สัญญาตกลงกันไว้ก่อนเวลาหนี้ถึงกำหนดชำระว่า ถ้าลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ ให้ผู้รับจำนองเข้าเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่จำนองได้ทันที ข้อตกลงดังกล่าวมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ข้อตกลงเช่นนั้นไม่สมบูรณ์ ✓
• ข. ข้อตกลงทำให้สัญญาจำนองเป็นโมฆะ
• ค. ข้อตกลงเช่นนั้นมีผลสมบูรณ์
• ง. ข้อตกลงเช่นนั้นตกเป็นโมฆียะ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ข้อตกลงเช่นนั้นไม่สมบูรณ์" ตามมาตรา 711 กฎหมายบัญญัติว่า การตกลงกันไว้เสียแต่ก่อนเวลาหนี้ถึงกำหนดชำระว่า ถ้าไม่ชำระหนี้ให้ผู้รับจำนองเข้าเป็นเจ้าของทรัพย์สินซึ่งจำนอง ข้อตกลงเช่นนั้นท่านว่าไม่สมบูรณ์ ดังนั้นข้อตกลงดังกล่าวจึงไม่มีผลบังคับตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ข้อตกลงทำให้สัญญาจำนองเป็นโมฆะ" ผิด: ความไม่สมบูรณ์มีผลเฉพาะข้อตกลงดังกล่าวเท่านั้น มิได้ทำให้สัญญาจำนองหลักตกเป็นโมฆะทั้งฉบับ • "ข้อตกลงเช่นนั้นมีผลสมบูรณ์" ผิด: กฎหมายบัญญัติชัดเจนว่าข้อตกลงล่วงหน้าในลักษณะนี้ไม่สมบูรณ์ จึงไม่อาจมีผลสมบูรณ์ได้ • "ข้อตกลงเช่นนั้นตกเป็นโมฆียะ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ข้อตกลงดังกล่าวไม่สมบูรณ์ มิใช่กรณีที่เป็นโมฆียะที่จะบอกล้างหรือให้สัตยาบันได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 711: “ข้อความอย่างใดอย่างหนึ่งว่า ถ้าไม่ชำระหนี้ ให้ผู้รับจำนองเข้าเป็นเจ้าของทรัพย์สินซึ่ง” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 711: “ทั้งหลายว่าด้วยการบังคับจำนองนั้นไซร้ ข้อตกลงเช่นนั้นท่านว่าไม่สมบูรณ์”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 711: “ข้อความอย่างใดอย่างหนึ่งว่า ถ้าไม่ชำระหนี้ ให้ผู้รับจำนองเข้าเป็นเจ้าของทรัพย์สินซึ่ง”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การสมรสที่ชอบด้วยกฎหมายย่อมสิ้นสุดลงด้วยเหตุใด

• ก. การที่บิดามารดาของคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีหนังสือคัดค้าน
• ข. ความตายของคู่สมรส การหย่า หรือศาลพิพากษาให้เพิกถอน ✓
• ค. การแยกกันอยู่ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายเกินกว่า 1 ปี
• ง. การที่คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแจ้งขอยกเลิกทะเบียนสมรสฝ่ายเดียว

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ความตายของคู่สมรส การหย่า หรือศาลพิพากษาให้เพิกถอน" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1501 บัญญัติว่า การสมรสย่อมสิ้นสุดลงด้วยความตาย การหย่า หรือศาลพิพากษาให้เพิกถอนเท่านั้น เหตุอื่นเช่นการแยกกันอยู่หรือการแจ้งยกเลิกฝ่ายเดียวไม่ทำให้การสมรสสิ้นสุดลง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การที่บิดามารดาของคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีหนังสือคัดค้าน" ผิด: การคัดค้านของบิดามารดาไม่เป็นเหตุให้การสมรสสิ้นสุดลงตามกฎหมาย • "การแยกกันอยู่ด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายเกินกว่า 1 ปี" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้การแยกกันอยู่ทำให้การสมรสสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติ • "การที่คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแจ้งขอยกเลิกทะเบียนสมรสฝ่ายเดียว" ผิด: การสมรสไม่สามารถสิ้นสุดลงได้ด้วยการแจ้งยกเลิกฝ่ายเดียวต่อนายทะเบียน อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1501: “มาตรา 1501 การสมรสย่อมสิ้นสุดลงด้วยความตาย การหย่าหรือศาล”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1501: “มาตรา 1501 การสมรสย่อมสิ้นสุดลงด้วยความตาย การหย่าหรือศาล”

นายสมศักดิ์ถึงแก่ความตายและการจัดการทำศพต้องล่าช้าออกไป ผู้มีอำนาจจัดการทำศพประสงค์จะกันเงินจากกองมรดกไว้เพื่อใช้จ่ายในการนี้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การกันเงินค่าใช้จ่ายดังกล่าวมีหลักเกณฑ์อย่างไร

• ก. กันเงินไว้ได้ไม่เกินกึ่งหนึ่งของทรัพย์มรดกทั้งหมด โดยต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าหนี้ทุกราย
• ข. กันเงินไว้ได้ตามความประสงค์ของทายาททุกคน โดยพิจารณาตามฐานะทางสังคมของทายาทผู้จัดงานเป็นสำคัญ
• ค. กันเงินไว้ได้ตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย แต่ต้องไม่เสื่อมเสียต่อสิทธิของเจ้าหนี้ของผู้ตาย ✓
• ง. ไม่สามารถกันเงินไว้ได้เลย โดยผู้จัดการทำศพต้องสำรองจ่ายไปก่อนแล้วจึงค่อยเรียกคืนจากกองมรดกในภายหลัง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กันเงินไว้ได้ตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย แต่ต้องไม่เสื่อมเสียต่อสิทธิของเจ้าหนี้ของผู้ตาย" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1650 บัญญัติว่า หากการจัดการทำศพต้องชักช้าไปด้วยประการใดๆ ให้กันเงินเป็นจำนวนอันสมควรจากสินทรัพย์แห่งกองมรดกเพื่อใช้ในการนี้ได้ โดยเงินค่าใช้จ่ายหรือเงินที่กันไว้นั้น ให้กันไว้ได้แต่เพียงจำนวนตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย แต่จะต้องไม่เป็นการเสื่อมเสียต่อสิทธิของเจ้าหนี้ของผู้ตาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กันเงินไว้ได้ไม่เกินกึ่งหนึ่งของทรัพย์มรดกทั้งหมด โดยต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าหนี้ทุกราย" ผิด: กฎหมายไม่ได้จำกัดเพดานไว้ที่กึ่งหนึ่ง และไม่ต้องขอความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าหนี้ เพียงแต่ต้องไม่เสื่อมเสียต่อสิทธิของเจ้าหนี้ • "กันเงินไว้ได้ตามความประสงค์ของทายาททุกคน โดยพิจารณาตามฐานะทางสังคมของทายาทผู้จัดงานเป็นสำคัญ" ผิด: กฎหมายให้พิจารณาตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย มิใช่ถือเอาตามฐานะหรือความประสงค์ของทายาท • "ไม่สามารถกันเงินไว้ได้เลย โดยผู้จัดการทำศพต้องสำรองจ่ายไปก่อนแล้วจึงค่อยเรียกคืนจากกองมรดกในภายหลัง" ผิด: กฎหมายอนุญาตให้ผู้มีอำนาจกันเงินอันสมควรจากกองมรดกไว้ล่วงหน้าได้หากการจัดงานศพต้องชักช้าไป อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1650: “ให้กันไว้ได้แต่เพียงจำนวนตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1650: “ต้องไม่เป็นการเสื่อมเสียต่อสิทธิของเจ้าหนี้ของผู้ตาย”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1650: “ให้กันไว้ได้แต่เพียงจำนวนตามสมควรแก่ฐานะในสมาคมของผู้ตาย”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการวินิจฉัยกรณีความสำคัญผิด กลฉ้อฉล หรือการข่มขู่ กฎหมายกำหนดให้พิเคราะห์ถึงปัจจัยใดของผู้แสดงเจตนา

• ก. ตำแหน่งหน้าที่การงาน ยศ เกียรติยศ และชื่อเสียงในสังคม
• ข. สัญชาติ เชื้อชาติ ศาสนา ภูมิลำเนา และวงศ์ตระกูล
• ค. ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้เฉลี่ย และประวัติการทำงาน
• ง. เพศ อายุ ฐานะ สุขภาพอนามัย และภาวะแห่งจิต ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เพศ อายุ ฐานะ สุขภาพอนามัย และภาวะแห่งจิต" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 167 กำหนดว่า ในการวินิจฉัยกรณีความสำคัญผิด กลฉ้อฉล หรือการข่มขู่ ให้พิเคราะห์ถึงเพศ อายุ ฐานะ สุขภาพอนามัย และภาวะแห่งจิตของผู้แสดงเจตนา ตลอดจนพฤติการณ์และสภาพแวดล้อมอื่น ๆ จึงตอบปัจจัยดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตำแหน่งหน้าที่การงาน ยศ เกียรติยศ และชื่อเสียงในสังคม" ผิด: กฎหมายไม่ได้ระบุเรื่องตำแหน่งหน้าที่การงาน ยศ เกียรติยศ หรือชื่อเสียงในสังคมในการวินิจฉัยเรื่องนี้ • "สัญชาติ เชื้อชาติ ศาสนา ภูมิลำเนา และวงศ์ตระกูล" ผิด: กฎหมายไม่ได้ระบุเรื่องสัญชาติ เชื้อชาติ ศาสนา ภูมิลำเนา หรือวงศ์ตระกูลในการวินิจฉัยเรื่องนี้ • "ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้เฉลี่ย และประวัติการทำงาน" ผิด: กฎหมายไม่ได้ระบุเรื่องระดับการศึกษา อาชีพ รายได้เฉลี่ย หรือประวัติการทำงานในการวินิจฉัยเรื่องนี้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 167: “ให้พิเคราะห์ถึง เพศ อายุ ฐานะ สุขภาพอนามัย และภาวะแห่งจิตของผู้แสดงเจตนาตลอด”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 167: “ให้พิเคราะห์ถึง เพศ อายุ ฐานะ สุขภาพอนามัย และภาวะแห่งจิตของผู้แสดงเจตนาตลอด”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการทำสัญญากู้ยืมเงิน กฎหมายกำหนดข้อห้ามเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ยสูงสุดไว้อย่างไร

• ก. ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 15 ต่อปี ✓
• ข. ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 7.5 ต่อปี
• ค. ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 10 ต่อปี
• ง. ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 20 ต่อปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 15 ต่อปี" ตามมาตรา 654 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฎหมายกำหนดห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละสิบห้าต่อปี ดังนั้นการคิดดอกเบี้ยในการกู้ยืมเงินจึงต้องไม่เกินร้อยละ 15 ต่อปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 7.5 ต่อปี" ผิด: กฎหมายมิได้จำกัดอัตราดอกเบี้ยไว้ที่ร้อยละ 7.5 ต่อปี แต่กำหนดห้ามคิดเกินร้อยละ 15 ต่อปี • "ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 10 ต่อปี" ผิด: กฎหมายมิได้จำกัดอัตราดอกเบี้ยไว้ที่ร้อยละ 10 ต่อปี แต่กำหนดห้ามคิดเกินร้อยละ 15 ต่อปี • "ห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละ 20 ต่อปี" ผิด: กฎหมายกำหนดเพดานอัตราดอกเบี้ยไว้ไม่ให้เกินร้อยละ 15 ต่อปี จึงไม่สามารถคิดสูงถึงร้อยละ 20 ต่อปีได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 654: “ท่านห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละสิบห้าต่อปี”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 654: “ท่านห้ามมิให้คิดดอกเบี้ยเกินร้อยละสิบห้าต่อปี”

นายเอ อายุ 17 ปี และนางสาวบี อายุ 17 ปี ประสงค์จะจดทะเบียนสมรสกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ทั้งสองฝ่ายจะสามารถทำการสมรสได้ตามเงื่อนไขใด

• ก. กระทำได้ทันทีหากได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากบิดามารดา
• ข. กระทำได้หากมีเหตุอันสมควรและได้รับอนุญาตจากศาล ✓
• ค. ไม่สามารถกระทำได้ในทุกกรณีจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะอายุครบ 18 ปี
• ง. กระทำได้ทันทีหากทั้งสองฝ่ายตกลงจัดพิธีมงคลสมรสตามประเพณี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กระทำได้หากมีเหตุอันสมควรและได้รับอนุญาตจากศาล" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1448 การสมรสจะกระทำได้ต่อเมื่อบุคคลทั้งสองฝ่ายมีอายุ 18 ปีบริบูรณ์แล้ว แต่หากมีเหตุอันสมควร ศาลอาจอนุญาตให้ทำการสมรสก่อนนั้นได้ ดังนั้น ผู้ที่มีอายุ 17 ปีจึงสามารถสมรสได้หากศาลอนุญาต ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กระทำได้ทันทีหากได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากบิดามารดา" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นให้เพียงหนังสือยินยอมของบิดามารดาใช้แทนการอนุญาตของศาลในกรณีที่อายุยังไม่ครบ 18 ปีบริบูรณ์ • "ไม่สามารถกระทำได้ในทุกกรณีจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะอายุครบ 18 ปี" ผิด: กฎหมายมีข้อยกเว้นให้สมรสก่อนอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ได้หากมีเหตุอันสมควรและศาลอนุญาต ไม่ใช่การห้ามเด็ดขาดทุกกรณี • "กระทำได้ทันทีหากทั้งสองฝ่ายตกลงจัดพิธีมงคลสมรสตามประเพณี" ผิด: การจัดพิธีตามประเพณีไม่ทำให้มีผลเป็นการสมรสตามกฎหมาย และผู้ประสงค์จะสมรสยังมีอายุไม่ครบเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1448: “การสมรสจะกระทำได้ต่อเมื่อบุคคลทั้งสองฝ่ายมีอายุ สิบแปดปีบริบูรณ์แล้ว แต่ในกรณีมีเหตุอันสมควร ศาลอาจอนุญาตให้ทำการสมรสก่อนนั้น ได้”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1448: “การสมรสจะกระทำได้ต่อเมื่อบุคคลทั้งสองฝ่ายมีอายุ สิบแปดปีบริบูรณ์แล้ว แต่ในกรณีมีเหตุอันสมควร ศาลอาจอนุญาตให้ทำการสมรสก่อนนั้น ได้”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการรับมรดกของเจ้ามรดกที่ไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ บุคคลในข้อใดจัดเป็นทายาทโดยธรรมลำดับที่ 1

• ก. ลุง ป้า น้า อา
• ข. ปู่ ย่า ตา ยาย
• ค. ผู้สืบสันดาน ✓
• ง. บิดามารดา

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้สืบสันดาน" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1629 กฎหมายกำหนดลำดับทายาทโดยธรรมไว้ 6 ลำดับ ซึ่งลำดับที่ 1 ได้แก่ ผู้สืบสันดาน (เช่น บุตร หลาน เหลน) ส่วนบิดามารดาจัดเป็นลำดับที่ 2 ปู่ ย่า ตา ยาย เป็นลำดับที่ 5 และลุง ป้า น้า อา เป็นลำดับที่ 6 ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ลุง ป้า น้า อา" ผิด: ลุง ป้า น้า อา เป็นทายาทโดยธรรมลำดับที่ 6 • "ปู่ ย่า ตา ยาย" ผิด: ปู่ ย่า ตา ยาย เป็นทายาทโดยธรรมลำดับที่ 5 • "บิดามารดา" ผิด: บิดามารดาเป็นทายาทโดยธรรมลำดับที่ 2 ไม่ใช่ลำดับที่ 1 อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1629: “(1) ผู้สืบสันดาน (2) บิดามารดา (3) พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน (4) พี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดาเดียวกัน (5) ปู่ ย่า ตา ยาย (6) ลุง ป้า น้า อา”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1629: “(1) ผู้สืบสันดาน (2) บิดามารดา (3) พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน (4) พี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดาเดียวกัน (5) ปู่ ย่า ตา ยาย (6) ลุง ป้า น้า อา”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่ง มีผลทางกฎหมายอย่างไร

• ก. ตกเป็นโมฆียะ และมีผลสมบูรณ์จนกว่าคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะบอกล้างตามที่กฎหมายกำหนด
• ข. มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย เว้นแต่คู่กรณีอีกฝ่ายจะพิสูจน์ได้ว่าตนไม่ได้ยินยอมผูกพันในใจจริง
• ค. ตกเป็นโมฆะเด็ดขาด โดยสามารถยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกได้ทุกคนไม่ว่าจะสุจริตหรือไม่
• ง. ตกเป็นโมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตและต้องเสียหายมิได้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตกเป็นโมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริตและต้องเสียหายมิได้" ตามมาตรา 155 การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งมีผลเป็นโมฆะ แต่กฎหมายคุ้มครองบุคคลภายนอก จึงห้ามยกความเป็นโมฆะนั้นขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกที่กระทำการโดยสุจริตและได้รับความเสียหาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตกเป็นโมฆียะ และมีผลสมบูรณ์จนกว่าคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะบอกล้างตามที่กฎหมายกำหนด" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าการแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กันมีผลเป็นโมฆะ ไม่ใช่โมฆียะ • "มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมาย เว้นแต่คู่กรณีอีกฝ่ายจะพิสูจน์ได้ว่าตนไม่ได้ยินยอมผูกพันในใจจริง" ผิด: การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กันตกเป็นโมฆะตั้งแต่เริ่มแรก มิใช่มีผลสมบูรณ์ • "ตกเป็นโมฆะเด็ดขาด โดยสามารถยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกได้ทุกคนไม่ว่าจะสุจริตหรือไม่" ผิด: กฎหมายบัญญัติชัดเจนว่า จะยกความเป็นโมฆะขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้สุจริตและต้องเสียหายมิได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 155: “การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเป็น โมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริต และต้องเสียหายจาก การแสดงเจตนาลวงนั้นมิได้”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 155: “การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเป็น โมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริต และต้องเสียหายจาก การแสดงเจตนาลวงนั้นมิได้”

นายเอกตกลงให้นายโทนำรถยนต์ของตนไปขับรับส่งผู้โดยสารเป็นเวลา 1 ปี โดยนายโทตกลงจ่ายเงินตอบแทนให้นายเอกเดือนละ 8,000 บาท ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ นิติกรรมดังกล่าวจัดเป็นสัญญาเช่าทรัพย์สินหรือไม่ เพราะเหตุใด

• ก. เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะผู้เช่าได้ใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินชั่วระยะเวลาอันมีจำกัดและตกลงจะให้ค่าเช่า ✓
• ข. เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ได้โอนไปยังผู้เช่าทันทีโดยผู้เช่าไม่ต้องเสียค่าตอบแทนใดๆ
• ค. ไม่เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะสัญญาเช่าทรัพย์สินผู้เช่าต้องมีสิทธิใช้ประโยชน์ตลอดไปโดยไม่มีจำกัดระยะเวลา
• ง. ไม่เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะสัญญาเช่าทรัพย์สินตามกฎหมายจะเกิดขึ้นได้เฉพาะกับทรัพย์สินที่เป็นอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะผู้เช่าได้ใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินชั่วระยะเวลาอันมีจำกัดและตกลงจะให้ค่าเช่า" ตามมาตรา 537 สัญญาเช่าทรัพย์สินคือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่าผู้ให้เช่า ตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่าผู้เช่า ได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่งชั่วระยะเวลาอันมีจำกัด และผู้เช่าตกลงจะให้ค่าเช่าเพื่อการนั้น การนำรถยนต์ไปใช้ 1 ปีโดยจ่ายเงินตอบแทนจึงเป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ได้โอนไปยังผู้เช่าทันทีโดยผู้เช่าไม่ต้องเสียค่าตอบแทนใดๆ" ผิด: สัญญาเช่าทรัพย์สินไม่ใช่การโอนกรรมสิทธิ์ และผู้เช่าต้องตกลงจะให้ค่าเช่าเพื่อการนั้น • "ไม่เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะสัญญาเช่าทรัพย์สินผู้เช่าต้องมีสิทธิใช้ประโยชน์ตลอดไปโดยไม่มีจำกัดระยะเวลา" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ผู้เช่าได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินเพียงชั่วระยะเวลาอันมีจำกัด ไม่ใช่ตลอดไป • "ไม่เป็นสัญญาเช่าทรัพย์สิน เพราะสัญญาเช่าทรัพย์สินตามกฎหมายจะเกิดขึ้นได้เฉพาะกับทรัพย์สินที่เป็นอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น" ผิด: การเช่าทรัพย์สินครอบคลุมทรัพย์สินอย่างใดอย่างหนึ่ง จึงใช้ได้กับทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537: “ให้เช่า ตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้เช่า ได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินอย่างใด” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537: “อย่างหนึ่งชั่วระยะเวลาอันมีจำกัด และผู้เช่าตกลงจะให้ค่าเช่าเพื่อการนั้น”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537: “ให้เช่า ตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้เช่า ได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินอย่างใด”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การหมั้นที่ผู้เยาว์กระทำโดยปราศจากความยินยอมของบิดามารดาหรือบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมตามกฎหมาย มีผลทางกฎหมายอย่างไร

• ก. การหมั้นตกเป็นโมฆะ
• ข. การหมั้นตกเป็นโมฆียะ ✓
• ค. การหมั้นไม่มีผลผูกพัน
• ง. การหมั้นมีผลสมบูรณ์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การหมั้นตกเป็นโมฆียะ" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1436 กำหนดให้ผู้เยาว์ทำการหมั้นได้ต้องได้รับความยินยอมจากบิดามารดา ผู้รับบุตรบุญธรรม หรือผู้ปกครอง แล้วแต่กรณี โดยการหมั้นที่ผู้เยาว์ทำโดยปราศจากความยินยอมดังกล่าวมีผลตกเป็นโมฆียะ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การหมั้นตกเป็นโมฆะ" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าการหมั้นที่ผู้เยาว์ทำโดยปราศจากความยินยอมเป็นโมฆียะ ไม่ใช่โมฆะ • "การหมั้นไม่มีผลผูกพัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้เป็นโมฆียะ ซึ่งยังคงมีผลผูกพันใช้บังคับได้จนกว่าจะมีการบอกล้าง • "การหมั้นมีผลสมบูรณ์" ผิด: กฎหมายกำหนดให้เป็นโมฆียะ จึงยังไม่สมบูรณ์เด็ดขาดและอาจถูกบอกล้างได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1436: “การหมั้นที่ผู้เยาว์ทำโดยปราศจากความยินยอมดังกล่าวเป็นโมฆียะ”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1436: “การหมั้นที่ผู้เยาว์ทำโดยปราศจากความยินยอมดังกล่าวเป็นโมฆียะ”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บุคคลที่จะรับบุคคลอื่นเป็นบุตรบุญธรรมได้ จะต้องมีเกณฑ์เรื่องอายุตามข้อใด

• ก. ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 10 ปี
• ข. ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี
• ค. ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี ✓
• ง. ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 20 ปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/19 กำหนดให้บุคคลที่จะรับผู้อื่นเป็นบุตรบุญธรรมต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และต้องมีอายุแก่กว่าผู้ที่จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 10 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดว่าผู้รับต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และแก่กว่าอย่างน้อย 15 ปี • "ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดว่าผู้รับต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี ไม่ใช่ 20 ปี • "ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 25 ปี และแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 20 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้มีอายุแก่กว่าผู้จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อย 15 ปี ไม่ใช่ 20 ปี อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/19: “บุคคลที่มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีจะรับบุคคลอื่น” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/19: “แต่ผู้นั้นต้องมีอายุแก่กว่าผู้ที่จะเป็นบุตรบุญธรรมอย่างน้อยสิบห้าปี”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/19: “บุคคลที่มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีจะรับบุคคลอื่น”

นายกานต์ อายุ 17 ปี ได้รับความยินยอมจากบิดามารดาซึ่งเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมให้ทำสัญญาเป็นลูกจ้างในสัญญาจ้างแรงงานกับร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง ในความเกี่ยวพันกับการจ้างแรงงานดังกล่าว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ นายกานต์มีสถานะตามกฎหมายอย่างไร

• ก. มีฐานะเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถในการทำงานดังกล่าว
• ข. ต้องให้ผู้แทนโดยชอบธรรมให้ความยินยอมเป็นรายครั้ง
• ค. บรรลุนิติภาวะเป็นการทั่วไปในการทำนิติกรรมทุกเรื่อง
• ง. มีฐานะเสมือนดังบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีฐานะเสมือนดังบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว" ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 27 บัญญัติว่า ในความเกี่ยวพันกับการประกอบธุรกิจหรือการจ้างแรงงานที่ได้รับความยินยอม ให้ผู้เยาว์มีฐานะเสมือนดังบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว นายกานต์จึงมีฐานะเสมือนผู้บรรลุนิติภาวะเฉพาะในการจ้างแรงงานนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีฐานะเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถในการทำงานดังกล่าว" ผิด: กฎหมายมิได้กำหนดให้ผู้เยาว์ตกเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ แต่ให้มีฐานะเสมือนบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว • "ต้องให้ผู้แทนโดยชอบธรรมให้ความยินยอมเป็นรายครั้ง" ผิด: เมื่อได้รับความยินยอมให้เข้าทำงานแล้ว ผู้เยาว์ย่อมมีอำนาจกระทำการเกี่ยวกับการจ้างแรงงานได้เองโดยไม่ต้องขอความยินยอมเป็นรายครั้ง • "บรรลุนิติภาวะเป็นการทั่วไปในการทำนิติกรรมทุกเรื่อง" ผิด: กฎหมายให้มีฐานะเสมือนบรรลุนิติภาวะเฉพาะในความเกี่ยวพันกับการจ้างแรงงานนั้น มิได้ทำให้บรรลุนิติภาวะเป็นการทั่วไปในทุกเรื่อง อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 27: “ให้ผู้เยาว์มีฐานะเสมือนดังบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 27: “ให้ผู้เยาว์มีฐานะเสมือนดังบุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในการทำสัญญาซื้อขาย ค่าฤชาธรรมเนียมทำสัญญา กฎหมายกำหนดให้ฝ่ายใดเป็นผู้ออกใช้

• ก. ผู้ซื้อและผู้ขายพึงออกใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย ✓
• ข. รัฐบาลเป็นผู้ออกใช้ให้แก่คู่สัญญาทั้งสองฝ่าย
• ค. ผู้ซื้อเป็นผู้ออกใช้แต่เพียงฝ่ายเดียวทั้งหมด
• ง. ผู้ขายเป็นผู้ออกใช้แต่เพียงฝ่ายเดียวทั้งหมด

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้ซื้อและผู้ขายพึงออกใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย" ตามมาตรา 457 บัญญัติว่าค่าฤชาธรรมเนียมทำสัญญาซื้อขายนั้น ผู้ซื้อผู้ขายพึงออกใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย ดังนั้นกฎหมายจึงกำหนดให้ทั้งสองฝ่ายร่วมกันรับผิดชอบคนละครึ่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "รัฐบาลเป็นผู้ออกใช้ให้แก่คู่สัญญาทั้งสองฝ่าย" ผิด: กฎหมายกำหนดให้เป็นภาระของผู้ซื้อและผู้ขายร่วมกันออกคนละครึ่ง มิใช่รัฐบาลเป็นผู้ออกให้ • "ผู้ซื้อเป็นผู้ออกใช้แต่เพียงฝ่ายเดียวทั้งหมด" ผิด: กฎหมายมิได้กำหนดให้ผู้ซื้อออกฝ่ายเดียว แต่ให้ผู้ซื้อและผู้ขายออกใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย • "ผู้ขายเป็นผู้ออกใช้แต่เพียงฝ่ายเดียวทั้งหมด" ผิด: กฎหมายมิได้กำหนดให้ผู้ขายออกฝ่ายเดียว แต่ให้ผู้ซื้อและผู้ขายออกใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 457: “ค่าฤชาธรรมเนียมทำสัญญาซื้อขายนั้น ผู้ซื้อผู้ขายพึงออก” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 457: “ใช้เท่ากันทั้งสองฝ่าย”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 457: “ค่าฤชาธรรมเนียมทำสัญญาซื้อขายนั้น ผู้ซื้อผู้ขายพึงออก”

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับการเก็บรักษาทรัพย์สินที่จำนำ

• ก. กฎหมายบังคับให้ผู้รับจำนำต้องเก็บรักษาทรัพย์สินไว้เองโดยเด็ดขาด
• ข. คู่สัญญาจะตกลงกันให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บรักษาทรัพย์สินจำนำไว้ก็ได้ ✓
• ค. หากตกลงให้บุคคลภายนอกเก็บรักษา สัญญาจำนำจะตกเป็นโมฆะทันที
• ง. กฎหมายบังคับให้ผู้จำนำต้องเป็นผู้เก็บรักษาทรัพย์สินจำนำไว้เองเสมอ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "คู่สัญญาจะตกลงกันให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บรักษาทรัพย์สินจำนำไว้ก็ได้" ตามมาตรา 749 บัญญัติว่า คู่สัญญาจำนำจะตกลงกันให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บรักษาทรัพย์สินจำนำไว้ก็ได้ ดังนั้นการฝากให้บุคคลภายนอกเก็บรักษาจึงสามารถทำได้ตามที่ตกลงกัน และไม่ทำให้สัญญาตกเป็นโมฆะ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กฎหมายบังคับให้ผู้รับจำนำต้องเก็บรักษาทรัพย์สินไว้เองโดยเด็ดขาด" ผิด: กฎหมายไม่ได้บังคับให้ผู้รับจำนำต้องเก็บเอง แต่เปิดช่องให้ตกลงให้บุคคลภายนอกเก็บรักษาได้ • "หากตกลงให้บุคคลภายนอกเก็บรักษา สัญญาจำนำจะตกเป็นโมฆะทันที" ผิด: กฎหมายอนุญาตให้คู่สัญญาตกลงให้บุคคลภายนอกเก็บรักษาได้ สัญญาจึงไม่เป็นโมฆะ • "กฎหมายบังคับให้ผู้จำนำต้องเป็นผู้เก็บรักษาทรัพย์สินจำนำไว้เองเสมอ" ผิด: การจำนำต้องมีการส่งมอบทรัพย์สิน และกฎหมายอนุญาตให้ตกลงให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บรักษาได้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 749: “คู่สัญญาจำนำจะตกลงกันให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บ รักษาทรัพย์สินจำนำไว้ก็ได้”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 749: “คู่สัญญาจำนำจะตกลงกันให้บุคคลภายนอกเป็นผู้เก็บ รักษาทรัพย์สินจำนำไว้ก็ได้”

นายสมชายถูกข่มขู่อันถึงขนาดว่าหากไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับนางสาวสมหญิงจะถูกทำร้ายร่างกาย นายสมชายจึงยอมจดทะเบียนสมรสด้วย ทั้งที่หากไม่มีการข่มขู่นั้นจะไม่ยอมสมรสแน่นอน ต่อมานายสมชายได้พ้นจากภาวะการข่มขู่ดังกล่าวแล้ว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การสมรสนี้มีผลอย่างไร และนายสมชายมีสิทธิขอเพิกถอนได้ภายในเวลาใด

• ก. การสมรสตกเป็นโมฆะ โดยไม่มีผลผูกพันกันตั้งแต่เริ่มแรกและไม่ต้องร้องขอเพิกถอน
• ข. การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่วันที่ทำการสมรส
• ค. การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันพ้นจากการข่มขู่ ✓
• ง. การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันที่ทำการสมรส

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันพ้นจากการข่มขู่" ตามมาตรา 1507 วรรคหนึ่ง การสมรสเพราะถูกข่มขู่อันถึงขนาดตกเป็นโมฆียะ ไม่ใช่โมฆะ และตามมาตรา 1507 วรรคสอง สิทธิขอเพิกถอนการสมรสจะระงับเมื่อเวลาได้ผ่านพ้นไปแล้ว 1 ปีนับแต่วันที่พ้นจากการข่มขู่ มิใช่นับแต่วันสมรส ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การสมรสตกเป็นโมฆะ โดยไม่มีผลผูกพันกันตั้งแต่เริ่มแรกและไม่ต้องร้องขอเพิกถอน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้การสมรสเพราะถูกข่มขู่อันถึงขนาดเป็นโมฆียะ ไม่ใช่โมฆะ • "การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 90 วันนับแต่วันที่ทำการสมรส" ผิด: กำหนดเวลา 90 วันเป็นเรื่องของกลฉ้อฉล ส่วนการถูกข่มขู่มีกำหนดเวลา 1 ปีนับแต่วันที่พ้นจากการข่มขู่ • "การสมรสตกเป็นโมฆียะ โดยสิทธิขอเพิกถอนจะระงับเมื่อพ้น 1 ปีนับแต่วันที่ทำการสมรส" ผิด: กฎหมายให้นับกำหนดเวลา 1 ปีตั้งแต่วันที่พ้นจากการข่มขู่ มิใช่นับแต่วันที่ทำการสมรส อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1507: “ถ้าคู่สมรสได้ทำการสมรสโดยถูกข่มขู่อันถึงขนาดซึ่งถ้า มิได้มีการข่มขู่นั้นจะไม่ทำการสมรส การสมรสนั้นเป็นโมฆียะ” ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1507: “สิทธิขอเพิกถอนการสมรสเพราะถูกข่มขู่เป็นอันระงับ เมื่อเวลาได้ผ่านพ้น ไปแล้วหนึ่งปีนับแต่วันที่พ้นจากการข่มขู่”

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1507: “ถ้าคู่สมรสได้ทำการสมรสโดยถูกข่มขู่อันถึงขนาดซึ่งถ้า มิได้มีการข่มขู่นั้นจะไม่ทำการสมรส การสมรสนั้นเป็นโมฆียะ”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 คำว่า “คนเดินเท้า” ให้หมายความรวมถึงบุคคลในข้อใดด้วย

• ก. ผู้ควบคุมรถจักรยานสองล้อขณะปั่นบนทางเท้า
• ข. ผู้ลากเข็นยานพาหนะบรรทุกสิ่งของบนไหล่ทาง
• ค. ผู้ขี่หรือนำฝูงสัตว์สัญจรไปตามทางเดินรถ
• ง. ผู้ใช้เก้าอี้ล้อสำหรับคนพิการหรือรถสำหรับเด็ก ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้ใช้เก้าอี้ล้อสำหรับคนพิการหรือรถสำหรับเด็ก" ตามมาตรา 4 (29) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 บัญญัติว่า “คนเดินเท้า” หมายความว่า คนเดินและให้รวมตลอดถึงผู้ใช้เก้าอี้ล้อสำหรับคนพิการหรือรถสำหรับเด็กด้วย ส่วนผู้ลากเข็นยานพาหนะหรือผู้ขี่รถจักรยานนั้นจัดเป็นผู้ขับขี่ตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้ควบคุมรถจักรยานสองล้อขณะปั่นบนทางเท้า" ผิด: ผู้ขี่รถจักรยานมีฐานะเป็น “ผู้ขับขี่” มิใช่คนเดินเท้า • "ผู้ลากเข็นยานพาหนะบรรทุกสิ่งของบนไหล่ทาง" ผิด: กฎหมายจัดให้ผู้ลากเข็นยานพาหนะมีฐานะเป็น “ผู้ขับขี่” มิใช่คนเดินเท้า • "ผู้ขี่หรือนำฝูงสัตว์สัญจรไปตามทางเดินรถ" ผิด: ผู้ขี่หรือไล่ต้อนสัตว์ถูกจัดแยกต่างหากจากคนเดินเท้าในการใช้ทางตามกฎหมาย อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 4: ““คนเดินเท้า” หมายความว่า คนเดินและให้รวมตลอดถึงผู้ใช้เก้าอี้ล้อสำหรับคนพิการหรือรถสำหรับเด็กด้วย” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 4: ““ผู้ขับขี่” หมายความว่า ผู้ขับรถ ผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่ง ผู้ลากเข็นยานพาหนะ”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 4: ““คนเดินเท้า” หมายความว่า คนเดินและให้รวมตลอดถึงผู้ใช้เก้าอี้ล้อสำหรับคนพิการหรือรถสำหรับเด็กด้วย”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก หากไม่มีเครื่องหมายจราจรกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น การจอดรถในลักษณะใดถือว่าฝ่าฝืนกฎหมายห้ามจอดรถ

• ก. จอดรถห่างจากตู้ไปรษณีย์ 2 เมตร ✓
• ข. จอดรถห่างจากทางข้าม 5 เมตร
• ค. จอดรถห่างจากปากทางเดินรถ 7 เมตร
• ง. จอดรถห่างจากทางร่วมทางแยก 12 เมตร

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จอดรถห่างจากตู้ไปรษณีย์ 2 เมตร" ตามมาตรา 57 (14) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กฎหมายห้ามมิให้ผู้ขับขี่จอดรถในระยะ 3 เมตรจากตู้ไปรษณีย์ ดังนั้น การจอดรถห่างจากตู้ไปรษณีย์เพียง 2 เมตร จึงอยู่ในระยะต้องห้ามและเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ส่วนกรณีทางข้ามห้ามในระยะ 3 เมตร ปากทางเดินรถห้ามในระยะ 5 เมตร และทางร่วมทางแยกห้ามในระยะ 10 เมตร ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จอดรถห่างจากทางข้าม 5 เมตร" ผิด: กฎหมายห้ามจอดในระยะ 3 เมตรจากทางข้าม การจอดห่าง 5 เมตรจึงพ้นระยะห้ามจอด • "จอดรถห่างจากปากทางเดินรถ 7 เมตร" ผิด: กฎหมายห้ามจอดในระยะ 5 เมตรจากปากทางเดินรถ การจอดห่าง 7 เมตรจึงพ้นระยะห้ามจอด • "จอดรถห่างจากทางร่วมทางแยก 12 เมตร" ผิด: กฎหมายห้ามจอดในระยะ 10 เมตรจากทางร่วมทางแยก การจอดห่าง 12 เมตรจึงพ้นระยะห้ามจอด อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 57: “(3) ในทางร่วมทางแยก หรือในระยะสิบเมตรจากทางร่วมทางแยก” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 57: “(10) ตรงปากทางเข้าออกของอาคารหรือทางเดินรถ หรือในระยะห้าเมตรจากปากทางเดินรถ” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 57: “(14) ในระยะสามเมตรจากตู้ไปรษณีย์”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 57: “(3) ในทางร่วมทางแยก หรือในระยะสิบเมตรจากทางร่วมทางแยก”

นายเอกขับรถฝ่าฝืนกฎจราจรหลายครั้งจนถูกตัดคะแนนความประพฤติในการขับรถจนหมดคะแนนตามระบบที่กำหนดไว้ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 นายเอกจะถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่เป็นระยะเวลานานเท่าใด

• ก. คราวละ 60 วัน
• ข. คราวละ 90 วัน ✓
• ค. คราวละ 120 วัน
• ง. คราวละ 30 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "คราวละ 90 วัน" ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/1 วรรคสาม กำหนดว่า ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ถูกตัดคะแนนความประพฤติในการขับรถจนหมดคะแนนตามที่กำหนดไว้ ให้มีคำสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของผู้นั้นคราวละ 90 วัน ดังนั้นเมื่อนายเอกถูกตัดคะแนนจนหมดคะแนน จึงต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่คราวละ 90 วัน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "คราวละ 60 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่คราวละ 60 วัน แต่กำหนดไว้คราวละเก้าสิบวัน • "คราวละ 120 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่คราวละ 120 วัน แต่กำหนดไว้คราวละเก้าสิบวัน • "คราวละ 30 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่คราวละ 30 วัน แต่กำหนดไว้คราวละเก้าสิบวัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/1: “มาตรา 142/1 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมความประพฤติของผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ให้เกิดความปลอดภัยในการจราจร” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/1: “ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ผู้ใดถูกตัดคะแนนความประพฤติในการขับรถจนหมดคะแนนตามที่กำหนดไว้” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/1: “สั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ผู้นั้นคราวละเก้าสิบวัน”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/1: “มาตรา 142/1 เพื่อประโยชน์ในการควบคุมความประพฤติของผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ให้เกิดความปลอดภัยในการจราจร”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 เมื่อผู้ขับขี่พบสัญญาณจราจรไฟกระพริบสีแดงติดตั้งอยู่ที่ทางร่วมทางแยก กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติตามข้อใด

• ก. ลดความเร็วของรถลงและขับผ่านทางแยกไปด้วยความระมัดระวังโดยไม่จำเป็นต้องหยุดรถ
• ข. ขับผ่านไปได้ทันทีโดยไม่ต้องหยุดรถ แต่ต้องให้สิทธิแก่รถคันอื่นที่มาจากทางขวาก่อน
• ค. หยุดรถหลังเส้นให้รถหยุด เมื่อเห็นว่าปลอดภัยและไม่กีดขวางแล้วจึงขับต่อไปได้ ✓
• ง. หยุดรถหลังเส้นให้รถหยุดและรอจนกว่าสัญญาณไฟจะเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟสีเขียวจึงไปได้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "หยุดรถหลังเส้นให้รถหยุด เมื่อเห็นว่าปลอดภัยและไม่กีดขวางแล้วจึงขับต่อไปได้" ตามมาตรา 22 (5) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กำหนดว่า สัญญาณจราจรไฟกระพริบสีแดงที่ทางร่วมทางแยก ให้ผู้ขับขี่หยุดรถหลังเส้นให้รถหยุด เมื่อเห็นว่าปลอดภัยและไม่เป็นการกีดขวางการจราจรแล้ว จึงให้ขับรถต่อไปได้ด้วยความระมัดระวัง ไม่ใช่เพียงแค่ลดความเร็วหรือรอไฟเขียว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ลดความเร็วของรถลงและขับผ่านทางแยกไปด้วยความระมัดระวังโดยไม่จำเป็นต้องหยุดรถ" ผิด: การลดความเร็วของรถลงและผ่านไปด้วยความระมัดระวังโดยไม่ต้องหยุดรถ เป็นข้อกำหนดสำหรับสัญญาณจราจรไฟกระพริบสีเหลืองอำพันตามมาตรา 22 (6) • "ขับผ่านไปได้ทันทีโดยไม่ต้องหยุดรถ แต่ต้องให้สิทธิแก่รถคันอื่นที่มาจากทางขวาก่อน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ต้องหยุดรถหลังเส้นให้รถหยุดก่อนเสมอ ไม่สามารถขับผ่านไปได้ทันทีโดยไม่หยุดรถ • "หยุดรถหลังเส้นให้รถหยุดและรอจนกว่าสัญญาณไฟจะเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟสีเขียวจึงไปได้" ผิด: สัญญาณจราจรไฟกระพริบสีแดงไม่ต้องรอไฟเขียว เมื่อหยุดรถและเห็นว่าปลอดภัยไม่กีดขวางการจราจรแล้วสามารถขับต่อไปได้ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 22: “สัญญาณจราจรไฟกระพริบสีแดง ถ้าติดตั้งอยู่ที่ทางร่วมทางแยกใดเปิดทางด้านใดให้ผู้ขับขี่ที่มาทางด้านนั้นหยุดรถหลังเส้นให้รถหยุด เมื่อเห็นว่าปลอดภัยและไม่เป็นการกีดขวางการจราจรแล้ว จึงให้ขับรถต่อไปได้ด้วยความระมัดระวัง” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 22: “สัญญาณจราจรไฟกระพริบสีเหลืองอำพัน ถ้าติดตั้งอยู่ ณ ที่ใด ให้ผู้ขับขี่ลดความเร็วของรถลงและผ่านทางเดินรถนั้นไปด้วยความระมัดระวัง”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 22: “สัญญาณจราจรไฟกระพริบสีแดง ถ้าติดตั้งอยู่ที่ทางร่วมทางแยกใดเปิดทางด้านใดให้ผู้ขับขี่ที่มาทางด้านนั้นหยุดรถหลังเส้นให้รถหยุด เมื่อเห็นว่าปลอดภัยและไม่เป็นการกีดขวางการจราจรแล้ว จึงให้ขับรถต่อไปได้ด้วยความระมัดระวัง”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ในกรณีที่ขับรถมาถึงวงเวียนที่ไม่มีสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรติดตั้งไว้ และไม่มีเจ้าพนักงานจราจรคอยให้สัญญาณ ผู้ขับขี่ต้องปฏิบัติตามข้อใดจึงจะถูกต้อง

• ก. ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านซ้ายของตนขับผ่านไปก่อน
• ข. สามารถขับเข้าสู่วงเวียนได้ทันทีโดยถือว่าผู้ที่ขับมาถึงทางร่วมวงเวียนมีสิทธิไปก่อน
• ค. ต้องให้สิทธิแก่รถคันที่ขับตรงมาจากทางสายหลักหรือมีช่องเดินรถมากกว่าไปก่อน
• ง. ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านขวาของตนขับผ่านไปก่อน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านขวาของตนขับผ่านไปก่อน" ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 73 วรรคสอง กำหนดว่าหากวงเวียนไม่มีสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจร เมื่อผู้ขับขี่ขับรถมาถึงวงเวียน ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านขวาของตนขับผ่านไปก่อน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านซ้ายของตนขับผ่านไปก่อน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้สิทธิแก่รถในวงเวียนทางด้านขวาของตน ไม่ใช่ทางด้านซ้าย • "สามารถขับเข้าสู่วงเวียนได้ทันทีโดยถือว่าผู้ที่ขับมาถึงทางร่วมวงเวียนมีสิทธิไปก่อน" ผิด: ผู้ขับขี่ที่มาถึงวงเวียนไม่มีสิทธิผ่านไปก่อนทันที แต่ต้องให้สิทธิแก่รถในวงเวียนทางด้านขวาผ่านไปก่อน • "ต้องให้สิทธิแก่รถคันที่ขับตรงมาจากทางสายหลักหรือมีช่องเดินรถมากกว่าไปก่อน" ผิด: กฎหมายในเรื่องวงเวียนไม่ได้ใช้เกณฑ์ทางเอกหรือจำนวนช่องเดินรถ แต่ให้สิทธิรถในวงเวียนทางด้านขวาไปก่อน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 73: “ถ้าไม่มีสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรตามวรรคหนึ่ง เมื่อผู้ขับขี่ขับรถมาถึงวงเวียน ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านขวาของตนขับผ่านไปก่อน”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 73: “ถ้าไม่มีสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรตามวรรคหนึ่ง เมื่อผู้ขับขี่ขับรถมาถึงวงเวียน ต้องให้สิทธิแก่ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถอยู่ในวงเวียนทางด้านขวาของตนขับผ่านไปก่อน”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 เมื่อเจ้าพนักงานจราจรให้สัญญาณด้วยเสียงนกหวีดยาว 1 ครั้ง ผู้ขับขี่มีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามข้อใด

• ก. หยุดรถทันที ✓
• ข. ขับรถเข้าชิดขอบทาง
• ค. ชะลอความเร็วของรถ
• ง. ขับรถผ่านไปได้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "หยุดรถทันที" ตามมาตรา 25 (1) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กำหนดว่าเมื่อเจ้าพนักงานจราจรใช้เสียงสัญญาณนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง ให้ผู้ขับขี่หยุดรถทันที ส่วนการให้ขับรถผ่านไปได้นั้นต้องเป็นเสียงสัญญาณนกหวีดสั้นสองครั้งติดต่อกัน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ขับรถเข้าชิดขอบทาง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ขับรถเข้าชิดขอบทาง แต่สั่งให้หยุดรถทันทีเมื่อได้ยินเสียงนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง • "ชะลอความเร็วของรถ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ชะลอความเร็ว แต่สั่งให้หยุดรถทันทีเมื่อได้ยินเสียงนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง • "ขับรถผ่านไปได้" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ขับรถผ่านไปได้เมื่อใช้เสียงสัญญาณนกหวีดสั้นสองครั้งติดต่อกัน ไม่ใช่เสียงนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 25: “เมื่อเจ้าพนักงานจราจร*ใช้เสียงสัญญาณนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง ให้ผู้ขับขี่หยุดรถทันที” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 25: “เมื่อเจ้าพนักงานจราจร*ใช้เสียงสัญญาณนกหวีดสั้นสองครั้งติดต่อกัน ให้ผู้ขับขี่ขับรถผ่านไปได้”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 25: “เมื่อเจ้าพนักงานจราจร*ใช้เสียงสัญญาณนกหวีดยาวหนึ่งครั้ง ให้ผู้ขับขี่หยุดรถทันที”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 การกระทำใดของผู้ขับขี่รถจักรยานในทางเดินรถหรือไหล่ทาง สามารถกระทำได้โดยไม่ผิดกฎหมาย

• ก. ขับขี่รถจักรยานโดยไม่จับคันบังคับรถ
• ข. ขับขี่รถจักรยานขนานกันไม่เกิน 2 คัน ✓
• ค. ขับขี่รถจักรยานสองล้อบรรทุกบุคคลอื่น
• ง. ขับขี่รถจักรยานในขณะเมาสุราหรือของเมา

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ขับขี่รถจักรยานขนานกันไม่เกิน 2 คัน" ตามมาตรา 83 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กฎหมายกำหนดข้อห้ามเฉพาะกรณีขับขนานกันเกินสองคัน ดังนั้นการขับขี่รถจักรยานขนานกันไม่เกิน 2 คัน จึงสามารถกระทำได้ ส่วนการเมาแล้วขับ การปล่อยมือไม่จับคันบังคับ และการบรรทุกบุคคลอื่นในจักรยานสองล้อ ล้วนเป็นข้อห้ามตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ขับขี่รถจักรยานโดยไม่จับคันบังคับรถ" ผิด: กฎหมายห้ามมิให้ขับขี่รถจักรยานโดยไม่จับคันบังคับรถ • "ขับขี่รถจักรยานสองล้อบรรทุกบุคคลอื่น" ผิด: กฎหมายห้ามบรรทุกบุคคลอื่น เว้นแต่เป็นรถจักรยานสามล้อสำหรับบรรทุกคน • "ขับขี่รถจักรยานในขณะเมาสุราหรือของเมา" ผิด: กฎหมายห้ามมิให้ขับขี่รถจักรยานในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 83: “(1/1) ขับในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น (2) ขับโดยไม่จับคันบังคับรถ (3) ขับขนานกันเกินสองคัน เว้นแต่ขับในทางที่จัดไว้สำหรับรถจักรยาน” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 83: “(5) ขับโดยบรรทุกบุคคลอื่นเว้นแต่รถจักรยานสามล้อสำหรับบรรทุกคน ทั้งนี้ ตามเงื่อนไขที่หัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร*กำหนด”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 83: “(1/1) ขับในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น (2) ขับโดยไม่จับคันบังคับรถ (3) ขับขนานกันเกินสองคัน เว้นแต่ขับในทางที่จัดไว้สำหรับรถจักรยาน”

นายวิชัยเคยถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์เนื่องจากกระทำความผิดซ้ำตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก และพ้นกำหนดระยะเวลาการพักใช้ดังกล่าวแล้ว หากต่อมานายวิชัยกระทำความผิดและถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 อีกภายในระยะเวลาเท่าใด ที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติอาจแจ้งนายทะเบียนให้พิจารณาสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ได้

• ก. ภายใน 2 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
• ข. ภายใน 3 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
• ค. ภายใน 1 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว ✓
• ง. ภายใน 6 เดือนนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายใน 1 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว" ตามมาตรา 142/7 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 บัญญัติว่า ผู้ที่เคยถูกสั่งยึดหรือพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามมาตรา 142/6 มาแล้ว หากกระทำความผิดและถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้อีกภายในระยะเวลา 1 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ถูกสั่งยึดหรือพักใช้ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติหรือผู้ได้รับมอบหมายสามารถแจ้งนายทะเบียนเพื่อพิจารณาสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายใน 2 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว" ผิด: กฎหมายกำหนดกรอบเวลาไว้ที่หนึ่งปี ไม่ใช่สองปี • "ภายใน 3 ปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว" ผิด: ระยะเวลาสามปีเป็นเกณฑ์การกระทำผิดซ้ำเกินสองครั้งตามมาตรา 142/6 แต่การเสนอเพิกถอนตามมาตรานี้กำหนดไว้ที่หนึ่งปี • "ภายใน 6 เดือนนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าว" ผิด: กฎหมายกำหนดกรอบเวลาไว้ที่หนึ่งปี ไม่ใช่หกเดือน มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/6: “มาตรา 142/6 ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่ผู้ใดถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้เกินสองครั้งภายในระยะเวลาสามปีนับแต่วันที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ครั้งแรก …” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/7: “และได้กระทำความผิดและถูกพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้อีกภายในระยะเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ถูกสั่งยึดหรือพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามมาตรา 142/6”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 142/7: “และได้กระทำความผิดและถูกพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้อีกภายในระยะเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่พ้นกำหนดระยะเวลาที่ถูกสั่งยึดหรือพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามมาตรา 142/6”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กฎหมายห้ามมิให้ผู้ใดทำ ติดตั้ง หรือทำให้ปรากฏซึ่งสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรในทาง เว้นแต่บุคคลใด

• ก. ประธานชุมชนหรือผู้นำหมู่บ้านในเขตพื้นที่
• ข. ผู้ขับขี่หรือประชาชนที่สัญจรผ่านเป็นประจำ
• ค. เจ้าของที่ดินหรือผู้ครอบครองอาคารริมทาง
• ง. เจ้าพนักงานจราจรหรือเจ้าพนักงาน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เจ้าพนักงานจราจรหรือเจ้าพนักงาน" ตามมาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดทำ ติดตั้ง หรือทำให้ปรากฏซึ่งสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรในทาง เว้นแต่จะเป็นเจ้าพนักงานจราจรหรือเจ้าพนักงานเท่านั้น บุคคลทั่วไปไม่มีอำนาจติดตั้งเองได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ประธานชุมชนหรือผู้นำหมู่บ้านในเขตพื้นที่" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นให้ประธานชุมชนหรือผู้นำหมู่บ้านทำหรือติดตั้งได้เอง • "ผู้ขับขี่หรือประชาชนที่สัญจรผ่านเป็นประจำ" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นให้ผู้ขับขี่หรือประชาชนทั่วไปทำหรือติดตั้งได้เอง • "เจ้าของที่ดินหรือผู้ครอบครองอาคารริมทาง" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นให้เจ้าของที่ดินหรือผู้ครอบครองอาคารริมทางทำหรือติดตั้งได้เอง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 28: “ห้ามมิให้ผู้ใดนอกจากเจ้าพนักงานจราจร*หรือเจ้าพนักงานทำ ติดตั้ง หรือทำให้ปรากฏซึ่งสัญญาณจราจร หรือเครื่องหมายจราจรในทางที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติกำหนดตามมาตรา 21”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 28: “ห้ามมิให้ผู้ใดนอกจากเจ้าพนักงานจราจร*หรือเจ้าพนักงานทำ ติดตั้ง หรือทำให้ปรากฏซึ่งสัญญาณจราจร หรือเครื่องหมายจราจรในทางที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติกำหนดตามมาตรา 21”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก กรณีคนเดินเท้าประสงค์จะข้ามทางเดินรถในทางข้ามที่มีไฟสัญญาณจราจรควบคุมคนเดินเท้า หากปรากฏ "สัญญาณจราจรไฟสีเขียวกระพริบ" ข้อใดระบุแนวทางปฏิบัติได้ถูกต้องตามกฎหมาย

• ก. ผู้ที่ยังมิได้ข้ามให้หยุดรอ ส่วนผู้ที่กำลังข้ามทางเดินรถให้ข้ามโดยเร็ว ✓
• ข. ห้ามทุกคนก้าวลงสู่ทางเดินรถ และผู้ที่กำลังข้ามอยู่ต้องหยุดยืนรอสัญญาณไฟ
• ค. ผู้ที่กำลังข้ามทางเดินรถอยู่จะต้องเดินถอยหลังกลับไปรอที่ทางเท้าด้านเดิม
• ง. ผู้ที่ยังมิได้ข้ามสามารถรีบข้ามได้ แต่ผู้ที่กำลังข้ามอยู่ให้หยุดรอกลางทาง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้ที่ยังมิได้ข้ามให้หยุดรอ ส่วนผู้ที่กำลังข้ามทางเดินรถให้ข้ามโดยเร็ว" ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 105 (3) บัญญัติว่า เมื่อมีสัญญาณจราจรไฟสีเขียวกระพริบ ให้คนเดินเท้าที่ยังมิได้ข้ามทางเดินรถหยุดรอบนทางเท้า บนเกาะแบ่งทางเดินรถหรือในเขตปลอดภัย แต่ถ้ากำลังข้ามทางเดินรถอยู่แล้วให้ข้ามทางเดินรถโดยเร็ว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ห้ามทุกคนก้าวลงสู่ทางเดินรถ และผู้ที่กำลังข้ามอยู่ต้องหยุดยืนรอสัญญาณไฟ" ผิด: กฎหมายให้สิทธิผู้ที่กำลังข้ามทางเดินรถอยู่แล้วสามารถข้ามทางเดินรถต่อไปโดยเร็วได้ ไม่ใช่ให้หยุดยืนรอสัญญาณไฟ • "ผู้ที่กำลังข้ามทางเดินรถอยู่จะต้องเดินถอยหลังกลับไปรอที่ทางเท้าด้านเดิม" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ผู้ที่กำลังข้ามอยู่ให้ข้ามทางเดินรถโดยเร็ว มิได้ให้เดินถอยหลังกลับไป • "ผู้ที่ยังมิได้ข้ามสามารถรีบข้ามได้ แต่ผู้ที่กำลังข้ามอยู่ให้หยุดรอกลางทาง" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ผู้ที่ยังมิได้ข้ามหยุดรอ ไม่ใช่ให้รีบข้ามไป และผู้ที่กำลังข้ามอยู่ต้องรีบข้ามให้พ้น มิใช่ให้หยุดรอกลางทาง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 105: “เมื่อมีสัญญาณจราจรไฟสีเขียวกระพริบทางด้านใดของทาง ให้คนเดินเท้าที่ยังมิได้ข้ามทางเดินรถหยุดรอบนทางเท้า บนเกาะแบ่งทางเดินรถหรือในเขตปลอดภัย แต่ถ้ากำลังข้ามทางเดินรถให้ข้ามทางเดินรถโดยเร็ว”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 105: “เมื่อมีสัญญาณจราจรไฟสีเขียวกระพริบทางด้านใดของทาง ให้คนเดินเท้าที่ยังมิได้ข้ามทางเดินรถหยุดรอบนทางเท้า บนเกาะแบ่งทางเดินรถหรือในเขตปลอดภัย แต่ถ้ากำลังข้ามทางเดินรถให้ข้ามทางเดินรถโดยเร็ว”

นายสมชายถูกเจ้าพนักงานสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก แต่นายสมชายยังคงฝ่าฝืนนำรถยนต์ส่วนบุคคลออกไปขับบนทางในระหว่างที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตดังกล่าว นายสมชายต้องระวางโทษตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ปรับเป็นพินัยไม่เกิน 4,000 บาท สถานเดียว
• ข. จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ค. จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 156 ผู้ขับขี่ที่ขับรถในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ การที่นายสมชายขับรถในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตจึงต้องรับโทษดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปรับเป็นพินัยไม่เกิน 4,000 บาท สถานเดียว" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษอาญาทั้งจำคุกและปรับ ไม่ใช่เพียงความผิดทางพินัยที่มีโทษปรับไม่เกิน 4,000 บาท • "จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ไม่ใช่จำคุกไม่เกิน 1 เดือน • "จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท ไม่สูงถึงจำคุกไม่เกิน 6 เดือนหรือปรับ 20,000 บาท อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 156: “ผู้ขับขี่ผู้ใดขับรถในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามมาตรา 142/1 วรรคสาม หรือมาตรา 142/5 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 156: “ผู้ขับขี่ผู้ใดขับรถในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ตามมาตรา 142/1 วรรคสาม หรือมาตรา 142/5 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ในขณะขับรถในทางเดินรถ การแสดงสิ่งใดต่อเจ้าพนักงานจราจรเมื่อขอตรวจ ให้ถือว่าผู้ขับขี่มีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัวแล้ว

• ก. บันทึกประจำวันของพนักงานสอบสวนที่ระบุว่าลืมใบอนุญาตขับขี่ไว้ที่บ้าน
• ข. ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนคู่กับสำเนาใบคู่มือการจดทะเบียนรถคันที่ขับ
• ค. ข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์หรือสำเนาภาพถ่ายตามที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด ✓
• ง. สำเนาใบเสร็จค่าธรรมเนียมการขอต่ออายุใบอนุญาตขับขี่จากสำนักงานขนส่ง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์หรือสำเนาภาพถ่ายตามที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด" ตามมาตรา 31/1 บัญญัติว่า ในขณะขับรถผู้ขับขี่ต้องมีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัวและต้องแสดงต่อเจ้าพนักงานจราจรเมื่อขอตรวจ ทั้งนี้ หากแสดงด้วยวิธีการทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์หรือสำเนาภาพถ่ายตามที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด ให้ถือว่ามีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัวแล้ว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "บันทึกประจำวันของพนักงานสอบสวนที่ระบุว่าลืมใบอนุญาตขับขี่ไว้ที่บ้าน" ผิด: การลงบันทึกประจำวันว่าลืมเอกสารไว้ที่บ้าน กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ถือว่ามีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัว • "ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนคู่กับสำเนาใบคู่มือการจดทะเบียนรถคันที่ขับ" ผิด: กฎหมายไม่ได้รับรองให้ใช้ภาพถ่ายบัตรประชาชนร่วมกับคู่มือจดทะเบียนรถแทนการมีใบอนุญาตขับขี่ • "สำเนาใบเสร็จค่าธรรมเนียมการขอต่ออายุใบอนุญาตขับขี่จากสำนักงานขนส่ง" ผิด: กฎหมายไม่ได้รับรองให้ใช้สำเนาใบเสร็จค่าธรรมเนียมแทนการมีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัว อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 31/1: “ในกรณีที่ผู้ขับขี่แสดงใบอนุญาตขับขี่ด้วยวิธีการทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์หรือสำเนาภาพถ่ายใบอนุญาตขับขี่ตามที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด ให้ถือว่าผู้ขับขี่มีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัวตามวรรคหนึ่งแล้ว”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 31/1: “ในกรณีที่ผู้ขับขี่แสดงใบอนุญาตขับขี่ด้วยวิธีการทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์หรือสำเนาภาพถ่ายใบอนุญาตขับขี่ตามที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด ให้ถือว่าผู้ขับขี่มีใบอนุญาตขับขี่อยู่กับตัวตามวรรคหนึ่งแล้ว”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กฎหมายกำหนดข้อห้ามเกี่ยวกับการใช้ทางเท้าหรือทางที่จัดไว้สำหรับคนเดินเท้าไว้อย่างไร

• ก. ห้ามเฉพาะผู้ขับขี่ยานพาหนะ แต่คนเดินเท้าสามารถกระทำการใด ๆ ก็ได้บนทางเท้า
• ข. ห้ามเฉพาะการจัดขบวนแห่เท่านั้น แต่ประชาชนทั่วไปสามารถวางสิ่งของกีดขวางได้
• ค. ห้ามมิให้บุคคลเดินรวมกลุ่มกันบนทางเท้าเกินกว่า 3 คนขึ้นไปโดยเด็ดขาด
• ง. ห้ามกระทำด้วยประการใด ๆ ในลักษณะที่เป็นการกีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ห้ามกระทำด้วยประการใด ๆ ในลักษณะที่เป็นการกีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร" ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 109 ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ บนทางเท้าหรือทางใด ๆ ซึ่งจัดไว้สำหรับคนเดินเท้าในลักษณะที่เป็นการกีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงครอบคลุมการกระทำทุกรูปแบบที่กีดขวางคนอื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ห้ามเฉพาะผู้ขับขี่ยานพาหนะ แต่คนเดินเท้าสามารถกระทำการใด ๆ ก็ได้บนทางเท้า" ผิด: ข้อห้ามตามกฎหมายใช้บังคับแก่บุคคลทุกคน ไม่ได้ยกเว้นให้คนเดินเท้ากระทำการกีดขวางผู้อื่นได้ • "ห้ามเฉพาะการจัดขบวนแห่เท่านั้น แต่ประชาชนทั่วไปสามารถวางสิ่งของกีดขวางได้" ผิด: กฎหมายห้ามการกระทำด้วยประการใด ๆ ที่เป็นการกีดขวางผู้อื่น จึงไม่สามารถวางสิ่งของกีดขวางได้ • "ห้ามมิให้บุคคลเดินรวมกลุ่มกันบนทางเท้าเกินกว่า 3 คนขึ้นไปโดยเด็ดขาด" ผิด: กฎหมายไม่ได้ห้ามการเดินรวมกลุ่มเกิน 3 คน แต่ห้ามการกระทำที่กีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 109: “ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ บนทางเท้าหรือทางใด ๆ ซึ่งจัดไว้สำหรับคนเดินเท้าในลักษณะที่เป็นการกีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 109: “ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำด้วยประการใด ๆ บนทางเท้าหรือทางใด ๆ ซึ่งจัดไว้สำหรับคนเดินเท้าในลักษณะที่เป็นการกีดขวางผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร”

นายเอกถูกศาลพิพากษาลงโทษในความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ซึ่งต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับตั้งแต่ 5,000 บาทถึง 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ในส่วนของคำสั่งเกี่ยวกับใบอนุญาตขับขี่ หากศาลจะสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของนายเอก กฎหมายกำหนดกรอบระยะเวลาไว้ตามข้อใด

• ก. มีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน แต่ไม่เกิน 180 วัน ✓
• ข. มีกำหนดไม่น้อยกว่า 60 วัน แต่ไม่เกิน 1 ปี
• ค. มีกำหนดไม่เกิน 90 วัน โดยไม่มีกำหนดขั้นต่ำ
• ง. มีกำหนดไม่น้อยกว่า 15 วัน แต่ไม่เกิน 90 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน แต่ไม่เกิน 180 วัน" ตามมาตรา 160 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 บัญญัติว่า ผู้ใดกระทำความผิดที่มีระวางโทษตามวรรคหนึ่ง ให้ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของผู้นั้นมีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน แต่ไม่เกิน 180 วัน หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ ดังนั้น หากศาลจะสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของนายเอก จึงต้องสั่งพักใช้มีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน แต่ไม่เกิน 180 วัน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีกำหนดไม่น้อยกว่า 60 วัน แต่ไม่เกิน 1 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้สั่งพักใช้มีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน ไม่ใช่ 60 วัน และไม่เกิน 180 วัน ไม่ใช่ 1 ปี • "มีกำหนดไม่เกิน 90 วัน โดยไม่มีกำหนดขั้นต่ำ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาขั้นต่ำไว้ไม่น้อยกว่า 30 วัน และกำหนดขั้นสูงไว้ไม่เกิน 180 วัน มิใช่ไม่มีกำหนดขั้นต่ำ • "มีกำหนดไม่น้อยกว่า 15 วัน แต่ไม่เกิน 90 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้สั่งพักใช้มีกำหนดไม่น้อยกว่า 30 วัน ไม่ใช่ 15 วัน และไม่เกิน 180 วัน ไม่ใช่ 90 วัน มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 160: “มาตรา 160 ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา 78 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ …” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 160 ทวิ: “มาตรา 160 ทวิ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 134 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 160 ทวิ: “และให้ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของผู้นั้นมีกำหนดไม่น้อยกว่าสามสิบวัน แต่ไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวัน หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 160 ทวิ: “มาตรา 160 ทวิ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 134 วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 โดยปกติกฎหมายห้ามขับรถแซงขึ้นหน้ารถอื่นทางด้านซ้าย เว้นแต่กรณีใดที่ผู้ขับขี่สามารถขับรถแซงด้านซ้ายได้เมื่อปลอดภัย

• ก. ทางเดินรถที่สวนทางกันไม่มีรถอื่นแล่นสวนมาในระยะปลอดภัย
• ข. รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา ✓
• ค. รถคันข้างหน้าขับขี่ด้วยความเร็วต่ำกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้
• ง. รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวซ้ายหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวซ้าย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา" ตามมาตรา 45 กฎหมายห้ามแซงขึ้นหน้ารถอื่นด้านซ้าย เว้นแต่รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา หรือเป็นทางเดินรถที่จัดแบ่งช่องเดินรถในทิศทางเดียวกันไว้ตั้งแต่ 2 ช่องขึ้นไป โดยต้องไม่มีรถตามมาในระยะกระชั้นชิดและปลอดภัย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ทางเดินรถที่สวนทางกันไม่มีรถอื่นแล่นสวนมาในระยะปลอดภัย" ผิด: การแซงซ้ายอนุญาตเฉพาะทางเดินรถในทิศทางเดียวกันตั้งแต่ 2 ช่องขึ้นไป ไม่ใช่ทางเดินรถสวนกัน • "รถคันข้างหน้าขับขี่ด้วยความเร็วต่ำกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นให้แซงด้านซ้ายได้เพียงเพราะรถคันหน้าขับขี่ด้วยความเร็วต่ำ • "รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวซ้ายหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวซ้าย" ผิด: กฎหมายอนุญาตให้แซงซ้ายได้เฉพาะเมื่อรถคันหน้ากำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา ไม่ใช่เลี้ยวซ้าย อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 45: “ห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถแซงเพื่อขึ้นหน้ารถอื่นด้านซ้าย เว้นแต่ในกรณีต่อไปนี้ (1) รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 45: “ห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถแซงเพื่อขึ้นหน้ารถอื่นด้านซ้าย เว้นแต่ในกรณีต่อไปนี้ (1) รถที่จะถูกแซงกำลังเลี้ยวขวาหรือให้สัญญาณว่าจะเลี้ยวขวา”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ในการใช้รถนั่งสองแถวหรือรถกระบะบรรทุกคนโดยสาร ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับการยกเว้นไม่ต้องรัดเข็มขัดนิรภัย

• ก. ผู้ขับขี่และคนโดยสารแถวตอนหน้าได้รับยกเว้นหากขับรถตามความเร็วที่กำหนด
• ข. คนโดยสารทุกคนในรถยนต์ได้รับยกเว้นทั้งหมด ไม่ว่าจะนั่งที่ตำแหน่งใด
• ค. คนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้ายังคงต้องรัดเข็มขัดนิรภัย ไม่ได้รับยกเว้น ✓
• ง. คนโดยสารได้รับยกเว้นได้แม้จะมีการยืนหรือนั่งในลักษณะที่เป็นการเสี่ยงภัย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "คนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้ายังคงต้องรัดเข็มขัดนิรภัย ไม่ได้รับยกเว้น" ตามมาตรา 123/1 ประกอบมาตรา 123 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 การใช้รถนั่งสองแถวหรือรถกระบะบรรทุกคนโดยสารตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด จะยกเว้นให้เฉพาะคนโดยสารอื่นเท่านั้น แต่ไม่รวมถึงคนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้า ดังนั้น คนโดยสารแถวตอนหน้าจึงยังคงต้องรัดเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งตลอดเวลา ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้ขับขี่และคนโดยสารแถวตอนหน้าได้รับยกเว้นหากขับรถตามความเร็วที่กำหนด" ผิด: ผู้ขับขี่และคนโดยสารแถวตอนหน้าไม่ได้รับยกเว้นจากการรัดเข็มขัดนิรภัยไม่ว่าจะใช้ความเร็วเท่าใด • "คนโดยสารทุกคนในรถยนต์ได้รับยกเว้นทั้งหมด ไม่ว่าจะนั่งที่ตำแหน่งใด" ผิด: กฎหมายยกเว้นให้เฉพาะคนโดยสารที่อยู่นอกเหนือจากคนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้าเท่านั้น • "คนโดยสารได้รับยกเว้นได้แม้จะมีการยืนหรือนั่งในลักษณะที่เป็นการเสี่ยงภัย" ผิด: การได้รับยกเว้นมีเงื่อนไขว่าต้องไม่มีการยืนหรือนั่งโดยสารในลักษณะที่เป็นการเสี่ยงภัย มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 123: “มาตรา 123 ภายใต้บังคับมาตรา 123/1 ในขณะขับรถยนต์ ผู้ที่อยู่ในรถยนต์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้ (1) ผู้ขับขี่ ต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยไว้กับที่นั่งตลอดเวลาในขณะขับรถยนต์ (2) คนโดยสาร (ก) คนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้าและที่นั่งแถวตอนอื่น …” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 123/1: “มาตรา 123/1 ในการใช้รถนั่งสองแถว รถบรรทุกคนโดยสารขนาดเล็กที่มีการจัดที่นั่งตามความยาวของรถ รถกระบะ รถกึ่งกระบะ หรือรถยนต์อื่นตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติประกาศกำหนด” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 123/1: “ให้คนโดยสารที่อยู่ในรถยนต์นั้นนอกจากคนโดยสารที่นั่งแถวตอนหน้า ได้รับยกเว้นไม่ต้องรัดร่างกายด้วยเข็มขัดนิรภัยตามมาตรา 123” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 123/1: “การโดยสารนั้นต้องไม่มีการยืนหรือนั่งโดยสารในลักษณะที่เป็นการเสี่ยงภัยตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติประกาศกำหนดสำหรับรถยนต์แต่ละประเภท”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 123/1: “มาตรา 123/1 ในการใช้รถนั่งสองแถว รถบรรทุกคนโดยสารขนาดเล็กที่มีการจัดที่นั่งตามความยาวของรถ รถกระบะ รถกึ่งกระบะ หรือรถยนต์อื่นตามที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติประกาศกำหนด”

นายสมชายถูกศาลมีคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่เนื่องจากกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ตามกฎหมายดังกล่าว ศาลมีหน้าที่ต้องแจ้งคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ให้บุคคลใดทราบ

• ก. นายทะเบียนราษฎรตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรหรือกรมการปกครอง แล้วแต่กรณี
• ข. เจ้าพนักงานจราจรตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบกหรือหัวหน้าสถานีตำรวจ แล้วแต่กรณี
• ค. พนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือพนักงานคุมประพฤติ แล้วแต่กรณี
• ง. นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก แล้วแต่กรณี ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก แล้วแต่กรณี" ตามมาตรา 162/1 ในกรณีที่ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลแจ้งคำสั่งดังกล่าวให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก แล้วแต่กรณี เพื่อดำเนินการบันทึกหรือเพิกถอนตามขั้นตอนต่อไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นายทะเบียนราษฎรตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรหรือกรมการปกครอง แล้วแต่กรณี" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้แจ้งนายทะเบียนราษฎรหรือกรมการปกครอง แต่ให้แจ้งนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก • "เจ้าพนักงานจราจรตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบกหรือหัวหน้าสถานีตำรวจ แล้วแต่กรณี" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้แจ้งเจ้าพนักงานจราจรหรือหัวหน้าสถานีตำรวจ แต่ให้แจ้งนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก • "พนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือพนักงานคุมประพฤติ แล้วแต่กรณี" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้แจ้งพนักงานสอบสวนหรือพนักงานคุมประพฤติ แต่ให้แจ้งนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 162/1: “ในกรณีที่ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลแจ้งคำสั่งดังกล่าวให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก แล้วแต่กรณี”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 162/1: “ในกรณีที่ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลแจ้งคำสั่งดังกล่าวให้นายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก แล้วแต่กรณี”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 กฎหมายห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถแซงหรือผ่านขึ้นหน้ารถคันอื่นล้ำเข้าไปในช่องเดินรถประจำทาง เว้นแต่กรณีใด

• ก. มีสิ่งกีดขวางการจราจรในทางเดินรถข้างหน้า ✓
• ข. การจราจรในช่องทางปกติติดขัดเป็นเวลานาน
• ค. ต้องการขับรถด้วยความเร็วสูงกว่าคันข้างหน้า
• ง. ได้รับสัญญาณขอแซงขึ้นหน้าจากคันข้างหลัง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีสิ่งกีดขวางการจราจรในทางเดินรถข้างหน้า" ตามมาตรา 48 ห้ามมิให้ขับรถแซงล้ำเข้าไปในช่องเดินรถประจำทาง เว้นแต่มีสิ่งกีดขวางการจราจรในทางเดินรถข้างหน้า หรือเมื่อต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร โดยขับเข้าไปได้เพียงเท่าที่จำเป็นเท่านั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การจราจรในช่องทางปกติติดขัดเป็นเวลานาน" ผิด: กฎหมายไม่อนุญาตให้ขับแซงล้ำเข้าช่องเดินรถประจำทางเพียงเพราะการจราจรติดขัด • "ต้องการขับรถด้วยความเร็วสูงกว่าคันข้างหน้า" ผิด: การต้องการใช้ความเร็วสูงกว่าคันหน้าไม่ใช่ข้อยกเว้นที่กฎหมายอนุญาตให้แซงล้ำเข้าช่องเดินรถประจำทาง • "ได้รับสัญญาณขอแซงขึ้นหน้าจากคันข้างหลัง" ผิด: การได้รับสัญญาณขอทางไม่ใช่ข้อยกเว้นตามกฎหมายในการแซงล้ำเข้าไปในช่องเดินรถประจำทาง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 48: “ห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถแซงหรือผ่านขึ้นหน้ารถคันอื่นล้ำเข้าไปในช่องเดินรถประจำทาง เว้นแต่ในกรณีที่มีสิ่งกีดขวางการจราจรในทางเดินรถข้างหน้าหรือเมื่อต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร*”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 48: “ห้ามมิให้ผู้ขับขี่ขับรถแซงหรือผ่านขึ้นหน้ารถคันอื่นล้ำเข้าไปในช่องเดินรถประจำทาง เว้นแต่ในกรณีที่มีสิ่งกีดขวางการจราจรในทางเดินรถข้างหน้าหรือเมื่อต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจร*”

ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรพบว่าผู้ขับขี่เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการได้รับใบอนุญาตขับขี่ เจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจดำเนินการอย่างไร

• ก. ออกใบสั่งเปรียบเทียบปรับโดยไม่มีอำนาจยึดหรือบันทึกการยึดใบอนุญาตขับขี่
• ข. ยึดใบอนุญาตขับขี่และส่งไปยังนายทะเบียนเพื่อดำเนินการตามกฎหมายต่อไป ✓
• ค. สั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ของผู้ขับขี่ผู้นั้นได้ทันทีในขณะปฏิบัติหน้าที่
• ง. ยึดใบอนุญาตขับขี่ไว้ชั่วคราวและคืนให้ทันทีเมื่ออยู่ในสภาพขับรถต่อไปได้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ยึดใบอนุญาตขับขี่และส่งไปยังนายทะเบียนเพื่อดำเนินการตามกฎหมายต่อไป" ตามมาตรา 140/3 หากพบว่าผู้ขับขี่เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการได้รับใบอนุญาตขับขี่ เจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจยึดใบอนุญาตขับขี่ และต้องทำบันทึกการยึดส่งพร้อมใบอนุญาตไปยังนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือการขนส่งทางบกเพื่อดำเนินการต่อไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ออกใบสั่งเปรียบเทียบปรับโดยไม่มีอำนาจยึดหรือบันทึกการยึดใบอนุญาตขับขี่" ผิด: กฎหมายให้อำนาจเจ้าพนักงานจราจรยึดใบอนุญาตขับขี่หรือบันทึกการยึดด้วยวิธีการทางข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ได้ • "สั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ของผู้ขับขี่ผู้นั้นได้ทันทีในขณะปฏิบัติหน้าที่" ผิด: เจ้าพนักงานจราจรไม่มีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้เองทันที แต่ต้องส่งเรื่องให้นายทะเบียนดำเนินการตามกฎหมาย • "ยึดใบอนุญาตขับขี่ไว้ชั่วคราวและคืนให้ทันทีเมื่ออยู่ในสภาพขับรถต่อไปได้" ผิด: การคืนใบอนุญาตเมื่ออยู่ในสภาพที่ขับรถต่อไปได้เป็นกรณีผู้ขับขี่อยู่ในสภาพที่อาจเกิดอันตราย ไม่ใช่กรณีขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140/3: “มาตรา 140/3 ในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรพบว่าผู้ขับขี่ผู้ใดเป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการได้รับใบอนุญาตขับขี่ ให้เจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจยึดใบอนุญาตขับขี่” พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140/3: “และให้ส่งบันทึกนั้นพร้อมด้วยใบอนุญาตขับขี่ของบุคคลดังกล่าว ไปยังนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์หรือกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก เพื่อให้นายทะเบียนดำเนินการตามกฎหมายต่อไป”

พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 140/3: “มาตรา 140/3 ในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรพบว่าผู้ขับขี่ผู้ใดเป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการได้รับใบอนุญาตขับขี่ ให้เจ้าพนักงานจราจรมีอำนาจยึดใบอนุญาตขับขี่”

ตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ในกรณีที่ไม่ปรากฏเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านไม่อยู่ ตาย หรือสูญหาย กฎหมายกำหนดให้บุคคลใดทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้าน?

• ก. ผู้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านที่มีอายุมากที่สุด
• ข. เจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินที่บ้านนั้นตั้งอยู่
• ค. ผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้น ✓
• ง. ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันในท้องที่ที่บ้านนั้นตั้งอยู่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้น" ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 4 ในกรณีที่ไม่ปรากฏเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านไม่อยู่ ตาย สูญหาย สาบสูญ หรือไม่สามารถปฏิบัติกิจการได้ กฎหมายกำหนดให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านที่มีอายุมากที่สุด" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ผู้มีชื่อในทะเบียนบ้านที่มีอายุมากที่สุดเป็นเจ้าบ้าน แต่ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน • "เจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินที่บ้านนั้นตั้งอยู่" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้เจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นเจ้าบ้านแทน แต่ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน • "ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันในท้องที่ที่บ้านนั้นตั้งอยู่" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้กำนันหรือผู้ใหญ่บ้านเป็นเจ้าบ้าน แต่ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 4: “ในกรณีที่ไม่ปรากฏเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านไม่อยู่ ตาย สูญหาย สาบสูญ หรือไม่สามารถปฏิบัติกิจการได้ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 4: “ในกรณีที่ไม่ปรากฏเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านไม่อยู่ ตาย สูญหาย สาบสูญ หรือไม่สามารถปฏิบัติกิจการได้ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่ดูแลบ้านในขณะนั้นเป็นเจ้าบ้าน”

ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 ประชาชนที่มีบัตรประจำตัวประชาชนหมดอายุ หรือประสงค์จะขอทำบัตรใหม่ก่อนบัตรเดิมหมดอายุ ต้องปฏิบัติตามข้อใด

• ก. ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 90 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 90 วันก่อนบัตรหมดอายุ
• ข. ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ โดยไม่สามารถขอล่วงหน้าก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุ
• ค. ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 30 วันก่อนบัตรหมดอายุ
• ง. ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 60 วันก่อนบัตรหมดอายุ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 60 วันก่อนบัตรหมดอายุ" ตามมาตรา 6 ตรี กำหนดให้ผู้ถือบัตรต้องมีบัตรใหม่โดยยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ และเปิดโอกาสให้สามารถยื่นคำขอมีบัตรใหม่ล่วงหน้าได้ภายใน 60 วันก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 90 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 90 วันก่อนบัตรหมดอายุ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาไว้หกสิบวัน ไม่ใช่เก้าสิบวัน • "ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ โดยไม่สามารถขอล่วงหน้าก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุ" ผิด: กฎหมายอนุญาตให้ขอมีบัตรใหม่ก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุได้ภายในหกสิบวัน • "ยื่นขอมีบัตรใหม่ภายใน 30 วันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ หรือยื่นล่วงหน้าได้ภายใน 30 วันก่อนบัตรหมดอายุ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาไว้หกสิบวัน ไม่ใช่สามสิบวัน มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 6: “มาตรา 6 ผู้ซึ่งต้องมีบัตรตามมาตรา 5 ให้ยื่นคำขอมีบัตรต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่ (1) วันที่อายุครบเจ็ดปีบริบูรณ์ (2) วันที่ได้สัญชาติไทย สำหรับผู้ไม่ได้สัญชาติไทยโดยการเกิด หรือได้กลับคืนสัญชาติไทยตามกฎหมายว่าด้วยสัญชาติ (3) …” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 6 ตรี: “ผู้ถือบัตรต้องมีบัตรใหม่ โดยยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ” พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 6 ตรี: “ผู้ถือบัตรจะขอมีบัตรใหม่ก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุก็ได้ โดยยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในหกสิบวันก่อนวันที่บัตรเดิมหมดอายุ”

พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 6 ตรี: “ผู้ถือบัตรต้องมีบัตรใหม่ โดยยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่บัตรเดิมหมดอายุ”

เจ้าหน้าที่กำลังจัดเตรียมเอกสารเพื่อส่งหมายเรียกให้ประชาชนมาตรวจเลือกรับราชการทหาร ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร บุคคลที่อยู่ในกำหนดที่จะถูกออกหมายเรียกมาตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการได้ คือบุคคลที่มีสถานะตามข้อใด

• ก. ผู้ที่เป็นทหารกองเกิน ✓
• ข. ผู้ที่ปลดพ้นราชการทหารแล้ว
• ค. ผู้ที่เป็นทหารกองหนุน
• ง. ผู้ที่เป็นทหารกองประจำการ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้ที่เป็นทหารกองเกิน" ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 22 บัญญัติชัดเจนว่า บุคคลที่อยู่ในกำหนดออกหมายเรียกมาตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการนั้น คือ ผู้ที่เป็นทหารกองเกิน ดังนั้นการจะออกหมายเรียกเพื่อตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการได้ บุคคลนั้นต้องมีสถานะเป็นทหารกองเกิน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้ที่ปลดพ้นราชการทหารแล้ว" ผิด: ผู้ที่ปลดพ้นราชการทหารแล้วไม่มีหน้าที่ต้องรับหมายเรียกมาตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการ • "ผู้ที่เป็นทหารกองหนุน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ออกหมายเรียกแก่ทหารกองเกิน ไม่ใช่ทหารกองหนุน • "ผู้ที่เป็นทหารกองประจำการ" ผิด: ทหารกองประจำการคือผู้ที่เข้าประจำการแล้ว แต่บุคคลที่จะถูกออกหมายเรียกมาตรวจเลือกต้องเป็นทหารกองเกิน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 22: “มาตรา 22 บุคคลที่อยู่ในกำหนดออกหมายเรียกมาตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการนั้น คือ ผู้ที่เป็นทหารกองเกิน”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 22: “มาตรา 22 บุคคลที่อยู่ในกำหนดออกหมายเรียกมาตรวจเลือกเข้าเป็นทหารกองประจำการนั้น คือ ผู้ที่เป็นทหารกองเกิน”

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร เมื่อมีคนเกิดในบ้าน กฎหมายกำหนดให้แจ้งการเกิดต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งภายในระยะเวลาเท่าใดนับแต่วันเกิด

• ก. ภายใน 7 วัน
• ข. ภายใน 15 วัน ✓
• ค. ภายใน 30 วัน
• ง. ภายใน 60 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายใน 15 วัน" ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 18 (1) กำหนดว่าเมื่อมีคนเกิดในบ้าน ให้เจ้าบ้าน บิดา หรือมารดา แจ้งต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่ที่คนเกิดในบ้านภายใน 15 วันนับแต่วันเกิด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายใน 7 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้แจ้งการเกิดในบ้านภายใน 15 วันนับแต่วันเกิด มิใช่ 7 วัน • "ภายใน 30 วัน" ผิด: ระยะเวลาไม่เกิน 30 วันเป็นกรณีจำเป็นที่ไม่อาจแจ้งคนเกิดนอกบ้านได้ตามกำหนดปกติ มิใช่กำหนดเวลาปกติสำหรับคนเกิดในบ้าน • "ภายใน 60 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้แจ้งการเกิดในบ้านภายใน 15 วันนับแต่วันเกิด มิใช่ 60 วัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 18: “คนเกิดในบ้าน ให้เจ้าบ้านหรือบิดาหรือมารดาแจ้งต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่ที่คนเกิดในบ้านภายในสิบห้าวันนับแต่วันเกิด”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 18: “คนเกิดในบ้าน ให้เจ้าบ้านหรือบิดาหรือมารดาแจ้งต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่ที่คนเกิดในบ้านภายในสิบห้าวันนับแต่วันเกิด”

ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน หากผู้ถือบัตรประจำตัวประชาชนเสียสัญชาติไทยด้วยเหตุใดก็ตาม จะมีผลทางกฎหมายและมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามข้อใด

• ก. ยังคงใช้บัตรได้จนกว่าจะหมดอายุ แต่ต้องส่งมอบบัตรคืนภายใน 60 วัน
• ข. หมดสิทธิใช้บัตรทันที และต้องส่งมอบบัตรแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 60 วัน
• ค. หมดสิทธิใช้บัตรทันที และต้องส่งมอบบัตรแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วัน ✓
• ง. ยังคงใช้บัตรได้จนกว่าจะหมดอายุ แต่ต้องส่งมอบบัตรคืนภายใน 30 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "หมดสิทธิใช้บัตรทันที และต้องส่งมอบบัตรแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 30 วัน" ตามมาตรา 9 กำหนดว่าเมื่อผู้ถือบัตรเสียสัญชาติไทยไม่ว่าด้วยเหตุใด ผู้นั้นจะหมดสิทธิใช้บัตรประจำตัวประชาชนทันที และมีหน้าที่ต้องส่งมอบบัตรให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ตนมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านภายใน 30 วันนับแต่วันที่เสียสัญชาติไทย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ยังคงใช้บัตรได้จนกว่าจะหมดอายุ แต่ต้องส่งมอบบัตรคืนภายใน 60 วัน" ผิด: ผู้เสียสัญชาติหมดสิทธิใช้บัตรทันทีและต้องส่งมอบบัตรคืนภายใน 30 วัน ไม่ใช่ใช้ต่อได้จนหมดอายุหรือส่งคืนภายใน 60 วัน • "หมดสิทธิใช้บัตรทันที และต้องส่งมอบบัตรแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน 60 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาส่งมอบบัตรไว้ภายใน 30 วัน ไม่ใช่ 60 วัน • "ยังคงใช้บัตรได้จนกว่าจะหมดอายุ แต่ต้องส่งมอบบัตรคืนภายใน 30 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้หมดสิทธิที่จะใช้บัตรนั้นทันที ไม่สามารถใช้ต่อไปจนหมดอายุได้ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 9: “ผู้ถือบัตรผู้ใดเสียสัญชาติไทยเมื่อใด ไม่ว่าด้วยเหตุใดผู้นั้นหมดสิทธิที่จะใช้บัตรนั้นทันที และต้องส่งมอบบัตรนั้นให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ตนมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เสียสัญชาติไทย”

พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 9: “ผู้ถือบัตรผู้ใดเสียสัญชาติไทยเมื่อใด ไม่ว่าด้วยเหตุใดผู้นั้นหมดสิทธิที่จะใช้บัตรนั้นทันที และต้องส่งมอบบัตรนั้นให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ตนมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เสียสัญชาติไทย”

นายเอได้รับหมายเรียกให้ไปเข้ารับการตรวจเลือกทหารกองเกิน แต่เมื่อถึงวันตรวจเลือก นายเอเกิดล้มป่วยกะทันหันจนไม่สามารถเดินทางไปตรวจเลือกได้ ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร นายเอต้องปฏิบัติตามข้อใดจึงจะไม่ถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน

• ก. มอบหมายให้บิดามารดาทำหนังสือแจ้งขอเลื่อนต่อผู้ว่าราชการจังหวัดก่อนวันตรวจเลือก
• ข. ไปแสดงตนพร้อมใบรับรองแพทย์ต่อนายอำเภอท้องที่ทันทีหลังจากที่หายจากอาการป่วยแล้ว
• ค. ส่งใบรับรองแพทย์พร้อมคำร้องทางไปรษณีย์ด่วนพิเศษไปยังที่ว่าการอำเภอภายใน 7 วัน
• ง. ให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้ไปแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้ไปแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก" ตามมาตรา 27 (7) แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 กำหนดข้อยกเว้นการไม่มาตรวจเลือกกรณีป่วยไว้ว่า จะไม่ถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน หากป่วยไม่สามารถจะมาได้ โดยให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้มาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มอบหมายให้บิดามารดาทำหนังสือแจ้งขอเลื่อนต่อผู้ว่าราชการจังหวัดก่อนวันตรวจเลือก" ผิด: กรณีป่วยต้องให้บุคคลที่บรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้ไปแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก ไม่ใช่การยื่นหนังสือขอเลื่อนต่อผู้ว่าราชการจังหวัด • "ไปแสดงตนพร้อมใบรับรองแพทย์ต่อนายอำเภอท้องที่ทันทีหลังจากที่หายจากอาการป่วยแล้ว" ผิด: กฎหมายมิได้ให้รอจนหายป่วยแล้วค่อยไปรายงานตัว แต่ต้องมีผู้บรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้ไปแจ้งต่อคณะกรรมการในวันตรวจเลือกนั้น • "ส่งใบรับรองแพทย์พร้อมคำร้องทางไปรษณีย์ด่วนพิเศษไปยังที่ว่าการอำเภอภายใน 7 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ส่งหลักฐานทางไปรษณีย์ แต่ต้องให้บุคคลที่บรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้ไปแจ้งต่อคณะกรรมการในวันตรวจเลือก อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 27: “ป่วยไม่สามารถจะมาได้ โดยให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้มาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 27: “ป่วยไม่สามารถจะมาได้ โดยให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้มาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจเลือกในวันตรวจเลือก”

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร ในกรณีที่เจ้าบ้านหรือบิดามารดามิได้แจ้งการเกิดให้ บุคคลดังกล่าวจะสามารถร้องขอต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อแจ้งการเกิดได้ด้วยตนเองเมื่อมีอายุครบเท่าใด

• ก. มีอายุครบ 15 ปี ✓
• ข. มีอายุครบ 18 ปี
• ค. มีอายุครบ 10 ปี
• ง. มีอายุครบ 7 ปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีอายุครบ 15 ปี" ตามมาตรา 19/3 ผู้ที่เจ้าบ้านหรือบิดามารดามิได้แจ้งการเกิดให้ เมื่อมีอายุครบสิบห้าปีแล้วอาจร้องขอต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อแจ้งการเกิดได้ด้วยตนเอง หากอายุยังไม่ครบสิบห้าปี กฎหมายกำหนดให้บิดามารดาหรือผู้ปกครองเป็นผู้แจ้งแทน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีอายุครบ 18 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดไว้ที่อายุครบสิบห้าปี ไม่จำเป็นต้องรอจนอายุครบสิบแปดปี • "มีอายุครบ 10 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดไว้ที่อายุครบสิบห้าปี มิใช่อายุครบสิบปี • "มีอายุครบ 7 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดไว้ที่อายุครบสิบห้าปี มิใช่อายุครบเจ็ดปี อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 19/3: “ผู้ซึ่งเจ้าบ้านหรือบิดามารดามิได้แจ้งการเกิดให้ตามมาตรา 18 เมื่อมีอายุครบสิบห้าปีแล้วอาจร้องขอต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อแจ้งการเกิดได้ตามระเบียบที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 19/3: “ผู้ซึ่งเจ้าบ้านหรือบิดามารดามิได้แจ้งการเกิดให้ตามมาตรา 18 เมื่อมีอายุครบสิบห้าปีแล้วอาจร้องขอต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อแจ้งการเกิดได้ตามระเบียบที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด”

ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 ผู้ใดเอาไปเสียหรือยึดไว้ซึ่งบัตรประจำตัวประชาชนของผู้อื่น เพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือนถึง 3 ปี หรือปรับตั้งแต่ 5,000 บาทถึง 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน และปรับไม่เกิน 10,000 บาท ✓
• ค. ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ง. ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 10,000 บาทถึง 100,000 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน และปรับไม่เกิน 10,000 บาท" ตามมาตรา 15 ทวิ ผู้ใดเอาไปเสียหรือยึดไว้ซึ่งบัตรของผู้อื่น เพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน และปรับไม่เกิน 10,000 บาท ส่วนโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 10,000 บาทถึง 100,000 บาท เป็นความผิดฐานนำบัตรผู้อื่นไปใช้แสดงตนตามมาตรา 15 และโทษตามมาตรา 16 เป็นกรณีการยินยอมให้ผู้อื่นนำบัตรของตนไปใช้ในทางทุจริต ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือนถึง 3 ปี หรือปรับตั้งแต่ 5,000 บาทถึง 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: เป็นระวางโทษสำหรับความผิดฐานยินยอมให้ผู้อื่นนำบัตรของตนไปใช้ในทางทุจริตตามมาตรา 16 • "ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: เป็นอัตราโทษที่ไม่มีบัญญัติไว้สำหรับการกระทำความผิดตามมาตรานี้ • "ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 10,000 บาทถึง 100,000 บาท" ผิด: เป็นระวางโทษสำหรับความผิดฐานนำบัตรของผู้อื่นไปใช้แสดงว่าตนเป็นเจ้าของบัตรตามมาตรา 15 อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 15 ทวิ: “มาตรา 15 ทวิ ผู้ใดเอาไปเสียหรือยึดไว้ซึ่งบัตรหรือใบรับหรือใบแทนใบรับของผู้อื่น เพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนและปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท” พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 15: “มาตรา 15 ผู้ใดนำบัตรหรือใบรับหรือใบแทนใบรับของผู้อื่นไปใช้แสดงว่าตนเป็นเจ้าของบัตรหรือใบรับหรือใบแทนใบรับ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่หนึ่งหมื่นบาทถึงหนึ่งแสนบาท” พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 16: “มาตรา 16 ผู้ใดยินยอมให้ผู้อื่นนำบัตรหรือใบรับหรือใบแทนใบรับของตนไปใช้ในทางทุจริต ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงสามปี หรือปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 15 ทวิ: “มาตรา 15 ทวิ ผู้ใดเอาไปเสียหรือยึดไว้ซึ่งบัตรหรือใบรับหรือใบแทนใบรับของผู้อื่น เพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนและปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท”

ในวันตรวจเลือกทหารกองเกินเข้ารับราชการทหารกองประจำการ นายมานะเดินทางไปรายงานตัว ณ หน่วยตรวจเลือก และได้ยื่นคำร้องขอในเหตุผลความจำเป็นบางประการ ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร เจ้าหน้าที่ผู้ใดมีหน้าที่ตามกฎหมายในการสอบสวนคำร้องขอดังกล่าวแล้วมอบเรื่องให้คณะกรรมการตรวจเลือกพิจารณา

• ก. สัสดีจังหวัดที่กำกับดูแลการตรวจเลือก
• ข. ประธานกรรมการตรวจเลือกในวันดังกล่าว
• ค. นายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือก ✓
• ง. ผู้ว่าราชการจังหวัดที่รับผิดชอบในพื้นที่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือก" ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 28 จัตวา กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือกในการสอบสวนบุคคลซึ่งร้องขอในเหตุผลต่าง ๆ แล้วมอบเรื่องให้คณะกรรมการตรวจเลือกพิจารณา ดังนั้น เมื่อนายมานะยื่นคำร้องขอดังกล่าว นายอำเภอท้องที่จึงมีหน้าที่ดำเนินการสอบสวน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "สัสดีจังหวัดที่กำกับดูแลการตรวจเลือก" ผิด: พระราชบัญญัติรับราชการทหารไม่ได้กำหนดให้สัสดีจังหวัดมีหน้าที่สอบสวนคำร้องขอในกรณีนี้ • "ประธานกรรมการตรวจเลือกในวันดังกล่าว" ผิด: พระราชบัญญัติรับราชการทหารกำหนดให้นายอำเภอท้องที่เป็นผู้สอบสวนแล้วจึงมอบเรื่องให้คณะกรรมการตรวจเลือกพิจารณา • "ผู้ว่าราชการจังหวัดที่รับผิดชอบในพื้นที่" ผิด: พระราชบัญญัติรับราชการทหารไม่ได้กำหนดให้เป็นหน้าที่ของผู้ว่าราชการจังหวัด แต่เป็นหน้าที่ของนายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือก มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 28: “มาตรา 28 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกำหนดผู้ดำรงตำแหน่งเทียบได้ไม่ต่ำกว่าผู้บัญชาการกองพล เป็นผู้มีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจเลือกและคณะกรรมการชั้นสูง” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 28 จัตวา: “ให้นายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือกมีหน้าที่ดังต่อไปนี้” พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 28 จัตวา: “(4) สอบสวนบุคคลซึ่งร้องขอในเหตุผลต่าง ๆ แล้วมอบเรื่องให้คณะกรรมการตรวจเลือกพิจารณา”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 28 จัตวา: “ให้นายอำเภอท้องที่ที่มีการตรวจเลือกมีหน้าที่ดังต่อไปนี้”

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 นายทะเบียนอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่น ต้องจัดทำทะเบียนคนเกิดและทะเบียนคนตายขึ้นจากหลักฐานใด

• ก. บัตรประจำตัวประชาชนและทะเบียนบ้าน
• ข. บันทึกการรับแจ้งและหนังสือรับรองแพทย์
• ค. หนังสือยินยอมของบิดามารดาและญาติผู้ใหญ่
• ง. สูติบัตรและมรณบัตร ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "สูติบัตรและมรณบัตร" ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 26 กำหนดให้นายทะเบียนอำเภอ หรือนายทะเบียนท้องถิ่น จัดทำทะเบียนคนเกิดและทะเบียนคนตายขึ้นจากสูติบัตรและมรณบัตรตามแบบพิมพ์และวิธีการที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "บัตรประจำตัวประชาชนและทะเบียนบ้าน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้จัดทำทะเบียนคนเกิดและคนตายจากสูติบัตรและมรณบัตร มิใช่บัตรประจำตัวประชาชนหรือทะเบียนบ้าน • "บันทึกการรับแจ้งและหนังสือรับรองแพทย์" ผิด: กฎหมายกำหนดให้จัดทำทะเบียนคนเกิดและคนตายจากสูติบัตรและมรณบัตร มิใช่บันทึกการรับแจ้งหรือหนังสือรับรองแพทย์ • "หนังสือยินยอมของบิดามารดาและญาติผู้ใหญ่" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้จัดทำทะเบียนคนเกิดและคนตายจากหนังสือยินยอมของบิดามารดาหรือญาติผู้ใหญ่ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 26: “ให้นายทะเบียนอำเภอ นายทะเบียนท้องถิ่น แล้วแต่กรณี จัดทำทะเบียนคนเกิด ทะเบียนคนตาย จากสูติบัตรและมรณบัตรตามแบบพิมพ์และวิธีการที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 26: “ให้นายทะเบียนอำเภอ นายทะเบียนท้องถิ่น แล้วแต่กรณี จัดทำทะเบียนคนเกิด ทะเบียนคนตาย จากสูติบัตรและมรณบัตรตามแบบพิมพ์และวิธีการที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด”

นายเอก อายุ 22 ปี มีภูมิลำเนาทหารอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ แต่ได้ไปทำงานรับจ้างอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต ต่อมาได้รับหมายเรียกให้ไปรับการตรวจเลือกทหารที่เชียงใหม่ โดยนายอำเภอที่ภูเก็ตส่งมอบแทนให้ แต่นายเอกไม่มีค่าพาหนะและไม่สามารถเดินทางกลับไปได้ทัน ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 นายเอกจะต้องปฏิบัติตนอย่างไร

• ก. รีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนไปอยู่ เพื่อเข้ารับการตรวจเลือกพร้อมกับคนในอำเภอนั้น ✓
• ข. แจ้งกำนันหรือผู้ใหญ่บ้านท้องที่ที่ไปอยู่ เพื่อขอรับเงินสนับสนุนค่าพาหนะเดินทาง
• ค. รอรับหมายเรียกฉบับใหม่ในปีถัดไป เนื่องจากมีเหตุจำเป็นเรื่องไม่มีค่าพาหนะเดินทาง
• ง. ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอภูมิลำเนาทหารเดิม เพื่อขอเลื่อนการตรวจเลือกไปเป็นปีถัดไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "รีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนไปอยู่ เพื่อเข้ารับการตรวจเลือกพร้อมกับคนในอำเภอนั้น" ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 32 กำหนดว่า เมื่อได้รับหมายเรียกแล้ว แต่ไม่สามารถไปตามหมายนั้นได้เพราะไม่มีค่าพาหนะหรือจะไปไม่ทัน ให้รีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่ เมื่อสอบสวนได้ความจริงก็ให้เข้ารับการตรวจเลือกพร้อมกับคนในอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่นั้นได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "แจ้งกำนันหรือผู้ใหญ่บ้านท้องที่ที่ไปอยู่ เพื่อขอรับเงินสนับสนุนค่าพาหนะเดินทาง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้แจ้งผู้นำชุมชนเพื่อขอรับเงินสนับสนุน แต่ต้องรีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่ • "รอรับหมายเรียกฉบับใหม่ในปีถัดไป เนื่องจากมีเหตุจำเป็นเรื่องไม่มีค่าพาหนะเดินทาง" ผิด: กฎหมายไม่ได้อนุญาตให้รอรับหมายเรียกใหม่ในปีถัดไป แต่กำหนดให้ต้องรีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่ • "ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอภูมิลำเนาทหารเดิม เพื่อขอเลื่อนการตรวจเลือกไปเป็นปีถัดไป" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ยื่นขอเลื่อนไปเป็นปีถัดไป แต่ให้รีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่เพื่อรับการตรวจเลือกในท้องที่นั้น อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 32: “เมื่อได้รับหมายเรียกแล้ว แต่ไม่สามารถจะไปตามหมายนั้นได้ เพราะไม่มีค่าพาหนะหรือจะไปไม่ทัน ผู้นั้นต้องรีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่” พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 32: “เมื่อนายอำเภอท้องที่นั้นสอบสวนได้ความจริงก็ให้เข้ารับการตรวจเลือกพร้อมกับคนในอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 32: “เมื่อได้รับหมายเรียกแล้ว แต่ไม่สามารถจะไปตามหมายนั้นได้ เพราะไม่มีค่าพาหนะหรือจะไปไม่ทัน ผู้นั้นต้องรีบชี้แจงต่อนายอำเภอท้องที่ที่ไปอยู่”

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 เมื่อมีผู้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านโดยมีเจตนาจะถือเป็นภูมิลำเนา เจ้าบ้านต้องแจ้งต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อเพิ่มชื่อบุคคลนั้นเข้าในทะเบียนบ้านภายในกำหนดเวลาเท่าใด นับแต่วันที่ผู้ย้ายได้เข้าอยู่ในบ้าน

• ก. ภายใน 7 วัน
• ข. ภายใน 15 วัน ✓
• ค. ภายใน 60 วัน
• ง. ภายใน 30 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายใน 15 วัน" ตามมาตรา 30/1 แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 กำหนดว่าเมื่อมีผู้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านโดยมีเจตนาจะถือเป็นภูมิลำเนา ให้เจ้าบ้านแจ้งต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งเพื่อเพิ่มชื่อเข้าในทะเบียนบ้านภายใน 15 วันนับแต่วันที่ผู้ย้ายได้เข้าอยู่ในบ้าน ดังนั้นคำตอบที่ถูกต้องคือภายใน 15 วัน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายใน 7 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาแจ้งย้ายเข้าภายใน 7 วัน แต่กำหนดไว้ที่ 15 วัน • "ภายใน 60 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาแจ้งย้ายเข้าภายใน 60 วัน แต่กำหนดไว้ที่ 15 วัน • "ภายใน 30 วัน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาแจ้งย้ายเข้าภายใน 30 วัน แต่กำหนดไว้ที่ 15 วัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 30/1: “เจ้าบ้านใดมีผู้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านโดยมีเจตนาจะถือเป็นภูมิลำเนา ให้แจ้งให้นายทะเบียนผู้รับแจ้งทราบเพื่อเพิ่มชื่อบุคคลนั้นเข้าในทะเบียนบ้านภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้ย้ายได้เข้าอยู่ในบ้าน”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 30/2: “เจ้าบ้านใดมีผู้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านโดยมีเจตนาจะถือเป็นภูมิลำเนา ให้แจ้งให้นายทะเบียนผู้รับแจ้งทราบเพื่อเพิ่มชื่อบุคคลนั้นเข้าในทะเบียนบ้านภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้ย้ายได้เข้าอยู่ในบ้าน”

ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร บุคคลซึ่งต้องลงบัญชีทหารกองเกิน ในกรณีที่บิดายังมีชีวิตอยู่ จะต้องลงบัญชีทหารกองเกิน ณ อำเภอท้องที่ใด

• ก. อำเภอท้องที่ที่พบตัวบุคคลนั้น
• ข. อำเภอท้องที่ที่ตนเองมีภูมิลำเนา
• ค. อำเภอท้องที่ที่บิดามีภูมิลำเนา ✓
• ง. อำเภอท้องที่ที่มารดามีภูมิลำเนา

Explanation: คำตอบที่ถูก: "อำเภอท้องที่ที่บิดามีภูมิลำเนา" ตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 บุคคลซึ่งบิดายังมีชีวิตอยู่ กฎหมายกำหนดให้ลงบัญชีทหารกองเกินที่อำเภอท้องที่ที่บิดามีภูมิลำเนา ส่วนกรณีที่จะลงบัญชีตามภูมิลำเนาของมารดาได้นั้น บิดาต้องถึงแก่กรรมแล้ว หรือเป็นบุตรนอกสมรสที่บิดามิได้จดทะเบียนรับรองบุตร ดังนั้น จึงต้องลงบัญชี ณ อำเภอท้องที่ที่บิดามีภูมิลำเนา ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "อำเภอท้องที่ที่พบตัวบุคคลนั้น" ผิด: กฎหมายให้ลงบัญชีตามอำเภอท้องที่ที่พบตัวบุคคลเฉพาะกรณีที่ไม่ปรากฏภูมิลำเนาของบุคคลนั้น • "อำเภอท้องที่ที่ตนเองมีภูมิลำเนา" ผิด: กฎหมายให้ลงบัญชีตามภูมิลำเนาของตนเองเฉพาะกรณีไม่อาจลงบัญชีตามบิดา มารดา หรือผู้ปกครองได้ • "อำเภอท้องที่ที่มารดามีภูมิลำเนา" ผิด: กฎหมายให้ลงบัญชีตามภูมิลำเนาของมารดาได้ต่อเมื่อบิดาถึงแก่กรรมแล้ว หรือเป็นบุตรนอกสมรสที่บิดามิได้จดทะเบียนรับรองบุตร อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 5: “มาตรา 5 บุคคลซึ่งต้องลงบัญชีทหารกองเกิน ให้ลงบัญชีที่อำเภอดังต่อไปนี้” พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 5: “บุคคลซึ่งบิดายังมีชีวิตอยู่ หรือถ้าบิดาถึงแก่กรรมแล้วมารดายังมีชีวิตอยู่ หรือถ้าทั้งบิดาและมารดาถึงแก่กรรมแล้วมีผู้ปกครอง ให้ลงบัญชีทหารกองเกินที่อำเภอท้องที่ที่บิดาหรือมารดาหรือผู้ปกครองมีภูมิลำเนา”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 5: “มาตรา 5 บุคคลซึ่งต้องลงบัญชีทหารกองเกิน ให้ลงบัญชีที่อำเภอดังต่อไปนี้”

นายเอก เป็นทหารกองหนุนที่ถูกเรียกเข้ารับราชการทหารในการเรียกพลเพื่อฝึกวิชาทหารตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร ในระหว่างที่เข้ารับการฝึกดังกล่าว นายเอกมีสถานะเกี่ยวกับวินัยตามที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างไร

• ก. ได้รับการยกเว้นวินัยทหารเพราะยังมิใช่ทหารประจำการ
• ข. อยู่ภายใต้กฎระเบียบวินัยของข้าราชการพลเรือนสามัญ
• ค. ต้องอยู่ในวินัยทหารเฉพาะกรณีที่มีการประกาศระดมพล
• ง. ต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ" ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 37 กำหนดว่า ทหารกองเกินและทหารกองหนุนที่ถูกเรียกเข้ารับราชการตามมาตรา 36 (ซึ่งรวมถึงการเรียกพลเพื่อฝึกวิชาทหาร) ต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ ดังนั้น ในระหว่างที่นายเอกเข้ารับการฝึก จึงต้องปฏิบัติตนตามวินัยทหารเช่นเดียวกับทหารกองประจำการ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ได้รับการยกเว้นวินัยทหารเพราะยังมิใช่ทหารประจำการ" ผิด: กฎหมายไม่ได้ยกเว้นวินัยทหารให้ แต่บัญญัติชัดเจนว่าต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ • "อยู่ภายใต้กฎระเบียบวินัยของข้าราชการพลเรือนสามัญ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้อยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ มิใช่กฎระเบียบของข้าราชการพลเรือน • "ต้องอยู่ในวินัยทหารเฉพาะกรณีที่มีการประกาศระดมพล" ผิด: กฎหมายใช้บังคับกับการถูกเรียกเข้ารับราชการตามมาตรา 36 ทุกกรณี ทั้งการเรียกพลและการระดมพล มาตราที่อ้างถึงในข้อนี้ • พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 36: “มาตรา 36 ทหารกองเกินหรือทหารกองหนุนมีหน้าที่เข้ารับราชการทหารในการเรียกพลเพื่อตรวจสอบ เพื่อฝึกวิชาทหาร หรือเพื่อทดลองความพรั่งพร้อม และในการระดมพล กระทรวงกลาโหมมีอำนาจกำหนดให้ทำการเรียกพลเพื่อตรวจสอบ เพื่อฝึกวิชาทหาร …” อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 37: “ทหารกองเกินและทหารกองหนุนที่ถูกเรียกเข้ารับราชการตามมาตรา 36 และทหารประจำการ ต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 37: “ทหารกองเกินและทหารกองหนุนที่ถูกเรียกเข้ารับราชการตามมาตรา 36 และทหารประจำการ ต้องอยู่ในวินัยทหารเหมือนทหารกองประจำการ”

ตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 เมื่อบัตรประจำตัวหมดอายุ ผู้ถือบัตรมีหน้าที่ต้องยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายในกำหนดเวลาใด

• ก. ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ ✓
• ข. ภายใน 15 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ
• ค. ภายใน 30 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ
• ง. ภายใน 90 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายใน 60 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ" ตามมาตรา 38/3 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 กำหนดให้บัตรประจำตัวมีอายุสิบปี และให้ผู้ถือบัตรมีหน้าที่ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายในหกสิบวันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายใน 15 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายใน 60 วัน ไม่ใช่ 15 วัน • "ภายใน 30 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายใน 60 วัน ไม่ใช่ 30 วัน • "ภายใน 90 วันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายใน 60 วัน ไม่ใช่ 90 วัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 38/3: “บัตรประจำตัวตามมาตรา 19/2 มาตรา 38/1 และมาตรา 38/2 มีอายุสิบปี และให้ผู้ถือบัตรมีหน้าที่ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายในหกสิบวันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ”

พ.ร.บ.การทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2534 มาตรา 38/3: “บัตรประจำตัวตามมาตรา 19/2 มาตรา 38/1 และมาตรา 38/2 มีอายุสิบปี และให้ผู้ถือบัตรมีหน้าที่ยื่นคำขอต่ออายุบัตรประจำตัวภายในหกสิบวันนับแต่วันที่บัตรหมดอายุ”

ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร เมื่อทหารกองเกินหรือทหารกองหนุนประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหาร จะต้องปฏิบัติตามข้อใดจึงจะถูกต้อง

• ก. แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่
• ข. แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่ ✓
• ค. แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่เป็นภูมิลำเนาทหารเดิม ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่
• ง. แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่เป็นภูมิลำเนาทหารเดิม ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่" ตามมาตรา 12 วรรคสองและวรรคสาม กำหนดว่า หากประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหาร ให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ และต้องดำเนินการแจ้งภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่" ผิด: กำหนดเวลาตามกฎหมายคือภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่ ไม่ใช่ 15 วัน • "แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่เป็นภูมิลำเนาทหารเดิม ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่" ผิด: กฎหมายกำหนดให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ภายใน 30 วัน ไม่ใช่แจ้งภูมิลำเนาเดิมภายใน 15 วัน • "แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่เป็นภูมิลำเนาทหารเดิม ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่" ผิด: กฎหมายกำหนดให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่ ไม่ใช่ท้องที่ที่เป็นภูมิลำเนาทหารเดิม อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 12: “ถ้าบุคคลตามวรรคหนึ่งประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหาร ให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่นั้น” พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 12: “การแจ้งย้ายตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้กระทำภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 12: “ถ้าบุคคลตามวรรคหนึ่งประสงค์จะย้ายภูมิลำเนาทหาร ให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่ที่ตนเข้ามาอยู่นั้น”

นายสมศักดิ์มีหน้าที่ต้องไปรับหมายเรียกที่อำเภอตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร แต่ไม่ได้ไปรับตามกำหนด ต่อมา ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะยกเรื่องขึ้นพิจารณาความผิด นายสมศักดิ์ได้เดินทางไปขอรับหมายเรียกที่อำเภอด้วยตนเอง นายสมศักดิ์จะต้องระวางโทษอย่างไรตามกฎหมาย

• ก. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 300 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 500 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 100 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ง. ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 200 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 100 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 44 วรรคหนึ่ง กำหนดโทษผู้ไม่มารับหมายเรียกที่อำเภอไว้คือ จำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 300 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แต่ตามมาตรา 44 วรรคสอง บัญญัติว่าหากได้มาขอรับหมายเรียกที่อำเภอด้วยตนเองก่อนที่เจ้าหน้าที่จะยกเรื่องขึ้นพิจารณาความผิด จะมีอัตราโทษลดลงเหลือระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 100 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 เดือน หรือปรับไม่เกิน 300 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: เป็นอัตราโทษในกรณีทั่วไปที่ไม่ได้มาขอรับหมายเรียกด้วยตนเองก่อนเจ้าหน้าที่ยกเรื่องขึ้นพิจารณาความผิด • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน 500 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: เป็นอัตราโทษที่ไม่มีบัญญัติไว้สำหรับกรณีความผิดนี้ • "ระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 200 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายกำหนดโทษปรับไม่เกิน 100 บาท ไม่ใช่ 200 บาท อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 44: “ถ้าก่อนที่เจ้าหน้าที่ยกเรื่องขึ้นพิจารณาความผิด บุคคลนั้นได้มาขอลงบัญชีทหารกองเกินหรือขอลงบัญชีทหารกองเกินใหม่ หรือมาขอรับหมายเรียกที่อำเภอด้วยตนเอง หรือให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้มาแทนตน แล้วแต่กรณี ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 44: “หรือไม่มารับหมายเรียกที่อำเภอตามมาตรา 25 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินสามร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 44: “ถ้าก่อนที่เจ้าหน้าที่ยกเรื่องขึ้นพิจารณาความผิด บุคคลนั้นได้มาขอลงบัญชีทหารกองเกินหรือขอลงบัญชีทหารกองเกินใหม่ หรือมาขอรับหมายเรียกที่อำเภอด้วยตนเอง หรือให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและเชื่อถือได้มาแทนตน แล้วแต่กรณี ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน บุคคลผู้มีสัญชาติไทยและมีชื่อในทะเบียนบ้าน ต้องมีบัตรประจำตัวประชาชนเมื่อมีอายุตามเกณฑ์ใด

• ก. ตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์
• ข. ตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 60 ปีบริบูรณ์
• ค. ตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 60 ปีบริบูรณ์
• ง. ตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์" ตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 กำหนดให้บุคคลสัญชาติไทยซึ่งมีอายุตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์ และมีชื่อในทะเบียนบ้านต้องมีบัตร โดยมาตรา 4 ให้คำนิยามว่า “บัตร” หมายความว่า บัตรประจำตัวประชาชน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์" ผิด: กฎหมายกำหนดอายุเริ่มต้นที่ต้องมีบัตรไว้ที่ตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ ไม่ใช่ 15 ปีบริบูรณ์ • "ตั้งแต่ 15 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 60 ปีบริบูรณ์" ผิด: กฎหมายกำหนดให้เริ่มทำบัตรตั้งแต่อายุ 7 ปีบริบูรณ์ และสิ้นสุดที่ 70 ปีบริบูรณ์ ไม่ใช่ 15 ถึง 60 ปี • "ตั้งแต่ 7 ปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกิน 60 ปีบริบูรณ์" ผิด: กฎหมายกำหนดอายุสูงสุดที่ต้องมีบัตรไว้ที่ไม่เกิน 70 ปีบริบูรณ์ ไม่ใช่ 60 ปีบริบูรณ์ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 5: “มาตรา 5 ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งมีอายุตั้งแต่เจ็ดปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกินเจ็ดสิบปีบริบูรณ์ และมีชื่อในทะเบียนบ้านต้องมีบัตรตามที่กำหนดในพระราชบัญญัตินี้” พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 4: ““บัตร” หมายความว่า บัตรประจำตัวประชาชน”

พ.ร.บ.บัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 4: “มาตรา 5 ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งมีอายุตั้งแต่เจ็ดปีบริบูรณ์ แต่ไม่เกินเจ็ดสิบปีบริบูรณ์ และมีชื่อในทะเบียนบ้านต้องมีบัตรตามที่กำหนดในพระราชบัญญัตินี้”

ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร บุคคลซึ่งยังมิได้ลงบัญชีทหารกองเกินพร้อมกับคนชั้นปีเดียวกัน มีหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการไปลงบัญชีทหารกองเกินอย่างไร

• ก. ต้องมีอายุยังไม่ถึง 46 ปีบริบูรณ์ โดยต้องไปแจ้งด้วยตนเองจะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้ ✓
• ข. ต้องไปแสดงตนต่อนายอำเภอเพื่อลงบัญชีภายใน 60 วัน นับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้
• ค. สามารถให้บุคคลอื่นซึ่งบรรลุนิติภาวะไปแจ้งแทนได้ หากมีเหตุจำเป็นไม่สามารถไปด้วยตนเอง
• ง. หากอายุเกิน 30 ปีบริบูรณ์ไปแล้ว กฎหมายยกเว้นให้ไม่ต้องไปลงบัญชีทหารกองเกินอีกต่อไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องมีอายุยังไม่ถึง 46 ปีบริบูรณ์ โดยต้องไปแจ้งด้วยตนเองจะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้" ตามมาตรา 18 บุคคลที่ยังมิได้ลงบัญชีทหารกองเกินพร้อมกับคนชั้นปีเดียวกัน หากอายุยังไม่ถึง 46 ปีบริบูรณ์ ให้ไปลงบัญชีภายใน 30 วันนับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้ และกฎหมายกำหนดไว้อย่างเคร่งครัดว่าจะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องไปแสดงตนต่อนายอำเภอเพื่อลงบัญชีภายใน 60 วัน นับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ปฏิบัติภายใน 30 วันนับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้ ไม่ใช่ 60 วัน • "สามารถให้บุคคลอื่นซึ่งบรรลุนิติภาวะไปแจ้งแทนได้ หากมีเหตุจำเป็นไม่สามารถไปด้วยตนเอง" ผิด: มาตรา 18 กำหนดไว้อย่างชัดเจนว่า จะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้ • "หากอายุเกิน 30 ปีบริบูรณ์ไปแล้ว กฎหมายยกเว้นให้ไม่ต้องไปลงบัญชีทหารกองเกินอีกต่อไป" ผิด: กฎหมายกำหนดเงื่อนไขอายุไว้ที่ยังไม่ถึง 46 ปีบริบูรณ์ ไม่ใช่ยกเว้นเมื่ออายุเกิน 30 ปีบริบูรณ์ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 18: “ถ้าอายุยังไม่ถึงสี่สิบหกปีบริบูรณ์ ให้ปฏิบัติทำนองเดียวกับมาตรา 16 ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้ แต่จะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้”

พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 18: “ถ้าอายุยังไม่ถึงสี่สิบหกปีบริบูรณ์ ให้ปฏิบัติทำนองเดียวกับมาตรา 16 ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่สามารถจะปฏิบัติได้ แต่จะให้ผู้อื่นแจ้งแทนไม่ได้”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ในกรณีที่ลูกจ้างทำงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยตามที่กำหนดในกฎกระทรวง นายจ้างจะกำหนดเวลาทำงานปกติได้ไม่เกินตามข้อใด

• ก. วันหนึ่งไม่เกิน 8 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 48 ชั่วโมง
• ข. วันหนึ่งไม่เกิน 7 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 42 ชั่วโมง ✓
• ค. วันหนึ่งไม่เกิน 6 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 36 ชั่วโมง
• ง. วันหนึ่งไม่เกิน 7 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 40 ชั่วโมง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "วันหนึ่งไม่เกิน 7 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 42 ชั่วโมง" ตามมาตรา 23 พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กำหนดเวลาทำงานปกติทั่วไปไว้ไม่เกินวันละ 8 ชั่วโมง และสัปดาห์ละไม่เกิน 48 ชั่วโมง แต่งานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้าง กฎหมายกำหนดคุ้มครองเป็นพิเศษโดยให้ทำงานปกติวันหนึ่งต้องไม่เกิน 7 ชั่วโมง และเมื่อรวมทั้งสิ้นสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกิน 42 ชั่วโมง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "วันหนึ่งไม่เกิน 8 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 48 ชั่วโมง" ผิด: เป็นเกณฑ์เวลาทำงานปกติของงานทั่วไป ไม่ใช่งานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัย • "วันหนึ่งไม่เกิน 6 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 36 ชั่วโมง" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดเพดานเวลาทำงานปกติไว้ที่วันละไม่เกิน 6 ชั่วโมง หรือสัปดาห์ละไม่เกิน 36 ชั่วโมง • "วันหนึ่งไม่เกิน 7 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 40 ชั่วโมง" ผิด: กฎหมายกำหนดเวลาทำงานรวมในสัปดาห์หนึ่งไว้ไม่เกิน 42 ชั่วโมง ไม่ใช่ไม่เกิน 40 ชั่วโมง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 23: “เว้นแต่งานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องมีเวลาทำงานปกติวันหนึ่งไม่เกินเจ็ดชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสี่สิบสองชั่วโมง”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 23: “เว้นแต่งานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องมีเวลาทำงานปกติวันหนึ่งไม่เกินเจ็ดชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสี่สิบสองชั่วโมง”

นายเดชาได้รับใบอนุญาตให้ซื้ออาวุธปืนจากนายทะเบียนท้องที่เพื่อนำไปจัดซื้อปืนจากร้านค้าจำหน่ายอาวุธปืน ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 ใบอนุญาตให้ซื้อดังกล่าวมีกำหนดอายุเท่าใด

• ก. มีอายุ 3 เดือนนับแต่วันออก
• ข. มีอายุ 1 ปีนับแต่วันออก
• ค. มีอายุ 6 เดือนนับแต่วันออก ✓
• ง. มีอายุ 2 ปีนับแต่วันออก

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีอายุ 6 เดือนนับแต่วันออก" ตามมาตรา 23 (2) แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 กำหนดไว้อย่างชัดเจนว่า ใบอนุญาตให้ซื้อมีอายุหกเดือนนับแต่วันออก ดังนั้น ใบอนุญาตของนายเดชาจึงมีอายุ 6 เดือนนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีอายุ 3 เดือนนับแต่วันออก" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอายุใบอนุญาตให้ซื้อไว้ที่ 3 เดือน แต่กำหนดไว้ที่ 6 เดือนนับแต่วันออก • "มีอายุ 1 ปีนับแต่วันออก" ผิด: ระยะเวลา 1 ปี เป็นอายุของใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว หรือใบอนุญาตให้สั่งหรือนำเข้า ไม่ใช่ใบอนุญาตให้ซื้อ • "มีอายุ 2 ปีนับแต่วันออก" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอายุใบอนุญาตให้ซื้อไว้ที่ 2 ปี แต่กำหนดไว้ที่ 6 เดือนนับแต่วันออก อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 23: “(2) ใบอนุญาตให้ซื้อ มีอายุหกเดือนนับแต่วันออก”

พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 23: “(2) ใบอนุญาตให้ซื้อ มีอายุหกเดือนนับแต่วันออก”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด นอกจากยาเสพติดให้โทษและวัตถุออกฤทธิ์แล้ว กฎหมายยังบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดจูงใจ ชักนำ ยุยงส่งเสริม หลอกลวง หรือขู่เข็ญบังคับให้ผู้อื่นเสพสิ่งใด

• ก. เครื่องดื่มแอลกอฮอล์
• ข. สารเคมีกำจัดศัตรูพืช
• ค. ผลิตภัณฑ์ยาสูบ
• ง. สารระเหย ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "สารระเหย" ตามมาตรา 106 บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดจูงใจ ชักนำ ยุยงส่งเสริม ใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังบังคับ หรือข่มขืนใจด้วยวิธีอื่นใด ให้ผู้อื่นเสพยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ประเภท 2 หรือประเภท 5 วัตถุออกฤทธิ์ หรือสารระเหย ดังนั้น สิ่งที่กฎหมายบัญญัติห้ามไว้ร่วมกับยาเสพติดให้โทษและวัตถุออกฤทธิ์คือสารระเหย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เครื่องดื่มแอลกอฮอล์" ผิด: ประมวลกฎหมายยาเสพติดไม่ได้ระบุถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ระบุถึงสารระเหย • "สารเคมีกำจัดศัตรูพืช" ผิด: ประมวลกฎหมายยาเสพติดไม่ได้ระบุถึงสารเคมีกำจัดศัตรูพืช แต่ระบุถึงสารระเหย • "ผลิตภัณฑ์ยาสูบ" ผิด: ประมวลกฎหมายยาเสพติดไม่ได้ระบุถึงผลิตภัณฑ์ยาสูบ แต่ระบุถึงสารระเหย อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 106: “ห้ามผู้ใดจูงใจ ชักนำ ยุยงส่งเสริม ใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังบังคับ ใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรม หรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด ให้ผู้อื่นเสพยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ประเภท 2 หรือประเภท 5 วัตถุออกฤทธิ์ หรือสารระเหย”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 106: “ห้ามผู้ใดจูงใจ ชักนำ ยุยงส่งเสริม ใช้อุบายหลอกลวง ขู่เข็ญ ใช้กำลังบังคับ ใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรม หรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด ให้ผู้อื่นเสพยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ประเภท 2 หรือประเภท 5 วัตถุออกฤทธิ์ หรือสารระเหย”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 หากลูกจ้างทำงานที่มีลักษณะ คุณภาพ และปริมาณเท่ากัน นายจ้างต้องกำหนดค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา และค่าทำงานในวันหยุดอย่างไร

• ก. ต้องกำหนดในอัตราเท่ากันไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะเป็นชายหรือหญิง ✓
• ข. สามารถกำหนดอัตราแตกต่างกันได้โดยขออนุญาตพนักงานตรวจแรงงาน
• ค. สามารถกำหนดให้ลูกจ้างหญิงต่ำกว่าได้หากยินยอมในสัญญาจ้าง
• ง. สามารถกำหนดให้ลูกจ้างชายสูงกว่าได้ตามความแตกต่างทางสรีระ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องกำหนดในอัตราเท่ากันไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะเป็นชายหรือหญิง" ตามมาตรา 53 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 บัญญัติว่างานที่มีลักษณะ คุณภาพ และปริมาณเท่ากัน หรือมีค่าเท่าเทียมกัน นายจ้างต้องกำหนดค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าล่วงเวลาในวันหยุดในอัตราเท่ากันเสมอ โดยไม่เลือกปฏิบัติว่าลูกจ้างนั้นจะเป็นชายหรือหญิง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "สามารถกำหนดอัตราแตกต่างกันได้โดยขออนุญาตพนักงานตรวจแรงงาน" ผิด: กฎหมายไม่มีข้อยกเว้นให้นายจ้างขออนุญาตพนักงานตรวจแรงงานเพื่อกำหนดอัตราค่าตอบแทนแตกต่างกันตามเพศ • "สามารถกำหนดให้ลูกจ้างหญิงต่ำกว่าได้หากยินยอมในสัญญาจ้าง" ผิด: กฎหมายบังคับให้จ่ายในอัตราเท่ากันไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง โดยไม่สามารถตกลงเป็นอย่างอื่นในสัญญาจ้างได้ • "สามารถกำหนดให้ลูกจ้างชายสูงกว่าได้ตามความแตกต่างทางสรีระ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ต้องจ่ายในอัตราเท่ากัน ไม่สามารถกำหนดให้ลูกจ้างชายสูงกว่าโดยอ้างเพศหรือสรีระได้ อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 53: “ให้นายจ้างกำหนดค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุดและค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างที่ทำงานอันมีลักษณะ คุณภาพ และปริมาณเท่ากัน หรืองานที่มีค่าเท่าเทียมกันในอัตราเท่ากันไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะเป็นชายหรือหญิง”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 53: “ให้นายจ้างกำหนดค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุดและค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างที่ทำงานอันมีลักษณะ คุณภาพ และปริมาณเท่ากัน หรืองานที่มีค่าเท่าเทียมกันในอัตราเท่ากันไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะเป็นชายหรือหญิง”

นายสมชายมีรถกระบะเก่าที่ชำรุดเสียหายจนใช้งานไม่ได้และไม่คิดจะซ่อมอีกต่อไป จึงลากไปจอดทิ้งไว้ริมถนนสาธารณะหน้าปากซอย การกระทำของนายสมชายขัดต่อพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองหรือไม่ อย่างไร

• ก. ไม่ขัดต่อกฎหมาย หากนายสมชายจอดชิดขอบทางด้านซ้ายและไม่กีดขวางการจราจร
• ข. ขัดต่อกฎหมาย เพราะกฎหมายห้ามทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนหรือสถานสาธารณะ ✓
• ค. ขัดต่อกฎหมาย เฉพาะกรณีที่นายสมชายนำไปจอดทิ้งไว้บนทางเท้าที่มีคนสัญจรเท่านั้น
• ง. ไม่ขัดต่อกฎหมาย หากได้รับความยินยอมจากผู้อยู่อาศัยในบริเวณข้างเคียงก่อนนำไปวาง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ขัดต่อกฎหมาย เพราะกฎหมายห้ามทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนหรือสถานสาธารณะ" ตามมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 กฎหมายบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนหรือสถานสาธารณะ การที่นายสมชายนำซากรถยนต์ไปจอดทิ้งไว้ริมถนนสาธารณะจึงเป็นการกระทำที่ขัดต่อกฎหมายอย่างชัดเจน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่ขัดต่อกฎหมาย หากนายสมชายจอดชิดขอบทางด้านซ้ายและไม่กีดขวางการจราจร" ผิด: กฎหมายห้ามทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนเด็ดขาด แม้จะจอดชิดขอบทางก็ตาม • "ขัดต่อกฎหมาย เฉพาะกรณีที่นายสมชายนำไปจอดทิ้งไว้บนทางเท้าที่มีคนสัญจรเท่านั้น" ผิด: กฎหมายห้ามกระทำทั้งบนถนนหรือสถานสาธารณะ มิได้จำกัดเฉพาะบนทางเท้า • "ไม่ขัดต่อกฎหมาย หากได้รับความยินยอมจากผู้อยู่อาศัยในบริเวณข้างเคียงก่อนนำไปวาง" ผิด: กฎหมายไม่ได้มีข้อยกเว้นให้วางซากยานยนต์ได้แม้จะได้รับความยินยอมจากผู้อยู่อาศัยข้างเคียง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 18: “มาตรา 18 ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนหรือสถานสาธารณะ”

พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 18: “มาตรา 18 ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้ง วาง หรือกองซากยานยนต์บนถนนหรือสถานสาธารณะ”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ผู้ที่เสพยาเสพติดหรือมีไว้ในครอบครองเพื่อเสพ หากสมัครใจเข้ารับการบำบัดรักษาก่อนที่เจ้าพนักงานจะตรวจพบ และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์จนได้รับหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการบำบัดรักษาเป็นที่น่าพอใจ จะได้รับผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ให้ศาลสั่งรอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษไว้มีกำหนดเวลา
• ข. ให้ได้รับการลดโทษกึ่งหนึ่งของระวางโทษที่กฎหมายกำหนด
• ค. ให้ผู้นั้นไม่มีความผิดในฐานความผิดดังกล่าว ✓
• ง. ให้พนักงานสอบสวนสั่งยุติคดีด้วยการเปรียบเทียบปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ผู้นั้นไม่มีความผิดในฐานความผิดดังกล่าว" ตามมาตรา 113 แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติด ผู้ที่เสพยาเสพติดหรือมีไว้ในครอบครองเพื่อเสพ หากสมัครใจเข้ารับการบำบัดรักษาก่อนเจ้าพนักงานตรวจพบ และปฏิบัติตามหลักเกณฑ์จนได้รับการรับรองเป็นหนังสือว่าเป็นผู้ผ่านการบำบัดรักษาเป็นที่น่าพอใจ กฎหมายบัญญัติให้ผู้นั้นไม่มีความผิดในมาตราดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ศาลสั่งรอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษไว้มีกำหนดเวลา" ผิด: กฎหมายไม่ได้ให้ศาลรอการลงโทษหรือรอการกำหนดโทษ แต่บัญญัติให้ผู้นั้นไม่มีความผิดเลย • "ให้ได้รับการลดโทษกึ่งหนึ่งของระวางโทษที่กฎหมายกำหนด" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ลดโทษลงกึ่งหนึ่ง แต่บัญญัติให้ไม่มีความผิดในฐานความผิดดังกล่าว • "ให้พนักงานสอบสวนสั่งยุติคดีด้วยการเปรียบเทียบปรับ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้เปรียบเทียบปรับ แต่บัญญัติให้ไม่มีความผิดในฐานความผิดดังกล่าว อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 113: “และได้สมัครใจขอเข้ารับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลยาเสพติดก่อนที่เจ้าพนักงาน ป.ป.ส. หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะตรวจพบ” ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 113: “จนได้รับการรับรองเป็นหนังสือว่าเป็นผู้ผ่านการบำบัดรักษาเป็นที่น่าพอใจจากหัวหน้าสถานพยาบาลยาเสพติดหรือสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด ให้ผู้นั้นไม่มีความผิดในมาตราดังกล่าว”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 112: “และได้สมัครใจขอเข้ารับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลยาเสพติดก่อนที่เจ้าพนักงาน ป.ป.ส. หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะตรวจพบ”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันหยุด นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างตามอัตราใด

• ก. ไม่น้อยกว่า 2 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน
• ข. ไม่น้อยกว่า 4 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน
• ค. ไม่น้อยกว่า 1 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน
• ง. ไม่น้อยกว่า 3 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่น้อยกว่า 3 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน" ตามมาตรา 63 กำหนดว่า ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันหยุด ให้นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างในอัตราไม่น้อยกว่า 3 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่น้อยกว่า 2 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอัตราไม่น้อยกว่า 2 เท่าสำหรับการทำงานล่วงเวลาในวันหยุด แต่เป็นอัตราค่าทำงานในวันหยุดของลูกจ้างที่ไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุด • "ไม่น้อยกว่า 4 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน" ผิด: กฎหมายคุ้มครองแรงงานไม่ได้กำหนดอัตราค่าล่วงเวลาในวันหยุดไว้ที่อัตราไม่น้อยกว่า 4 เท่า • "ไม่น้อยกว่า 1 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงาน" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอัตราไม่น้อยกว่า 1 เท่าสำหรับการทำงานล่วงเวลาในวันหยุด แต่เป็นอัตราค่าทำงานในวันหยุดของลูกจ้างที่มีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุด อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 63: “มาตรา 63 ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันหยุด ให้นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างในอัตราไม่น้อยกว่าสามเท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 63: “มาตรา 63 ในกรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันหยุด ให้นายจ้างจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างในอัตราไม่น้อยกว่าสามเท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำ”

ตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง นายทองอาศัยอยู่บนเรือนแพในแม่น้ำ ซึ่งในท้องที่นั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นยังไม่ได้จัดส้วมสาธารณะหรือภาชนะสำหรับทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยไว้ให้ หากนายทองเทหรือทิ้งสิ่งปฏิกูลลงในแม่น้ำ การกระทำของนายทองมีผลตามกฎหมายอย่างไร

• ก. ได้รับยกเว้นโดยกฎหมายไม่นำข้อห้ามมาใช้บังคับแก่กรณีนี้ ✓
• ข. ได้รับยกเว้นเฉพาะกรณีที่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายอำเภอ
• ค. เป็นความผิดทันทีเนื่องจากกฎหมายห้ามทิ้งลงในทางน้ำโดยเด็ดขาด
• ง. เป็นความผิดเพราะการยกเว้นใช้บังคับเฉพาะเรือสัญจรทั่วไปเท่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ได้รับยกเว้นโดยกฎหมายไม่นำข้อห้ามมาใช้บังคับแก่กรณีนี้" ตามมาตรา 33 วรรคหนึ่ง ห้ามเทหรือทิ้งสิ่งปฏิกูล มูลฝอย น้ำโสโครกลงบนถนนหรือในทางน้ำ แต่วรรคสองมีข้อยกเว้นมิให้ใช้บังคับแก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองเรือหรือเรือนแพ ซึ่งจอดหรืออยู่ในท้องที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังไม่ได้จัดส้วมสาธารณะหรือภาชนะสำหรับทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยไว้ให้ ดังนั้นนายทองจึงได้รับยกเว้นตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ได้รับยกเว้นเฉพาะกรณีที่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายอำเภอ" ผิด: กฎหมายยกเว้นให้ตามสภาพข้อเท็จจริงของพื้นที่ ไม่ได้กำหนดให้ต้องขออนุญาตเป็นหนังสือจากนายอำเภอ • "เป็นความผิดทันทีเนื่องจากกฎหมายห้ามทิ้งลงในทางน้ำโดยเด็ดขาด" ผิด: กฎหมายมีข้อยกเว้นในวรรคสองสำหรับเรือหรือเรือนแพในท้องที่ที่ยังไม่มีการจัดส้วมสาธารณะหรือภาชนะทิ้งให้ จึงมิได้ห้ามเด็ดขาด • "เป็นความผิดเพราะการยกเว้นใช้บังคับเฉพาะเรือสัญจรทั่วไปเท่านั้น" ผิด: กฎหมายระบุข้อยกเว้นครอบคลุมถึงอาคารประเภทเรือนแพด้วย ไม่ได้จำกัดเฉพาะเรือสัญจร อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 33: “ห้ามมิให้ผู้ใดเท หรือทิ้งสิ่งปฏิกูล มูลฝอย น้ำโสโครกหรือสิ่งอื่นใดลงบนถนนหรือในทางน้ำ” พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 33: “ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่เจ้าของ หรือผู้ครอบครองเรือหรืออาคารประเภทเรือนแพ ซึ่งจอดหรืออยู่ในท้องที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังไม่ได้จัดส้วมสาธารณะ หรือภาชนะสำหรับทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย”

พ.ร.บ.รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 มาตรา 33: “ห้ามมิให้ผู้ใดเท หรือทิ้งสิ่งปฏิกูล มูลฝอย น้ำโสโครกหรือสิ่งอื่นใดลงบนถนนหรือในทางน้ำ”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ข้อใดเป็นหน้าที่และอำนาจของสถานพยาบาลยาเสพติดหรือสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด

• ก. ดำเนินการตรวจหาสารเสพติดในร่างกาย และคัดกรองความเสี่ยงทางสุขภาพ
• ข. ดำเนินการบำบัดรักษาหรือฟื้นฟูสมรรถภาพ และลดอันตรายจากยาเสพติด ✓
• ค. ติดตามให้คำปรึกษาและสงเคราะห์ช่วยเหลือให้มีที่อยู่อาศัยชั่วคราว
• ง. พิจารณาส่งต่อผู้เข้ารับการบำบัดรักษาไปยังสถานพยาบาลยาเสพติด

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ดำเนินการบำบัดรักษาหรือฟื้นฟูสมรรถภาพ และลดอันตรายจากยาเสพติด" ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 117 กำหนดให้สถานพยาบาลยาเสพติดหรือสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด มีหน้าที่และอำนาจดำเนินการบำบัดรักษาหรือการฟื้นฟูสมรรถภาพ ประเมินผล ติดตามดูแลอย่างต่อเนื่อง และดำเนินการลดอันตรายจากยาเสพติด ส่วนการตรวจหาสารเสพติดและคัดกรองเป็นหน้าที่ของศูนย์คัดกรองตามมาตรา 116 และการสงเคราะห์ช่วยเหลือที่อยู่อาศัยชั่วคราวเป็นหน้าที่ของศูนย์ฟื้นฟูสภาพทางสังคมตามมาตรา 118 ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ดำเนินการตรวจหาสารเสพติดในร่างกาย และคัดกรองความเสี่ยงทางสุขภาพ" ผิด: เป็นหน้าที่และอำนาจของศูนย์คัดกรอง • "ติดตามให้คำปรึกษาและสงเคราะห์ช่วยเหลือให้มีที่อยู่อาศัยชั่วคราว" ผิด: เป็นหน้าที่และอำนาจของศูนย์ฟื้นฟูสภาพทางสังคม • "พิจารณาส่งต่อผู้เข้ารับการบำบัดรักษาไปยังสถานพยาบาลยาเสพติด" ผิด: เป็นหน้าที่และอำนาจของศูนย์คัดกรองในการส่งต่อผู้เข้ารับการบำบัดรักษา อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 117: “ให้สถานพยาบาลยาเสพติดหรือสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดมีหน้าที่และอำนาจดำเนินการบำบัดรักษาหรือการฟื้นฟูสมรรถภาพ ประเมินผล ติดตามดูแลอย่างต่อเนื่อง” ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 116: “ให้ศูนย์คัดกรองมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้ (1) ตรวจหาสารเสพติดในร่างกาย” ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 118: “ให้ศูนย์ฟื้นฟูสภาพทางสังคมติดตาม ดูแล ให้คำปรึกษา แนะนำ ให้ความช่วยเหลือ และสงเคราะห์แก่ผู้เข้ารับการบำบัดรักษา”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 117: “ให้สถานพยาบาลยาเสพติดหรือสถานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดมีหน้าที่และอำนาจดำเนินการบำบัดรักษาหรือการฟื้นฟูสมรรถภาพ ประเมินผล ติดตามดูแลอย่างต่อเนื่อง”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ข้อใดกล่าวถึงกำหนดเวลาการจ่ายค่าจ้างและเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายได้ถูกต้อง

• ก. กรณีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ต้องจ่ายเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับภายในระยะเวลา 7 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง
• ข. กรณีค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างสัปดาห์ละไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง
• ค. กรณีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ต้องจ่ายเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับภายใน 3 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง ✓
• ง. กรณีการคำนวณค่าจ้างเป็นรายเดือน ต้องกำหนดจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่า 2 ครั้งเสมอ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กรณีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ต้องจ่ายเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับภายใน 3 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง" ตามมาตรา 70 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กำหนดว่าในกรณีที่นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายตามที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับให้แก่ลูกจ้างภายใน 3 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง ส่วนการจ่ายค่าจ้างรายเดือน ค่าล่วงเวลา และค่าทำงานในวันหยุดในสถานการณ์ปกตินั้น กฎหมายกำหนดให้จ่ายเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กรณีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ต้องจ่ายเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับภายในระยะเวลา 7 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง" ผิด: กฎหมายกำหนดให้จ่ายเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับภายใน 3 วันนับแต่วันที่เลิกจ้าง ไม่ใช่ 7 วัน • "กรณีค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุด ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างสัปดาห์ละไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง" ผิด: กฎหมายกำหนดให้จ่ายเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง ไม่ใช่สัปดาห์ละไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง • "กรณีการคำนวณค่าจ้างเป็นรายเดือน ต้องกำหนดจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่า 2 ครั้งเสมอ" ผิด: กฎหมายกำหนดให้จ่ายเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่า 1 ครั้ง เว้นแต่ตกลงกันเป็นอย่างอื่นที่เป็นประโยชน์แก่ลูกจ้าง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 70: “(1) ในกรณีที่มีการคำนวณค่าจ้างเป็นรายเดือน รายวัน รายชั่วโมง หรือเป็นระยะเวลาอย่างอื่นที่ไม่เกินหนึ่งเดือน หรือตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย ให้จ่ายเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งครั้ง” พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 70: “ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายตามพระราชบัญญัตินี้ ตามที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับ ให้แก่ลูกจ้างภายในสามวันนับแต่วันที่เลิกจ้าง”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 70: “(1) ในกรณีที่มีการคำนวณค่าจ้างเป็นรายเดือน รายวัน รายชั่วโมง หรือเป็นระยะเวลาอย่างอื่นที่ไม่เกินหนึ่งเดือน หรือตามผลงานโดยคำนวณเป็นหน่วย ให้จ่ายเดือนหนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งครั้ง”

นายสมชายและกลุ่มเพื่อนประสงค์จะจัดให้มีการเรี่ยไรเงินจากประชาชนทั่วไป โดยอ้างว่าจะนำเงินไปสร้างสะพานคนข้ามเพื่อสาธารณประโยชน์ของชุมชน ตามพระราชบัญญัติควบคุมการเรี่ยไร พุทธศักราช 2487 การเรี่ยไรดังกล่าวจะจัดให้มีได้ตามเงื่อนไขใด

• ก. ได้รับการยกเว้นไม่ต้องขออนุญาตเช่นเดียวกับกรณีที่กระทรวงหรือกรมเป็นผู้จัด
• ข. ต้องได้รับความเห็นชอบเป็นลายลักษณ์อักษรจากประชาชนในชุมชนทุกคนก่อนจัด
• ค. สามารถจัดให้มีได้ทันทีโดยไม่ต้องขออนุญาต เพราะเป็นไปเพื่อสาธารณประโยชน์
• ง. ต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรก่อน จึงจะจัดให้มีได้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรก่อน จึงจะจัดให้มีได้" ตามมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการเรี่ยไร พุทธศักราช 2487 บัญญัติว่า การเรี่ยไรซึ่งอ้างว่าเพื่อประโยชน์แก่ราชการ เทศบาล หรือสาธารณประโยชน์ จะจัดให้มีได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรแล้ว โดยข้อยกเว้นที่ไม่ต้องขออนุญาตนั้นกฎหมายให้ใช้เฉพาะกรณีที่กระทรวง ทบวง หรือกรมเป็นผู้จัดให้มีเท่านั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ได้รับการยกเว้นไม่ต้องขออนุญาตเช่นเดียวกับกรณีที่กระทรวงหรือกรมเป็นผู้จัด" ผิด: ข้อยกเว้นไม่ต้องขออนุญาตใช้บังคับเฉพาะการเรี่ยไรที่กระทรวง ทบวง หรือกรมเป็นผู้จัดให้มี ประชาชนทั่วไปไม่ได้รับยกเว้น • "ต้องได้รับความเห็นชอบเป็นลายลักษณ์อักษรจากประชาชนในชุมชนทุกคนก่อนจัด" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดเรื่องการล่ารายชื่อหรือความเห็นชอบของประชาชนในชุมชน แต่ต้องขออนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไร • "สามารถจัดให้มีได้ทันทีโดยไม่ต้องขออนุญาต เพราะเป็นไปเพื่อสาธารณประโยชน์" ผิด: กฎหมายกำหนดว่าแม้จะอ้างว่าทำเพื่อสาธารณประโยชน์ ก็ต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรก่อน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 6: “การเรี่ยไรซึ่งอ้างว่าเพื่อประโยชน์แก่ราชการ เทศบาลหรือสาธารณประโยชน์จะจัดให้มีได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรแล้ว” พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 6: “ความในวรรคก่อนมิให้ใช้บังคับแก่การเรี่ยไรซึ่งกระทรวง ทบวงหรือกรมเป็นผู้จัดให้มี”

พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 6: “การเรี่ยไรซึ่งอ้างว่าเพื่อประโยชน์แก่ราชการ เทศบาลหรือสาธารณประโยชน์จะจัดให้มีได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรแล้ว”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ผู้ใดมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 โดยฝ่าฝืนกฎหมาย ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 15 ปี และปรับไม่เกิน 1,500,000 บาท ✓
• ข. จำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 1,000,000 บาท
• ค. จำคุกไม่เกิน 20 ปี และปรับไม่เกิน 2,000,000 บาท
• ง. จำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 500,000 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 15 ปี และปรับไม่เกิน 1,500,000 บาท" ตามมาตรา 145 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติด ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 15 ปี และปรับไม่เกิน 1,500,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 1,000,000 บาท" ผิด: อัตราโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี และปรับไม่เกิน 1,000,000 บาท เป็นอัตราโทษของยาเสพติดให้โทษในประเภท 2 หรือประเภท 4 • "จำคุกไม่เกิน 20 ปี และปรับไม่เกิน 2,000,000 บาท" ผิด: อัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 2 ปีถึง 20 ปี และปรับตั้งแต่ 200,000 บาทถึง 2,000,000 บาท เป็นโทษกรณีมีพฤติการณ์ฉกรรจ์ตามวรรคสอง • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี และปรับไม่เกิน 500,000 บาท" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอัตราโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปีสำหรับความผิดฐานนี้ แต่กำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 15 ปี และปรับไม่เกิน 1,500,000 บาท อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 145: “มาตรา 145 ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 90 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 145: “มาตรา 145 ผู้ใดผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 90 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งล้านห้าแสนบาท”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน ข้อใดกล่าวถึงหลักเกณฑ์ที่นายจ้างต้องจัดทำและประกาศใช้ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานได้ถูกต้อง

• ก. ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 30 วัน
• ข. ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 15 วัน ✓
• ค. ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 20 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 15 วัน
• ง. ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 20 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 30 วัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 15 วัน" ตามมาตรา 108 กำหนดให้นายจ้างซึ่งมีลูกจ้างรวมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป จัดให้มีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นภาษาไทย และต้องประกาศใช้ข้อบังคับดังกล่าวภายใน 15 วันนับแต่วันที่มีลูกจ้างครบตามเกณฑ์ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 30 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ประกาศใช้ภายใน 15 วัน ไม่ใช่ 30 วัน • "ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 20 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 15 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์ลูกจ้างรวมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป ไม่ใช่ 20 คน • "ต้องจัดทำเป็นภาษาไทยเมื่อมีลูกจ้างตั้งแต่ 20 คนขึ้นไป และประกาศใช้ภายใน 30 วัน" ผิด: กฎหมายกำหนดเกณฑ์ลูกจ้างตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และให้ประกาศใช้ภายใน 15 วัน ไม่ใช่ 20 คน หรือ 30 วัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 108: “ให้นายจ้างซึ่งมีลูกจ้างรวมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไป จัดให้มีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นภาษาไทย” พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 108: “ให้นายจ้างประกาศใช้ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่นายจ้างมีลูกจ้างรวมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไป”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 108: “ให้นายจ้างซึ่งมีลูกจ้างรวมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไป จัดให้มีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นภาษาไทย”

นายก้องได้รับอนุญาตให้ทำการเรี่ยไรเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย ขณะที่กำลังเดินเรี่ยไรอยู่ในชุมชน นายมาโนชซึ่งประสงค์จะร่วมบริจาคเงินได้ขอตรวจดูใบอนุญาตเรี่ยไร ตามพระราชบัญญัติควบคุมการเรี่ยไร นายก้องต้องปฏิบัติตนอย่างไร

• ก. ปฏิเสธได้เพราะผู้มีสิทธิตรวจดูต้องเป็นเจ้าหน้าที่เท่านั้น
• ข. ให้ตรวจดูได้เฉพาะเมื่อบุคคลนั้นได้ส่งมอบเงินบริจาคแล้ว
• ค. ต้องมีใบอนุญาตติดตัวและต้องให้ตรวจดูเมื่อถูกเรียกร้อง ✓
• ง. ไม่ต้องพกติดตัว เพียงแค่จดเลขที่ใบอนุญาตมาแสดงก็พอ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องมีใบอนุญาตติดตัวและต้องให้ตรวจดูเมื่อถูกเรียกร้อง" ตามมาตรา 12 ผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการเรี่ยไรต้องมีใบอนุญาตติดตัวอยู่ในขณะทำการเรี่ยไรเสมอ และกฎหมายกำหนดหน้าที่ให้ต้องแสดงให้เจ้าหน้าที่หรือบุคคลผู้ประสงค์จะเข้าส่วนในการเรี่ยไรตรวจดูเมื่อบุคคลดังกล่าวเรียกร้อง นายก้องจึงต้องมีใบอนุญาตติดตัวและให้นายมาโนชตรวจดู ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปฏิเสธได้เพราะผู้มีสิทธิตรวจดูต้องเป็นเจ้าหน้าที่เท่านั้น" ผิด: กฎหมายกำหนดให้บุคคลผู้ประสงค์จะเข้าส่วนในการเรี่ยไรมีสิทธิตรวจดูได้ด้วย ไม่ได้จำกัดเฉพาะเจ้าหน้าที่ • "ให้ตรวจดูได้เฉพาะเมื่อบุคคลนั้นได้ส่งมอบเงินบริจาคแล้ว" ผิด: กฎหมายให้สิทธิแก่บุคคลผู้ประสงค์จะเข้าส่วนในการเรี่ยไรตรวจดูได้ทันทีเมื่อเรียกร้อง ไม่จำต้องรอบริจาคเงินก่อน • "ไม่ต้องพกติดตัว เพียงแค่จดเลขที่ใบอนุญาตมาแสดงก็พอ" ผิด: กฎหมายกำหนดชัดเจนว่าต้องมีใบอนุญาตติดตัวอยู่ในขณะทำการเรี่ยไร ไม่ใช่เพียงแค่จดเลขที่มาแสดง อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 12: “บุคคลผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการเรี่ยไรต้องมีใบอนุญาตติดตัวอยู่ในขณะทำการเรี่ยไร และต้องให้เจ้าหน้าที่หรือบุคคลผู้ประสงค์จะเข้าส่วนในการเรี่ยไรตรวจดู เมื่อเจ้าหน้าที่หรือบุคคลนั้นเรียกร้อง”

พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 12: “บุคคลผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการเรี่ยไรต้องมีใบอนุญาตติดตัวอยู่ในขณะทำการเรี่ยไร และต้องให้เจ้าหน้าที่หรือบุคคลผู้ประสงค์จะเข้าส่วนในการเรี่ยไรตรวจดู เมื่อเจ้าหน้าที่หรือบุคคลนั้นเรียกร้อง”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ในการพิจารณาและพิพากษาคดีความผิดเกี่ยวกับการเสพยาเสพติด ศาลมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีโดยคำนึงถึงสิ่งใดเป็นสำคัญยิ่งกว่าการลงโทษ

• ก. การลงโทษกักขังเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรม
• ข. การเพิ่มโทษปรับให้สูงขึ้นเพื่อป้องปรามผู้อื่น
• ค. การคุมขังแยกเดี่ยวเพื่อตัดโอกาสการเสพซ้ำ
• ง. การสงเคราะห์ให้เลิกเสพยาเสพติดโดยการบำบัดรักษา ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การสงเคราะห์ให้เลิกเสพยาเสพติดโดยการบำบัดรักษา" ตามมาตรา 165 แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติด กฎหมายกำหนดให้ศาลมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีโดยคำนึงถึงการสงเคราะห์ให้จำเลยเลิกเสพยาเสพติดโดยการบำบัดรักษายิ่งกว่าการลงโทษ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้เสพได้รับการรักษาและฟื้นฟูตนเองกลับคืนสู่สังคม ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การลงโทษกักขังเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรม" ผิด: กฎหมายมิได้มุ่งเน้นการลงโทษกักขัง แต่ให้คำนึงถึงการสงเคราะห์ให้บำบัดรักษายิ่งกว่าการลงโทษ • "การเพิ่มโทษปรับให้สูงขึ้นเพื่อป้องปรามผู้อื่น" ผิด: กฎหมายมิได้มุ่งเน้นการเพิ่มโทษปรับ แต่ให้ความสำคัญกับการสงเคราะห์เพื่อบำบัดรักษา • "การคุมขังแยกเดี่ยวเพื่อตัดโอกาสการเสพซ้ำ" ผิด: กฎหมายมิได้ให้คำนึงถึงการคุมขังแยกเดี่ยว แต่เน้นการสงเคราะห์ให้เลิกเสพยาเสพติดด้วยการบำบัดรักษา อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 165: “ให้ศาลมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีโดยคำนึงถึงการสงเคราะห์ให้จำเลยเลิกเสพยาเสพติดโดยการบำบัดรักษายิ่งกว่าการลงโทษ”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 165: “ให้ศาลมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีโดยคำนึงถึงการสงเคราะห์ให้จำเลยเลิกเสพยาเสพติดโดยการบำบัดรักษายิ่งกว่าการลงโทษ”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กรณีใดต่อไปนี้ที่นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้าง

• ก. ลูกจ้างละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร ✓
• ข. ลูกจ้างต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดลหุโทษที่ไม่ทำให้นายจ้างเสียหาย
• ค. ลูกจ้างฝ่าฝืนระเบียบการทำงานที่ไม่ร้ายแรงและนายจ้างได้ตักเตือนด้วยวาจาไว้แล้ว
• ง. ลูกจ้างกระทำโดยประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ลูกจ้างละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร" ตามมาตรา 119 นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างลูกจ้างที่ละทิ้งหน้าที่ติดต่อกัน 3 วันทำงานโดยไม่มีเหตุอันสมควร ส่วนกรณีประมาทเลินเล่อต้องเสียหายอย่างร้ายแรง การฝ่าฝืนระเบียบต้องตักเตือนเป็นหนังสือ และความผิดลหุโทษต้องทำให้นายจ้างเสียหายด้วย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ลูกจ้างต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดลหุโทษที่ไม่ทำให้นายจ้างเสียหาย" ผิด: กฎหมายกำหนดว่าหากเป็นโทษจำคุกในความผิดลหุโทษหรือประมาท ต้องเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายด้วย จึงจะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย • "ลูกจ้างฝ่าฝืนระเบียบการทำงานที่ไม่ร้ายแรงและนายจ้างได้ตักเตือนด้วยวาจาไว้แล้ว" ผิด: กฎหมายกำหนดว่ากรณีฝ่าฝืนข้อบังคับที่ไม่ร้ายแรง นายจ้างต้องได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว การเตือนด้วยวาจาจึงยังต้องจ่ายค่าชดเชย • "ลูกจ้างกระทำโดยประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย" ผิด: กฎหมายกำหนดว่ากรณีประมาทเลินเล่อต้องเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง จึงจะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119: “มาตรา 119 นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างในกรณีหนึ่งกรณีใด ดังต่อไปนี้” พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119: “(5) ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตามโดยไม่มีเหตุอันสมควร” พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119: “(3) ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง”

พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119: “มาตรา 119 นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างในกรณีหนึ่งกรณีใด ดังต่อไปนี้”

นายสมชายได้รับอนุญาตให้ทำการเรี่ยไร แต่ได้กระทำผิดเงื่อนไขในการอนุญาตซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่กำหนดไว้ ตามพระราชบัญญัติควบคุมการเรี่ยไร นายสมชายจะต้องรับผิดตามข้อใด

• ก. มีความผิดทางอาญา ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 6 เดือน
• ข. มีความผิดทางพินัย ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 100 บาท ✓
• ค. มีความผิดทางอาญา ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 200 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 เดือน
• ง. มีความผิดทางพินัย ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 500 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีความผิดทางพินัย ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 100 บาท" ตามมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการเรี่ยไร พุทธศักราช 2487 ผู้ใดทำผิดเงื่อนไขในการอนุญาตซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่กำหนดไว้ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 100 บาท ดังนั้น นายสมชายจึงต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 100 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีความผิดทางอาญา ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 500 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 6 เดือน" ผิด: โทษปรับไม่เกิน 500 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 6 เดือน เป็นโทษของความผิดฐานฝ่าฝืนข้อห้ามตามมาตรา 19 ไม่ใช่การทำผิดเงื่อนไขในการอนุญาต • "มีความผิดทางอาญา ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน 200 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 เดือน" ผิด: โทษปรับไม่เกิน 200 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 เดือน เป็นโทษของความผิดกรณีอื่น เช่น การเรี่ยไรโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 17 • "มีความผิดทางพินัย ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน 500 บาท" ผิด: กฎหมายกำหนดค่าปรับเป็นพินัยไว้ไม่เกิน 100 บาท ไม่ใช่ 500 บาท อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 18: “มาตรา 18 ผู้ใดทำผิดเงื่อนไขในการอนุญาต ซึ่งคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรกำหนดตามมาตรา 9 หรือพนักงานเจ้าหน้าที่กำหนดตามมาตรา 10 หรือฝ่าฝืนมาตรา 12 มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินหนึ่งร้อยบาท”

พ.ร.บ.ควบคุมการเรี่ยไร พ.ศ. 2487 มาตรา 18: “มาตรา 18 ผู้ใดทำผิดเงื่อนไขในการอนุญาต ซึ่งคณะกรรมการควบคุมการเรี่ยไรกำหนดตามมาตรา 9 หรือพนักงานเจ้าหน้าที่กำหนดตามมาตรา 10 หรือฝ่าฝืนมาตรา 12 มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินหนึ่งร้อยบาท”

ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด ผู้ที่โฆษณาเกี่ยวกับการบำบัดรักษายาเสพติดโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องระวางโทษตามข้อใด

• ก. จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ข. จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 300,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• ค. จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• ง. จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 500,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 182 ผู้ที่โฆษณาเกี่ยวกับการบำบัดรักษายาเสพติดโดยไม่ได้รับอนุญาต มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท สำหรับความผิดฐานนี้ • "จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 300,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 300,000 บาท เป็นโทษสำหรับการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดเป็นปกติธุระนอกสถานพยาบาลหรือสถานฟื้นฟูฯ ตามมาตรา 181 • "จำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 500,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดอัตราโทษสูงถึงจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 500,000 บาท สำหรับความผิดฐานนี้ อ้างอิงตัวบท ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 182: “โดยไม่ได้รับอนุญาต หรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขในการโฆษณาที่กำหนดในกฎกระทรวง อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 122 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายยาเสพติด มาตรา 182: “โดยไม่ได้รับอนุญาต หรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขในการโฆษณาที่กำหนดในกฎกระทรวง อันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 122 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ข้อใดระบุลักษณะหรือรูปแบบของรัฐไทยได้ถูกต้อง

• ก. เป็นสหภาพรัฐที่แบ่งอำนาจการปกครองเป็นเอกเทศ
• ข. เป็นสหพันธรัฐที่แบ่งการปกครองออกเป็นมลรัฐ
• ค. เป็นราชอาณาจักรที่แบ่งแยกดินแดนได้ตามกฎหมาย
• ง. เป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้" ตามมาตรา 1 บัญญัติไว้ชัดเจนว่า ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้ ดังนั้น ประเทศไทยจึงมีรูปแบบเป็นรัฐเดี่ยวและไม่สามารถแบ่งแยกดินแดนออกจากกันได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เป็นสหภาพรัฐที่แบ่งอำนาจการปกครองเป็นเอกเทศ" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดให้เป็นสหภาพรัฐ แต่เป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว • "เป็นสหพันธรัฐที่แบ่งการปกครองออกเป็นมลรัฐ" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดให้เป็นสหพันธรัฐ แต่กำหนดให้เป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว • "เป็นราชอาณาจักรที่แบ่งแยกดินแดนได้ตามกฎหมาย" ผิด: รัฐธรรมนูญบัญญัติชัดเจนว่าจะแบ่งแยกมิได้ ไม่สามารถแบ่งแยกได้ไม่ว่ากรณีใด อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 1: “มาตรา 1 ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 1: “มาตรา 1 ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การตรากฎหมายจำกัดเสรีภาพในการเดินทางและการเลือกถิ่นที่อยู่ของบุคคล สามารถกระทำได้เพื่อวัตถุประสงค์ใด

• ก. เพื่อการผังเมือง หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์ ✓
• ข. เพื่อการอันเป็นสาธารณูปโภค หรือการได้มาซึ่งทรัพยากรธรรมชาติ
• ค. เพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยว หรือเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจของชาติ
• ง. เพื่อการจัดเก็บภาษีอากร หรือเพื่อรักษาเสถียรภาพทางการเงิน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เพื่อการผังเมือง หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์" ตามมาตรา 38 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บุคคลมีเสรีภาพในการเดินทางและเลือกถิ่นที่อยู่ ซึ่งจะจำกัดได้เฉพาะกรณีอาศัยอำนาจตามกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน การผังเมือง เพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์เท่านั้น การผังเมืองและสวัสดิภาพของผู้เยาว์จึงเป็นเหตุผลที่กฎหมายสามารถจำกัดเสรีภาพนี้ได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เพื่อการอันเป็นสาธารณูปโภค หรือการได้มาซึ่งทรัพยากรธรรมชาติ" ผิด: เป็นวัตถุประสงค์สำหรับการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ข้อยกเว้นในการจำกัดเสรีภาพการเดินทางและเลือกถิ่นที่อยู่ • "เพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยว หรือเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจของชาติ" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดให้การส่งเสริมการท่องเที่ยวหรือการพัฒนาเศรษฐกิจเป็นเหตุผลในการจำกัดเสรีภาพนี้ • "เพื่อการจัดเก็บภาษีอากร หรือเพื่อรักษาเสถียรภาพทางการเงิน" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดให้การจัดเก็บภาษีอากรหรือรักษาเสถียรภาพทางการเงินเป็นเหตุผลในการจำกัดเสรีภาพนี้ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 38: “เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน หรือการผังเมือง หรือเพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 38: “เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน หรือการผังเมือง หรือเพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์”

นายสมชายเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาแล้วเป็นเวลา 5 ปี และได้พ้นจากตำแหน่งไป ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้กลับมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย นายสมชายจะสามารถดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในครั้งนี้ได้อีกไม่เกินกี่ปี

• ก. ไม่เกิน 4 ปี
• ข. ไม่เกิน 3 ปี ✓
• ค. ไม่เกิน 8 ปี
• ง. ไม่เกิน 5 ปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่เกิน 3 ปี" ตามมาตรา 158 วรรคสี่ บัญญัติว่านายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกิน 8 ปีมิได้ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ ดังนั้น เมื่อเคยดำรงตำแหน่งมาแล้ว 5 ปี จึงสามารถดำรงตำแหน่งในครั้งใหม่นี้รวมแล้วได้อีกไม่เกิน 3 ปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่เกิน 4 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลารวมกันต้องไม่เกิน 8 ปี เมื่อเคยเป็นมาแล้ว 5 ปี จึงเหลือเวลาได้อีกไม่เกิน 3 ปี ไม่ใช่ 4 ปี • "ไม่เกิน 8 ปี" ผิด: กฎหมายกำหนดให้นับระยะเวลารวมกันทั้งหมดไม่ว่าจะติดต่อกันหรือไม่ จึงไม่สามารถดำรงตำแหน่งใหม่ได้เต็ม 8 ปี • "ไม่เกิน 5 ปี" ผิด: กฎหมายไม่ให้เริ่มนับเวลาใหม่เป็น 5 ปี เพราะต้องนับรวมระยะเวลาเดิมที่เคยดำรงตำแหน่งด้วย อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 158: “นายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกินแปดปีมิได้ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ แต่มิให้นับรวมระยะเวลาในระหว่างที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปหลังพ้นจากตำแหน่ง”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 158: “นายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกินแปดปีมิได้ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ แต่มิให้นับรวมระยะเวลาในระหว่างที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปหลังพ้นจากตำแหน่ง”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยข้อมูลที่บุคคลติดต่อสื่อสารถึงกัน จะกระทำได้ในกรณีใด

• ก. มีคำสั่งเป็นหนังสือของพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่
• ข. มีเหตุจำเป็นเร่งด่วนเพื่อประโยชน์แห่งการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา
• ค. มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ✓
• ง. ได้รับความยินยอมจากคู่สนทนาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นลายลักษณ์อักษร

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ" ตามมาตรา 36 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการติดต่อสื่อสารถึงกัน การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยข้อมูลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ เจ้าหน้าที่จึงไม่สามารถกระทำได้เองโดยพลการ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีคำสั่งเป็นหนังสือของพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้ให้อำนาจพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่สั่งการได้เองโดยไม่มีหมายศาลหรือกฎหมายเฉพาะบัญญัติ • "มีเหตุจำเป็นเร่งด่วนเพื่อประโยชน์แห่งการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา" ผิด: การอ้างเหตุจำเป็นเร่งด่วนทั่วไปไม่สามารถทำได้ เว้นแต่จะมีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีกฎหมายบัญญัติให้อำนาจไว้โดยเฉพาะ • "ได้รับความยินยอมจากคู่สนทนาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นลายลักษณ์อักษร" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดข้อยกเว้นเรื่องความยินยอมของคู่สนทนาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไว้ แต่ต้องเป็นไปตามคำสั่งศาลหรือกฎหมายบัญญัติ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 36: “การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกัน รวมทั้งการกระทำด้วยประการใด ๆ เพื่อให้ล่วงรู้หรือได้มาซึ่งข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกันจะกระทำมิได้” รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 36: “เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 36: “การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกัน รวมทั้งการกระทำด้วยประการใด ๆ เพื่อให้ล่วงรู้หรือได้มาซึ่งข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกันจะกระทำมิได้”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญสั่งให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหยุดปฏิบัติหน้าที่ระหว่างพิจารณา และต่อมามีคำวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพสิ้นสุดลง กฎหมายกำหนดผลของการพ้นจากตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่ที่ผ่านมาไว้อย่างไร

• ก. พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัย และไม่กระทบต่อกิจการที่ทำไปก่อนหน้านั้น
• ข. พ้นจากตำแหน่งย้อนหลังไปถึงวันเลือกตั้ง และให้การลงมติหรือกิจการทั้งหมดที่เคยทำมาตกเป็นโมฆะ
• ค. พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่ให้กิจการที่เคยกระทำมาระหว่างดำรงตำแหน่งตกเป็นโมฆะ
• ง. พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ และไม่กระทบต่อกิจการที่ได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ และไม่กระทบต่อกิจการที่ได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง" ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 82 วรรคสอง กำหนดว่าหากศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพสิ้นสุดลง ให้ผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่การพ้นจากตำแหน่งดังกล่าวจะไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้นั้นได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัย และไม่กระทบต่อกิจการที่ทำไปก่อนหน้านั้น" ผิด: กฎหมายกำหนดให้พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ ไม่ใช่นับแต่วันที่ศาลมีคำวินิจฉัย • "พ้นจากตำแหน่งย้อนหลังไปถึงวันเลือกตั้ง และให้การลงมติหรือกิจการทั้งหมดที่เคยทำมาตกเป็นโมฆะ" ผิด: กฎหมายไม่ได้ให้มีผลย้อนหลังไปถึงวันเลือกตั้ง และไม่ทำให้กิจการที่กระทำไปแล้วตกเป็นโมฆะ • "พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่ให้กิจการที่เคยกระทำมาระหว่างดำรงตำแหน่งตกเป็นโมฆะ" ผิด: กฎหมายระบุชัดเจนว่าไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้นั้นได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง จึงไม่ตกเป็นโมฆะ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 82: “ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกผู้ถูกร้องสิ้นสุดลง ให้ผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่ไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้นั้นได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 82: “ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกผู้ถูกร้องสิ้นสุดลง ให้ผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่ไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้นั้นได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง”

นายสมชายพักอาศัยอยู่ในบ้านของตนเอง วันหนึ่งเจ้าพนักงานตำรวจประสงค์จะเข้าไปตรวจค้นภายในบ้าน แต่นายสมชายไม่ยินยอมให้เข้า ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย เจ้าพนักงานจะเข้าไปตรวจค้นบ้านของนายสมชายได้ในกรณีใด

• ก. กระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ✓
• ข. กระทำได้ทันทีโดยไม่ต้องมีหมายศาล หากเป็นเจ้าพนักงานตำรวจที่อยู่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่
• ค. กระทำมิได้ในทุกกรณี เพราะรัฐธรรมนูญคุ้มครองเสรีภาพในเคหสถานไว้เด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
• ง. กระทำได้เฉพาะเมื่อได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้ใหญ่บ้านหรือผู้นำชุมชนในท้องที่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ" ตามมาตรา 33 รัฐธรรมนูญบัญญัติให้บุคคลมีเสรีภาพในเคหสถาน การเข้าไปโดยปราศจากความยินยอมหรือการค้นเคหสถานจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาล หรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ดังนั้น แม้นายสมชายจะไม่ยินยอม เจ้าพนักงานก็ยังสามารถเข้าค้นได้หากมีหมายศาลหรือมีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กระทำได้ทันทีโดยไม่ต้องมีหมายศาล หากเป็นเจ้าพนักงานตำรวจที่อยู่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่" ผิด: กฎหมายไม่อนุญาตให้เจ้าพนักงานเข้าค้นได้ทันทีเพียงเพราะอยู่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่ หากไม่มีความยินยอม ต้องมีหมายศาลหรือมีเหตุยกเว้นตามที่กฎหมายบัญญัติ • "กระทำมิได้ในทุกกรณี เพราะรัฐธรรมนูญคุ้มครองเสรีภาพในเคหสถานไว้เด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้คุ้มครองเด็ดขาดจนไม่มีข้อยกเว้น โดยยังเปิดช่องให้กระทำได้หากมีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ • "กระทำได้เฉพาะเมื่อได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้ใหญ่บ้านหรือผู้นำชุมชนในท้องที่" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดให้ใช้ความยินยอมของผู้นำชุมชนหรือผู้ใหญ่บ้านมาทดแทนหมายศาลหรือความยินยอมของผู้ครอบครอง อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 33: “การเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง หรือการค้นเคหสถานหรือที่รโหฐานจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 33: “การเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง หรือการค้นเคหสถานหรือที่รโหฐานจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ผู้ดำรงตำแหน่งใดเป็นรองประธานรัฐสภา

• ก. ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
• ข. ประธานวุฒิสภา ✓
• ค. รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง
• ง. รองประธานวุฒิสภาคนที่หนึ่ง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ประธานวุฒิสภา" ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 80 กำหนดไว้อย่างชัดเจนว่า ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภา และประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา ดังนั้น ผู้ที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานรัฐสภาจึงเป็นประธานวุฒิสภา ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา มิใช่ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร • "รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา มิใช่รองประธานสภาผู้แทนราษฎร • "รองประธานวุฒิสภาคนที่หนึ่ง" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา มิใช่รองประธานวุฒิสภา อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 80: “ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 80: “ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย โดยหลักการแล้วการเกณฑ์แรงงานจะกระทำมิได้ เว้นแต่กรณีใดที่กฎหมายให้อำนาจกระทำได้

• ก. กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อส่งเสริมผลผลิตทางการเกษตรของรัฐ
• ข. กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในชนบท
• ค. กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ ✓
• ง. กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของชาติ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ" ตามมาตรา 30 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การเกณฑ์แรงงานจะกระทำมิได้ เว้นแต่อาศัยอำนาจตามกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ หรือในขณะประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ประกาศใช้กฎอัยการศึก หรืออยู่ในภาวะสงครามหรือการรบ ส่วนเหตุผลทางเศรษฐกิจหรือการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานไม่ใช่ข้อยกเว้นที่รัฐธรรมนูญอนุญาตให้เกณฑ์แรงงานได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อส่งเสริมผลผลิตทางการเกษตรของรัฐ" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้อนุญาตให้เกณฑ์แรงงานเพื่อการส่งเสริมผลผลิตทางการเกษตร • "กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในชนบท" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดให้การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเป็นข้อยกเว้นที่จะเกณฑ์แรงงานได้ • "กรณีมีกฎหมายตราขึ้นเพื่อรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของชาติ" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้เปิดช่องให้เกณฑ์แรงงานเพื่อรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 30: “การเกณฑ์แรงงานจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ หรือในขณะที่มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหรือประกาศใช้กฎอัยการศึก หรือในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงครามหรือการรบ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 30: “การเกณฑ์แรงงานจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ หรือในขณะที่มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหรือประกาศใช้กฎอัยการศึก หรือในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงครามหรือการรบ”

นายสมชายทราบว่ามีกลุ่มบุคคลใช้สิทธิหรือเสรีภาพเพื่อล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข จึงได้ยื่นคำร้องต่ออัยการสูงสุด แต่ต่อมาอัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่รับดำเนินการตามที่ร้องขอ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย นายสมชายมีสิทธิดำเนินการอย่างไร

• ก. ยื่นคำฟ้องคดีต่อศาลปกครองสูงสุด
• ข. ยื่นเรื่องอุทธรณ์ต่อประธานรัฐสภา
• ค. ยื่นเรื่องร้องเรียนต่อคณะรัฐมนตรี
• ง. ยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญ" ตามมาตรา 49 วรรคสาม หากอัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่รับดำเนินการตามที่ร้องขอ หรือไม่ดำเนินการภายใน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับคำร้องขอ ผู้ร้องขอมีสิทธิที่จะยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญได้ นายสมชายจึงสามารถยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญได้ทันที ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ยื่นคำฟ้องคดีต่อศาลปกครองสูงสุด" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดให้ยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่การฟ้องร้องต่อศาลปกครองสูงสุด • "ยื่นเรื่องอุทธรณ์ต่อประธานรัฐสภา" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้ให้อำนาจประธานรัฐสภาในการรับคำร้องหรือพิจารณาเรื่องการล้มล้างการปกครองนี้ • "ยื่นเรื่องร้องเรียนต่อคณะรัฐมนตรี" ผิด: รัฐธรรมนูญไม่ได้กำหนดให้ยื่นเรื่องร้องเรียนต่อคณะรัฐมนตรีในกรณีดังกล่าว อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 49: “ในกรณีที่อัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่รับดำเนินการตามที่ร้องขอ หรือไม่ดำเนินการภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำร้องขอ ผู้ร้องขอจะยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญก็ได้”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 49: “ในกรณีที่อัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่รับดำเนินการตามที่ร้องขอ หรือไม่ดำเนินการภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำร้องขอ ผู้ร้องขอจะยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญก็ได้”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำได้ในกรณีใด

• ก. มีคำสั่งหรือหมายของศาล หรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ✓
• ข. มีคำสั่งของพนักงานอัยการ หรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงของรัฐ
• ค. มีคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย หรือมีพยานบุคคลยืนยันการกระทำผิด
• ง. มีคำสั่งของพนักงานฝ่ายปกครอง หรือหัวหน้าสถานีตำรวจในท้องที่

Explanation: คำตอบที่ถูก: "มีคำสั่งหรือหมายของศาล หรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ" ตามมาตรา 28 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติว่าบุคคลมีสิทธิและเสรีภาพในชีวิตและร่างกาย การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มีคำสั่งของพนักงานอัยการ หรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงของรัฐ" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้ให้อำนาจพนักงานอัยการหรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายความมั่นคงสั่งจับหรือคุมขังโดยไม่มีหมายศาลหรือเหตุตามที่กฎหมายบัญญัติ • "มีคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย หรือมีพยานบุคคลยืนยันการกระทำผิด" ผิด: เพียงการมีคำร้องทุกข์หรือพยานบุคคล มิใช่ข้อยกเว้นตามรัฐธรรมนูญที่จะจับหรือคุมขังได้โดยไม่มีหมายศาลหรือเหตุที่กฎหมายบัญญัติ • "มีคำสั่งของพนักงานฝ่ายปกครอง หรือหัวหน้าสถานีตำรวจในท้องที่" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้ให้อำนาจพนักงานฝ่ายปกครองหรือหัวหน้าสถานีตำรวจสั่งจับหรือคุมขังได้เองโดยไม่มีหมายศาลหรือเหตุตามที่กฎหมายบัญญัติ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 28: “การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 28: “การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย การคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภคกำหนดไว้อย่างไร

• ก. องค์กรของผู้บริโภคดำเนินงานได้แต่กฎหมายห้ามมิให้รับการสนับสนุนด้านการเงินจากภาครัฐ
• ข. บุคคลมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภค ✓
• ค. องค์กรของผู้บริโภคไม่มีสิทธิรวมกันจัดตั้งเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระเพื่อพิทักษ์สิทธิ
• ง. การรวมกลุ่มคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภคต้องดำเนินการจัดตั้งโดยหน่วยงานของรัฐเท่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "บุคคลมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภค" ตามมาตรา 46 บุคคลย่อมมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภคได้ และยังมีสิทธิรวมตัวกันเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระโดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐด้วย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "องค์กรของผู้บริโภคดำเนินงานได้แต่กฎหมายห้ามมิให้รับการสนับสนุนด้านการเงินจากภาครัฐ" ผิด: กฎหมายบัญญัติว่าองค์กรของผู้บริโภคสามารถได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจากรัฐได้ตามที่กฎหมายบัญญัติ • "องค์กรของผู้บริโภคไม่มีสิทธิรวมกันจัดตั้งเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระเพื่อพิทักษ์สิทธิ" ผิด: กฎหมายบัญญัติให้องค์กรของผู้บริโภคมีสิทธิรวมกันจัดตั้งเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระได้ • "การรวมกลุ่มคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภคต้องดำเนินการจัดตั้งโดยหน่วยงานของรัฐเท่านั้น" ผิด: กฎหมายรับรองให้บุคคลทั่วไปมีสิทธิรวมกันจัดตั้งได้เอง ไม่ได้จำกัดว่าต้องจัดตั้งโดยหน่วยงานของรัฐ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 46: “บุคคลย่อมมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภค” รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 46: “องค์กรของผู้บริโภคตามวรรคสองมีสิทธิรวมกันจัดตั้งเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระเพื่อให้เกิดพลังในการคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภคโดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 46: “บุคคลย่อมมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภค”

ชาวบ้านในชุมชนแห่งหนึ่งต้องการใช้สิทธิที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ แต่ขณะนั้นฝ่ายนิติบัญญัติยังมิได้ตรากฎหมายดังกล่าวขึ้นใช้บังคับ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ชาวบ้านหรือชุมชนสามารถดำเนินการได้ตามข้อใด

• ก. ไม่สามารถใช้สิทธิได้จนกว่ากฎหมายนั้นจะตราขึ้นและมีผลใช้บังคับ
• ข. ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีจึงจะสามารถใช้สิทธิดังกล่าวได้
• ค. สามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ ✓
• ง. ต้องยื่นคำร้องและได้รับอนุญาตจากนายอำเภอในท้องที่เกิดเหตุก่อน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "สามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ" ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 25 วรรคสอง กำหนดว่าสิทธิหรือเสรีภาพใดที่รัฐธรรมนูญให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ แม้ยังไม่มีการตรากฎหมายนั้นขึ้นใช้บังคับ บุคคลหรือชุมชนย่อมสามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ ดังนั้น ชาวบ้านจึงสามารถใช้สิทธิดังกล่าวได้โดยไม่ต้องรอกฎหมายหรือขออนุญาตจากหน่วยงานใด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่สามารถใช้สิทธิได้จนกว่ากฎหมายนั้นจะตราขึ้นและมีผลใช้บังคับ" ผิด: ตามรัฐธรรมนูญระบุว่าแม้ยังไม่มีการตรากฎหมายขึ้นใช้บังคับ ก็ย่อมสามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ • "ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีจึงจะสามารถใช้สิทธิดังกล่าวได้" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดว่าต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีก่อนจึงจะใช้สิทธิได้ • "ต้องยื่นคำร้องและได้รับอนุญาตจากนายอำเภอในท้องที่เกิดเหตุก่อน" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดเงื่อนไขให้ต้องยื่นคำร้องหรือได้รับอนุญาตจากนายอำเภอก่อนใช้สิทธิ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 25: “มาตรา 25 สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย” รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 25: “แม้ยังไม่มีการตรากฎหมายนั้นขึ้นใช้บังคับ บุคคลหรือชุมชนย่อมสามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 25: “มาตรา 25 สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมตามลักษณะใด

• ก. โดยมีผู้เข้าร่วมไม่เกินจำนวนที่กำหนด
• ข. โดยเปิดเผยและได้รับอนุญาตล่วงหน้า
• ค. โดยจำกัดเฉพาะในสถานที่ส่วนบุคคล
• ง. โดยสงบและปราศจากอาวุธ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "โดยสงบและปราศจากอาวุธ" ตามมาตรา 44 แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติรับรองว่าบุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ การชุมนุมที่มีลักษณะดังกล่าวจึงได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "โดยมีผู้เข้าร่วมไม่เกินจำนวนที่กำหนด" ผิด: รัฐธรรมนูญมิได้จำกัดจำนวนผู้เข้าร่วมชุมนุม แต่กำหนดเงื่อนไขว่าต้องกระทำโดยสงบและปราศจากอาวุธ • "โดยเปิดเผยและได้รับอนุญาตล่วงหน้า" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดเงื่อนไขว่าต้องเป็นไปโดยสงบและปราศจากอาวุธ มิได้บัญญัติว่าต้องได้รับอนุญาตล่วงหน้า • "โดยจำกัดเฉพาะในสถานที่ส่วนบุคคล" ผิด: รัฐธรรมนูญคุ้มครองเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ มิได้จำกัดเฉพาะในสถานที่ส่วนบุคคล อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 44: “บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 44: “บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ”

ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย อำนาจอธิปไตยเป็นของใคร และพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุขทรงใช้อำนาจดังกล่าวผ่านทางองค์กรใด

• ก. เป็นของปวงชนชาวไทย ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ✓
• ข. เป็นของคณะรัฐมนตรี ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา ศาล และหน่วยงานของรัฐ
• ค. เป็นของพระมหากษัตริย์ ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล
• ง. เป็นของปวงชนชาวไทย ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา องค์กรอิสระ และศาล

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เป็นของปวงชนชาวไทย ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล" ตามมาตรา 3 วรรคหนึ่ง แห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย โดยพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุข ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ จึงสรุปได้อย่างถูกต้องว่าอำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน และทรงใช้อำนาจผ่าน 3 องค์กรดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เป็นของคณะรัฐมนตรี ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา ศาล และหน่วยงานของรัฐ" ผิด: อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย และทรงใช้อำนาจทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล มิใช่หน่วยงานของรัฐ • "เป็นของพระมหากษัตริย์ ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล" ผิด: อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย มิใช่เป็นของพระมหากษัตริย์ • "เป็นของปวงชนชาวไทย ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา องค์กรอิสระ และศาล" ผิด: รัฐธรรมนูญกำหนดให้ทรงใช้อำนาจทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ไม่ได้รวมถึงองค์กรอิสระ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 3: “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุข ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 3: “อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุข ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ”

ชาวบ้านในชุมชนแห่งหนึ่งได้รับความเดือดร้อนจากการทิ้งขยะส่งกลิ่นเหม็น จึงรวมตัวกันไปยื่นหนังสือร้องเรียนต่อเทศบาลในพื้นที่ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ชุมชนดังกล่าวมีสิทธิอย่างไรเกี่ยวกับการดำเนินการนี้

• ก. เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐแต่ไม่มีสิทธิได้รับแจ้งผลการพิจารณา
• ข. เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐและได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว ✓
• ค. เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ไม่ได้เพราะรัฐธรรมนูญให้สิทธิเฉพาะบุคคลเพียงคนเดียว
• ง. เสนอเรื่องราวร้องทุกข์พร้อมมีอำนาจสั่งลงโทษทางวินัยแก่เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐและได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว" ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 41 บัญญัติให้ทั้งบุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิเสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐ และมีสิทธิได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว ดังนั้น ชาวบ้านในชุมชนจึงสามารถยื่นเรื่องร้องเรียนและมีสิทธิได้รับการแจ้งผลการพิจารณาตามกฎหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐแต่ไม่มีสิทธิได้รับแจ้งผลการพิจารณา" ผิด: รัฐธรรมนูญบัญญัติให้มีสิทธิได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว ไม่ใช่ไม่มีสิทธิได้รับแจ้งผล • "เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ไม่ได้เพราะรัฐธรรมนูญให้สิทธิเฉพาะบุคคลเพียงคนเดียว" ผิด: รัฐธรรมนูญรับรองสิทธิให้ทั้งบุคคลและชุมชน ไม่ได้จำกัดเฉพาะบุคคลเพียงคนเดียว • "เสนอเรื่องราวร้องทุกข์พร้อมมีอำนาจสั่งลงโทษทางวินัยแก่เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้อง" ผิด: รัฐธรรมนูญรับรองสิทธิร้องทุกข์และการรับแจ้งผล แต่ไม่ได้ให้อำนาจประชาชนในการสั่งลงโทษทางวินัยเจ้าหน้าที่ อ้างอิงตัวบท รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 41: “มาตรา 41 บุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิ” รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 41: “(2) เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐและได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว”

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 41: “มาตรา 41 บุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิ”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล คำว่า “ข้อมูลส่วนบุคคล” กฎหมายบัญญัติยกเว้นว่าไม่รวมถึงข้อมูลในข้อใด

• ก. ข้อมูลการติดต่อของบุคคลธรรมดา
• ข. ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางตรง
• ค. ข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรม ✓
• ง. ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางอ้อม

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรม" ตามมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ข้อมูลส่วนบุคคลหมายถึงข้อมูลที่ทำให้ระบุตัวบุคคลได้ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม แต่กฎหมายได้บัญญัติยกเว้นไว้ว่าไม่รวมถึงข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรมโดยเฉพาะ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ข้อมูลการติดต่อของบุคคลธรรมดา" ผิด: ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลธรรมดาที่ระบุตัวตนได้จัดเป็นข้อมูลส่วนบุคคลตามกฎหมาย • "ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางตรง" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางตรงเป็นข้อมูลส่วนบุคคล • "ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางอ้อม" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ทางอ้อมเป็นข้อมูลส่วนบุคคลเช่นกัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 6: ““ข้อมูลส่วนบุคคล” หมายความว่า ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลซึ่งทำให้สามารถระบุตัวบุคคลนั้นได้ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม แต่ไม่รวมถึงข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรมโดยเฉพาะ”

พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 6: ““ข้อมูลส่วนบุคคล” หมายความว่า ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลซึ่งทำให้สามารถระบุตัวบุคคลนั้นได้ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม แต่ไม่รวมถึงข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรมโดยเฉพาะ”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีสิทธิขอให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล “ระงับการใช้ข้อมูลส่วนบุคคล” ได้ในกรณีใด

• ก. เมื่อเจ้าของข้อมูลถอนความยินยอม และผู้ควบคุมข้อมูลไม่มีอำนาจตามกฎหมายที่จะเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยได้ต่อไป
• ข. เมื่อเจ้าของข้อมูลประสงค์จะขอรับข้อมูลส่วนบุคคลของตนเพื่อโอนย้ายไปยังผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลรายอื่น
• ค. เมื่อเจ้าของข้อมูลขอให้เปิดเผยถึงการได้มาซึ่งข้อมูลส่วนบุคคลของตนที่ตนไม่ได้ให้ความยินยอมในการเก็บรวบรวม
• ง. เมื่อข้อมูลหมดความจำเป็นตามวัตถุประสงค์ แต่เจ้าของข้อมูลจำเป็นต้องใช้เพื่อก่อตั้งหรือต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เมื่อข้อมูลหมดความจำเป็นตามวัตถุประสงค์ แต่เจ้าของข้อมูลจำเป็นต้องใช้เพื่อก่อตั้งหรือต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย" ตามมาตรา 34 (3) กำหนดให้เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีสิทธิขอให้ระงับการใช้ข้อมูลได้ เมื่อข้อมูลส่วนบุคคลหมดความจำเป็นในการเก็บรักษาตามวัตถุประสงค์แล้ว แต่เจ้าของข้อมูลจำเป็นต้องขอให้เก็บรักษาไว้เพื่อใช้ในการก่อตั้ง ใช้ หรือต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย ส่วนการถอนความยินยอมและไม่มีอำนาจเก็บต่อ เป็นสิทธิขอให้ลบหรือทำลายตามมาตรา 33 (2) ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เมื่อเจ้าของข้อมูลถอนความยินยอม และผู้ควบคุมข้อมูลไม่มีอำนาจตามกฎหมายที่จะเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยได้ต่อไป" ผิด: เป็นกรณีการใช้สิทธิขอให้ลบหรือทำลายข้อมูลส่วนบุคคลตามมาตรา 33 (2) มิใช่การขอให้ระงับการใช้ข้อมูล • "เมื่อเจ้าของข้อมูลประสงค์จะขอรับข้อมูลส่วนบุคคลของตนเพื่อโอนย้ายไปยังผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลรายอื่น" ผิด: เป็นเรื่องสิทธิในการขอรับและโอนย้ายข้อมูลส่วนบุคคล มิใช่เหตุในการขอให้ระงับการใช้ข้อมูล • "เมื่อเจ้าของข้อมูลขอให้เปิดเผยถึงการได้มาซึ่งข้อมูลส่วนบุคคลของตนที่ตนไม่ได้ให้ความยินยอมในการเก็บรวบรวม" ผิด: เป็นเรื่องสิทธิในการเข้าถึงและขอให้เปิดเผยถึงการได้มาซึ่งข้อมูลส่วนบุคคล มิใช่เหตุในการขอให้ระงับการใช้ข้อมูล อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 34: “เมื่อข้อมูลส่วนบุคคลหมดความจำเป็นในการเก็บรักษาไว้ตามวัตถุประสงค์ในการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคล แต่เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีความจำเป็นต้องขอให้เก็บรักษาไว้เพื่อใช้ในการก่อตั้ง สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย การปฏิบัติตามหรือการใช้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย หรือการยกขึ้นต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย” พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 33: “เมื่อเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลถอนความยินยอมในการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลและผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลไม่มีอำนาจตามกฎหมายที่จะเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลนั้นได้ต่อไป”

พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 34: “เมื่อข้อมูลส่วนบุคคลหมดความจำเป็นในการเก็บรักษาไว้ตามวัตถุประสงค์ในการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคล แต่เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีความจำเป็นต้องขอให้เก็บรักษาไว้เพื่อใช้ในการก่อตั้ง สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย การปฏิบัติตามหรือการใช้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย หรือการยกขึ้นต่อสู้สิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย”

นายกานต์ได้ยื่นคำขอเข้าถึงและขอรับสำเนาข้อมูลส่วนบุคคลที่เกี่ยวกับตนเองจากบริษัทซึ่งเป็นผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล หากเป็นกรณีที่บริษัทไม่อาจปฏิเสธคำขอได้ตามกฎหมาย ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 บริษัทจะต้องดำเนินการตามคำขอของนายกานต์ภายในระยะเวลาใด

• ก. ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ ✓
• ข. ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 60 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
• ค. ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
• ง. ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 45 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ" ตามมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 กำหนดว่าเมื่อเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีคำขอเข้าถึงและขอรับสำเนาข้อมูล และเป็นกรณีที่ไม่อาจปฏิเสธคำขอได้ ให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 60 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาดำเนินการไว้ที่ไม่เกิน 30 วัน ไม่ใช่ 60 วัน • "ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาดำเนินการไว้ที่ไม่เกิน 30 วัน ไม่ใช่ 15 วัน • "ดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกิน 45 วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ" ผิด: กฎหมายกำหนดระยะเวลาดำเนินการไว้ที่ไม่เกิน 30 วัน ไม่ใช่ 45 วัน อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 30: “เมื่อเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีคำขอตามวรรคหนึ่งและเป็นกรณีที่ไม่อาจปฏิเสธคำขอได้ ตามวรรคสอง ให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ”

พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 30: “เมื่อเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีคำขอตามวรรคหนึ่งและเป็นกรณีที่ไม่อาจปฏิเสธคำขอได้ ตามวรรคสอง ให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลดำเนินการตามคำขอโดยไม่ชักช้า แต่ต้องไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ”

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีสิทธิในการถอนความยินยอมที่เคยให้ไว้ตามหลักเกณฑ์ใด

• ก. สามารถถอนความยินยอมได้เฉพาะเมื่อได้รับความยินยอมหรืออนุญาตจากผู้ควบคุมข้อมูล
• ข. สามารถถอนความยินยอมเมื่อใดก็ได้ โดยต้องถอนได้ง่ายเช่นเดียวกับการให้ความยินยอม ✓
• ค. ไม่สามารถถอนความยินยอมได้หากข้อมูลส่วนบุคคลนั้นได้ถูกจัดเก็บในระบบเรียบร้อย
• ง. สามารถถอนความยินยอมได้ก็ต่อเมื่อพ้นกำหนดเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่ให้ความยินยอม

Explanation: คำตอบที่ถูก: "สามารถถอนความยินยอมเมื่อใดก็ได้ โดยต้องถอนได้ง่ายเช่นเดียวกับการให้ความยินยอม" ตามมาตรา 19 เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีสิทธิถอนความยินยอมเสียเมื่อใดก็ได้ และการถอนความยินยอมจะต้องทำได้ง่ายเช่นเดียวกับการให้ความยินยอม เว้นแต่มีข้อจำกัดสิทธิโดยกฎหมายหรือสัญญาที่ให้ประโยชน์แก่เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "สามารถถอนความยินยอมได้เฉพาะเมื่อได้รับความยินยอมหรืออนุญาตจากผู้ควบคุมข้อมูล" ผิด: กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องได้รับความยินยอมหรือขออนุญาตจากผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลก่อนจึงจะถอนความยินยอมได้ • "ไม่สามารถถอนความยินยอมได้หากข้อมูลส่วนบุคคลนั้นได้ถูกจัดเก็บในระบบเรียบร้อย" ผิด: กฎหมายให้สิทธิถอนความยินยอมเมื่อใดก็ได้ ไม่ได้ตัดสิทธิเพียงเพราะมีการจัดเก็บข้อมูลเข้าสู่ระบบแล้ว • "สามารถถอนความยินยอมได้ก็ต่อเมื่อพ้นกำหนดเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่ให้ความยินยอม" ผิด: กฎหมายกำหนดให้ถอนความยินยอมเมื่อใดก็ได้ โดยไม่มีเงื่อนไขว่าต้องรอให้พ้นกำหนดระยะเวลา 1 ปี อ้างอิงตัวบท พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 19: “เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลจะถอนความยินยอมเสียเมื่อใดก็ได้โดยจะต้องถอนความยินยอมได้ง่ายเช่นเดียวกับการให้ความยินยอม”

พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 19: “เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลจะถอนความยินยอมเสียเมื่อใดก็ได้โดยจะต้องถอนความยินยอมได้ง่ายเช่นเดียวกับการให้ความยินยอม”